Λίγες ασκητικές μορφές κατέπληξαν τόσο πολύ την οικουμένη όσο ο Όσιος Συμεών, που έζησε δεκαετίες ολόκληρες επάνω σε υψηλό στύλο. Η φήμη της θαυμαστής αγιότητάς του απλώθηκε από την Περσία και τη Γεωργία έως την Ιταλία, τη Γαλατία και τη μακρινή Βρετανία. Ο Άγιος Συμεών γεννήθηκε γύρω στο τριακόσια ογδόντα εννέα στο χωριό Σισάν στα σύνορα της Κιλικίας και της Συρίας. Οι ευσεβείς γονείς του ονομάζονταν Σισώτιος και Μάρθα, ταπεινοί βοσκοί που έσπειραν στην ψυχή του την αγάπη του Χριστού.

Από τα δεκατρία του χρόνια έβοσκε τα πρόβατα του πατέρα του στα βουνά της Καππαδοκίας με αφοσίωση και ζωντανή προσευχή. Κάποια χιονισμένη μέρα του χειμώνα μπήκε σε μια εκκλησία και άκουσε με προσοχή τους Μακαρισμούς του ευαγγελίου του Ματθαίου. Συγκλονίστηκε από τα λόγια του Κυρίου για όσους πενθούν και είναι καθαροί στην καρδιά τους και ζητούν τη βασιλεία του Θεού. Ρώτησε ταπεινά έναν σεβάσμιο γέροντα δίπλα του και έλαβε την οδηγία να ακολουθήσει τον στενό δρόμο της πτωχείας και της αγάπης.

Έφυγε αμέσως κρυφά από το πατρικό σπίτι και κατέφυγε σε γειτονικό μοναστήρι αναζητώντας πνευματικό σωτηριώδη δρόμο. Έπεσε για επτά μέρες στα πρόποδες των πυλών της μονής υπομένοντας πείνα και δίψα με μεγάλη υπομονή. Όταν ο ηγούμενος Τιμόθεος τον δέχθηκε εντέλει, εκείνος υπέταξε εξ ολοκλήρου το θέλημά του και έγινε υπηρέτης όλων μέσα στη μονή. Σε μικρό χρονικό διάστημα έμαθε ολόκληρο το ψαλτήρι και έλαβε το μοναχικό σχήμα στην ηλικία των δεκαοκτώ ετών.

Η ασκητική του αυστηρότητα ξεπερνούσε όλους τους άλλους μοναχούς και ο ηγούμενος, φοβούμενος για τη μίμηση των αδυνάτων, του ζήτησε να φύγει. Κατέφυγε τότε σε ένα ξερό πηγάδι στα όρη και κατόπιν σε ορεινή σπηλιά κοντά στο χωριό Γαλανίσσα όπου παρέμεινε τρία χρόνια. Εκεί αποφάσισε να περάσει τις σαράντα ημέρες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής χωρίς καθόλου τροφή ή νερό μιμούμενος τον Μωϋσή και τον Ηλία. Ο φίλος του Βλάσιος έχτισε την είσοδο του κελιού του και ο όσιος ολοκλήρωσε την υπερφυή νηστεία με τη βοήθεια της θείας χάριτος.

Είκοσι μέρες προσευχόταν όρθιος και άλλες είκοσι καθιστός για να μην επιτρέψει στο σώμα του να χαλαρώσει εντελώς. Από τότε επαναλάμβανε αυτή την ασκητική κατά πάσα Τεσσαρακοστή χωρίς να γεύεται ούτε ψωμί ούτε νερό μέχρι την Ανάσταση του Κυρίου. Τα πλήθη συνέρεαν συνεχώς ζητώντας θεραπείες και λόγο πνευματικής οικοδομής, ενώ εκείνος αναζητούσε ξανά τη χαμένη του ησυχία στην έρημο. Επινόησε τότε νέο και πρωτότυπο τρόπο ασκήσεως ανεβαίνοντας πάνω σε ψηλό στύλο για να ξεφύγει από την κοσμική δόξα.

Έφτιαξε αρχικά μικρό στύλο και σταδιακά ανύψωσε τον τελευταίο στα δεκαοκτώ μέτρα μακριά από κάθε γήινη ταραχή. Ο πατριάρχης Αντιοχείας Δομνίνος τον επισκέφθηκε και τέλεσε επάνω στον στύλο τη Θεία Λειτουργία κοινωνώντας τον ασκητή. Οι γέροντες της ερήμου, για να δοκιμάσουν την υπακοή του, του ζήτησαν να κατέβει από τον στύλο και ο Συμεών έδειξε άμεση υποταγή. Έτσι του επέτρεψαν να μείνει επάνω, αναγνωρίζοντας ότι ο νέος αυτός τρόπος ασκήσεως ήταν ευλογημένος από τον ίδιο τον Θεό.

Γύρω από τον στύλο υψώθηκε διπλό τείχος που εμπόδιζε τα ανήσυχα πλήθη να ενοχλούν την προσευχητική του συγκέντρωση. Οι γυναίκες δεν είχαν δικαίωμα προσβάσεως στον περίβολο και ούτε η ίδια η μητέρα του Μάρθα κατάφερε ποτέ να τον αντικρίσει. Η Μάρθα παρέμεινε σιωπηλή στους πρόποδες του στύλου προσευχόμενη και εκεί παρέδωσε ειρηνικά την ψυχή της στον Κύριο. Ο όσιος ζήτησε να φέρουν την κασέλα της κοντά του, αποχαιρέτησε τη μητέρα του και ένα χαμόγελο γεννήθηκε στο πρόσωπό της.

Επιτέλεσε πλήθος θαυμάτων και θεραπειών, προέβλεψε φυσικές καταστροφές και έγινε καταφύγιο πνευματικής παρηγοριάς για όλη την οικουμένη. Πολλοί ειδωλολάτρες δέχθηκαν το άγιο βάπτισμα από τη Σύρια έως την Περσία και την Αρμενία θαυμάζοντας τη χάρη του Θεού. Παρά τα ασύλληπτα κατορθώματά του, ο όσιος θεωρούσε εαυτόν με ειλικρίνεια τον τελευταίο όλων των ανθρώπων μέσα σε βαθιά ταπείνωση. Ήταν αυστηρός μόνο απέναντι στους αιρετικούς από φλογερό ζήλο διορθώσεως και επιστροφής τους στην ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού.

Κοιμήθηκε εν Κυρίω το τετρακόσια πενήντα εννέα σε ηλικία εξήντα εννέα ετών, βυθισμένος βαθιά μέσα σε ολονύκτια προσευχή. Πέρασε ογδόντα συνολικά χρόνια σε ασκητικούς αγώνες, από τα οποία σαράντα επτά επάνω στον στύλο της Αντιοχείας. Πρώτος αντιλήφθηκε την κοίμησή του ο μαθητής του Αντώνιος, ο οποίος ανέβηκε στον στύλο μετά από τρεις ημέρες σιωπής του γέροντος. Βρήκε εκεί το πάντιμο σώμα του οσίου σκυμμένο σε στάση προσευχής, παραδομένο πλήρως στον αγαπημένο του Κύριο.

Ο πατριάρχης Μαρτύριος Αντιοχείας έψαλε την εξόδιο ακολουθία ενώπιον αμέτρητου πλήθους ιερέων, μοναχών και πιστών της Συρίας. Έθαψαν το τίμιο λείψανο κοντά στον ίδιο τον στύλο όπου είχε ασκητέψει για τόσες πολλές δεκαετίες ο μέγας ασκητής. Στον τόπο της ασκήσεώς του ο μαθητής Αντώνιος ίδρυσε αργότερα μοναστήρι το οποίο έλαβε την ειδική ευλογία του οσίου Συμεών. Το τετρακόσια εξήντα επτά, με αίτηση του οσίου Δανιήλ του Στυλίτου, ο αυτοκράτορας Λέων ο Πρώτος μετέφερε το ιερό λείψανο στην Κωνσταντινούπολη.

Εκεί χτίστηκε λαμπρή εκκλησία προς τιμήν του, όχι μακριά από τον στύλο του οσίου Δανιήλ, διαδόχου του ασκητικού του τρόπου. Η Μονή της Μάνδρας γύρω από τον στύλο γνώρισε μεγάλη πνευματική άνθηση μετά την κοίμηση του οσίου με τέσσερις βασιλικές. Οι βασιλικές αυτές χτίστηκαν σε σχήμα σταυρού γύρω από τη μνημειακή κολόνα και μετέτρεψαν τον τόπο σε φημισμένο τόπο προσκυνήματος. Δυστυχώς ο ιερός εκείνος τόπος έπεσε σύντομα στα χέρια των μονοφυσιτών και τελικά καταστράφηκε ολοσχερώς από τους Άραβες το εννιακόσια ογδόντα πέντε.

Παρόλα αυτά η μνήμη του οσίου Συμεών παραμένει ζωντανή σε όλη την Ορθόδοξη Εκκλησία ως φάρος ασκητικής ζωής. Ταις πρεσβείαις του οσίου πατρός ημών Συμεών του Στυλίτου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.