Έχασε τη ζωή του από τα σιδερένια όνυχα των δημίων, διότι αρνήθηκε με σθένος την αιρετική Έκθεσιν του Ηρακλείου. Στάθηκε ως αληθινός υπερασπιστής της Ορθοδοξίας και των δύο φυσικών θελήσεων του Σωτήρος Χριστού στη Δύση. Ο άγιος ιερομάρτυρας Θεόδωρος θεωρείται Έλληνας στην καταγωγή και πατριωτικά καθαρή ψυχή της παλαιάς Εκκλησίας του Χριστού. Γεννήθηκε όμως στην ένδοξη γη της Παλαιστίνης, εκεί όπου η ελληνική πνευματική παρουσία ήταν τότε ζωντανή και βαθιά.
Ανέβηκε στον αποστολικό θρόνο της Ρώμης ως επίσκοπος επί του αυτοκράτορα Κώνσταντος του Δευτέρου, γύρω στα έτη εξακόσια σαράντα δύο μετά Χριστόν. Έζησε σε εξαιρετικά δύσκολα χρόνια, όταν η αίρεση του Μονοθελητισμού ταρακουνούσε ολόκληρη την Εκκλησία της εποχής του. Ο αυτοκράτορας Ηράκλειος είχε εκδώσει αυτοκρατορικό διάταγμα ονόματι «Έκθεσις», στο οποίο διατύπωνε επίσημα τη μονοθελητική πλάνη της εποχής. Σε εκείνο το αιρετικό κείμενο διδασκόταν ότι ο Σωτήρας Χριστός είχε μία θέληση και όχι δύο.
Ο Θεόδωρος αντιτάχθηκε με σθένος και αγωνίσθηκε υπέρ της Ορθοδόξου πίστεως κατά των ένθερμων αιρετικών οπαδών της εποχής. Δίδαξε δημόσια ότι ο Χριστός έχει δύο φυσικές θελήσεις, μία θεϊκή και μία ανθρώπινη θέληση. Έχασε τη ζωή του από τα φρικτά μαρτύρια στα έτη εξακόσια σαράντα εννέα μετά Χριστόν. Με τις πρεσβείες του αγίου ιερομάρτυρος Θεοδώρου, Κύριε, αξίωσε κι εμάς της επουράνιας σου βασιλείας.