Στις πεδιάδες της αρχαίας Θράκης, εκεί όπου τα ειδωλολατρικά ιερά αντηχούσαν ακόμη τις ψεύτικες ωδές των Ολυμπίων, μία γυναίκα στάθηκε όρθια απέναντι σε ολόκληρο τον εξουσιαστικό μηχανισμό της παγανιστικής Ρώμης. Η Αγία Μελιτίνη έζησε το έτος εκατόν εξήντα, όταν αυτοκράτορας ήταν ο Αντωνίνος ο επονομαζόμενος Ευσεβής. Καταγόταν από τη Μαρκιανούπολη της Θράκης, σπουδαία και πολυάνθρωπη πόλη της ρωμαϊκής επαρχίας, με ισχυρή χριστιανική παρουσία μέσα στους κόλπους της.

Ο τότε ηγεμόνας της Θράκης Αντίοχος, σκληρός και άκαμπτος πολέμιος της πίστεως των Χριστιανών, διέταξε να συλληφθεί και η Αγία. Καταγγέλθηκε ως γυναίκα που εργαζόταν δραστήρια για τη διάδοση του Ευαγγελίου σε πολλούς ειδωλολάτρες και σε πλήθος αμφιταλαντευόμενες ψυχές. Η Μελιτίνη είχε λάβει επιπλέον από τον Θεό σπάνιο χάρισμα θαυματουργίας, που ενεργούσε μέσα από την ταπεινή προσευχή της. Με τη δύναμη του Σταυρού και τη φλόγα της πίστεώς της γκρέμισε ολοσχερώς τα είδωλα του Απόλλωνος και του Ηρακλέους.

Συντρίβοντας τα ψεύτικα αγάλματα, οδήγησε πολλούς ειδωλολάτρες στην αληθινή πίστη του Χριστού και στο μυστήριο του αγίου βαπτίσματος. Όταν οι απειλές και τα βασανιστήρια δεν μπόρεσαν να φοβίσουν την Αγία ούτε στο ελάχιστο, εφαρμόστηκε από τη ρωμαϊκή εξουσία ένα νέο τέχνασμα. Ανέλαβε η ίδια η σύζυγος του ηγεμόνα να την αλλαξοπιστήσει με γυναικείες πειθούς και με πανούργα μέσα διπλωματίας. Γι' αυτό τη δέχτηκε στο σπίτι της με δόλο και χρησιμοποίησε επιδέξια όλα τα σαγηνευτικά και ύπουλα γυναικεία μέσα της εποχής.

Αλλά αυτή που ανέλαβε να νικήσει, νικήθηκε η ίδια από τη φλόγα του Αγίου Πνεύματος που ακτινοβολούσε από την Αγία Μελιτίνη. Υπέστη μια ήττα ολότελα παράδοξη, από εκείνες που συγχρόνως είναι και ένδοξη νίκη μπροστά στον θρόνο του Χριστού. Θέλησε δηλαδή να κάνει ειδωλολάτρισσα τη Μελιτίνη και κατέληξε να γίνει η ίδια χριστιανή και πιστή μαθήτρια της Αγίας. Κατόπιν και οι δύο γυναίκες μαζί, αφού απέκρυψαν προσεκτικά το γεγονός από τον σκληρό Αντίοχο, ενώθηκαν στενά.

Συνεργάστηκαν με ζήλο και έφεραν πολλούς ειδωλολάτρες της Μαρκιανουπόλεως στη χριστιανική πίστη με μυστική και τολμηρή ιεραποστολή. Όταν τελικά έμαθε ο Αντίοχος την αλήθεια, έγινε μανιώδης από οργή και διέταξε αμέσως τον αποκεφαλισμό της Μελιτίνης. Η Αγία βάδισε με θάρρος προς τον θάνατο και προς την αιώνια τρυφή και ουράνια δόξα κοντά στον αγαπημένο Νυμφίο της. Παρέδωσε την αγνή ψυχή της στον Κύριο, σφραγίζοντας τη μαρτυρία της με το ίδιο της το αίμα ως τίμια θυσία.

Ένας ευλαβής χριστιανός από τη Μακεδονία, ονόματι Ακάκιος, ζήτησε και πήρε με ευλάβεια το σώμα της για να το μεταφέρει στην πατρίδα του. Στη θάλασσα όμως ο ίδιος πέθανε από αιφνίδια ασθένεια και το πλοίο προσάραξε στο νησί της Λήμνου, όπου ενταφιάστηκαν μαζί. Ταις πρεσβείαις της παρθενομάρτυρος Μελιτίνης της εκ Μαρκιανουπόλεως, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.