Από το χωριό Γομάτι της Χαλκιδικής ξεκίνησε για το Άγιον Όρος ένας νέος που θα γινόταν σαλός για τον Χριστό. Στην ιερά μονή Καρακάλλου έκοψε μαζί με τα μαλλιά του και κάθε κοσμικό φρόνημα της προηγούμενης ζωής του. Ο Όσιος Γερβάσιος έζησε στα τέλη του δεκάτου ογδόου και στις αρχές του δεκάτου ενάτου αιώνα, σε δύσκολους καιρούς για το γένος. Καταγόταν από τα πλησιόχωρα του Αγίου Όρους χωριά, και συγκεκριμένα από την επαρχία του αγίου Ιερισσού στη Χαλκιδική.

Όταν άφησε τον κόσμο και τα εν τω κόσμω, δεν στάθηκε καθόλου στις απολαύσεις του και βάδισε ευθύς προς τη μονή. Φόρεσε το Αγγελικό Σχήμα των μοναχών με αληθινή προθυμία ψυχής, με δίψα για άσκηση και με βαθιά αυταπάρνηση. Από εκείνη τη στιγμή δεν περιορίστηκε απλώς στο εξωτερικό ένδυμα, όπως κάνουν σήμερα οι περισσότεροι από τους νεοεισερχόμενους. Αγωνιζόταν με κάθε τρόπο να φυλάξει και να ζήσει τα έργα που απαιτεί το ίδιο το ιερό σχήμα.

Έλαβε από τον Θεό το σπάνιο και υψηλό χάρισμα του διά Χριστόν σαλού και το διακόνησε με ταπείνωση. Η μορφή του έγινε γνωστή στους πατέρες του Όρους ως πρόσωπο διπλής και κρυφής εργασίας. Στα μάτια των ανθρώπων φαινόταν αλλόκοτος και παράξενος, στα μάτια όμως του Θεού εργαζόταν τη σωτηρία του. Πρότυπο της σαλότητάς του είχε τους αγίους Συμεών και Ανδρέα τους διά Χριστόν σαλούς της αρχαίας ορθόδοξης Εκκλησίας.

Έτσι και ο Γερβάσιος περιερχόταν ολόκληρο το Άγιον Όρος όπως ένας τρελός, κρύβοντας τη θεία χάρη που τον φώτιζε. Πέρασε από όλες τις μονές και τις σκήτες, σταυρώνοντας την υπερηφάνεια του εαυτού του με την περιφρόνηση του κόσμου. Ο τόπος της κυρίως ασκήσεώς του παρέμεινε η μονή Καρακάλλου, αλλά η οδός του ήταν ολόκληρο το Άγιον Όρος. Κανείς δεν διέκρινε την ευωδία της κρυφής αρετής του, όσο εκείνος ακόμη ζούσε ανάμεσα στους πατέρες.

Όταν όμως κοιμήθηκε εν Κυρίω, η αγιότητά του φανερώθηκε με τρόπο που δεν επιδέχεται καμία αμφιβολία. Η θεία χάρη και η ουράνια ευωδία που ανέβλυσε από το σεβάσμιο λείψανό του μαρτυρούσε καθαρά τη δόξα του. Τα όσα γνωρίζουμε σήμερα για τη ζωή του τα διέσωσε ο μακαριστός Δοσίθεος Κωνσταμονίτης ο Λέσβιος. Σε χειρόγραφο κώδικα το χίλια οκτακόσια σαράντα πέντε κατέγραψε τη διήγηση και έγινε η μόνη πηγή των πληροφοριών για τον όσιο.

Έτσι το όνομα του ταπεινού σαλού φυλάχτηκε με ασφάλεια για όσους ζητούν αληθινή και κρυφή άσκηση. Με τις πρεσβείες του οσίου Γερβασίου του Αθωνίτου, Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησε και σώσε τις ψυχές μας.