Στις δασωμένες πεδιάδες της Βοημίας, εκεί όπου το λυκόφως μύριζε ακόμη ειδωλολατρική θυσία, μία ευγενική σλαβική ψυχή προετοιμαζόταν να γίνει στύλος του Ευαγγελίου για ολόκληρο τον τσεχικό λαό. Η Αγία Λουντμίλα γεννήθηκε πιθανώς το έτος οκτακόσια πενήντα έξι από γονείς ευγενείς, αλλά πεισματικά αφοσιωμένους στην παλαιά ειδωλολατρία των σλαβικών φύλων. Σε ηλικία δεκαέξι μόλις χρόνων ήρθε σε γάμο με τον ηγεμόνα των Τσέχων Μποριβόι, ηγεμόνα νεαρό και επίσης βυθισμένο στα είδωλα της εποχής του.

Έγιναν χριστιανοί την περίοδο που οι δύο μεγάλοι ιεραπόστολοι των Σλάβων, οι ισαπόστολοι Μεθόδιος και Κύριλλος, βρίσκονταν στην Τσεχία κηρύσσοντας τον Χριστό. Δέχθηκαν το άγιο βάπτισμα και βγήκαν από τα νερά της κολυμβήθρας ως άλλοι άνθρωποι, αφιερωμένοι ολόψυχα στον αληθινό Θεό. Τότε οι δύο βασιλείς, με θερμό χριστιανικό ζήλο και κατανυκτική προθυμία, έκτισαν πολλές εκκλησίες σε όλο τους το βασίλειο. Κάλεσαν επίσης άξιους ιερείς για τον πλήρη εκχριστιανισμό όλου του λαού που κυβερνούσαν με στοργή και με αληθινή πατρική φροντίδα.

Όμως ο Μποριβόι, μόλις τριάντα έξι χρονών και στο άνθος της ηλικίας του, απεβίωσε ξαφνικά, αφήνοντας πίσω χήρα και ορφανά. Τότε η νεαρή χήρα Λουντμίλα, μητέρα τριών αγοριών και μιας κόρης, αφιέρωσε όλη την υπόλοιπη ζωή της στον Χριστό και στην Εκκλησία. Ζούσε με νηστεία, με προσευχή και με μυστική φιλανθρωπία, μοιράζοντας την περιουσία της στους φτωχούς και στους αναγκεμένους της επαρχίας. Όταν αργότερα ανέλαβε την ηγεμονία ο εγγονός της Βιατσεσλάβος, σε ηλικία μόλις δεκαοκτώ ετών, η νύφη της Δραγομίρα προσπάθησε να επαναφέρει την παλιά ειδωλολατρία.

Εκμεταλλεύτηκε την απειρία και τη νεότητα του γιου της για να εισαγάγει ξανά τα ειδωλολατρικά ήθη και έθιμα στη χώρα και στην αυλή. Η Αγία Λουντμίλα όμως την εμπόδιζε σταθερά με κάθε τρόπο, χρησιμοποιώντας τη σοφία της και την επιρροή της στον νεαρό ηγεμόνα. Η Δραγομίρα τότε ορκίστηκε να εκδικηθεί την πεθερά της ακόμα και με θάνατο, αν χρειαζόταν, για να ολοκληρώσει τα σκοτεινά της σχέδια. Για να γλιτώσει η Λουντμίλα από το βέβαιο μίσος, αποσύρθηκε σε έναν απομονωμένο πύργο κοντά στην πόλη της Βοημίας Τέτσιν.

Εκεί ακριβώς τη βρήκαν οι μυστικοί απεσταλμένοι της Δραγομίρας, δύο πανίσχυροι βογιάροι, οι οποίοι περικύκλωσαν τον πύργο νύχτα. Έσπασαν τις πύλες, εισέβαλαν στο εσωτερικό και βρήκαν την αγία γυναίκα προσευχόμενη μπροστά στις άγιες εικόνες με δάκρυα. Της πέρασαν σχοινί στον λαιμό και τη θανάτωσαν δια απαγχονισμού, το έτος εννιακόσια δεκαεπτά σε ηλικία εξήντα δύο χρόνων. Στον τάφο της κάθε νύχτα φάνηκαν μυστικά κεριά αναμμένα και ένας τυφλός είδε ξανά αγγίζοντας το χώμα του τάφου.

Αργότερα ο εγγονός της Βιατσεσλάβος μετέφερε το ιερό λείψανό της στην Πράγα, στον ιερό ναό του Αγίου Γεωργίου, όπου φυλάσσεται μέχρι σήμερα. Η ίδια η Δραγομίρα τιμωρήθηκε από τον δίκαιο Θεό και βρήκε τραγικό και επαίσχυντο τέλος μέσα στις παγίδες της κακίας της. Ταις πρεσβείαις της Αγίας Μάρτυρος Λουντμίλας της πριγκίπισσας της Βοημίας, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.