Στα Πλησίον Σπήλαια του Αγίου Αντωνίου του Κιέβου, ένας σιωπηλός και εργατικός γέροντας δοξάσθηκε ως μέγας θαυματουργός μέσα στην ορθόδοξη παράδοση της Ρωσίας. Πολύ λίγες ιστορικές πληροφορίες έχουν διασωθεί για τη ζωή και για τους ασκητικούς αγώνες του Οσίου Ησαΐου του θαυματουργού. Αγωνίσθηκε ως μοναχός μέσα στα Σπήλαια κατά τη διάρκεια του ενδέκατου και των αρχών του δωδεκάτου αιώνα μετά Χριστόν. Η ζωή του, με την οποία ευηρέστησε τον φιλάνθρωπο Κύριο, ήταν μια ζωή ησυχίας και άοκνης εργασίας.
Για τον λόγο αυτόν αποκαλείται από την παράδοση «όσιος και εργατικότατος γέροντας» των ασκητών του τόπου εκείνου. Στην ιερή Ακολουθία των Οσίων Πατέρων των Πλησίον Σπηλαίων του Αντωνίου, ο Όσιος Ησαΐας μνημονεύεται μαζί με άλλους εκλεκτούς Αγίους. Αναφέρεται μαζί με τους Αγίους Ονούφριο τον αναχωρητή, του οποίου η μνήμη τιμάται στις είκοσι μία Ιουλίου εκάστου έτους. Επίσης μνημονεύεται μαζί με τον Άγιο Σιλβέστρο, του οποίου η μνήμη εορτάζεται με ευλάβεια στις δύο Ιανουαρίου εκάστου έτους.
Στην ενάτη ωδή του κανόνα, στιχηρό πέμπτο, υμνείται ο Όσιος Ησαΐας μαζί με τους δύο συνασκητές του στους ουρανούς. Ο Ονούφριος, ο εραστής της ησυχίας, και ο Ησαΐας, η αγαπώσα την έρημο τρυγών, μαζί με τον μακάριο Σιλβέστρο. Οι τρεις τους μαζί απεικονίζονται ως τριπλή σφενδόνη ενάντια στους δαίμονες, που τους διώχνουν από τους πιστούς. Διότι αυτοί κατήργησαν εντελώς τις σκληρές προσβολές των παθών της σαρκός και έλαβαν από τον Θεό το χάρισμα να βοηθούν άλλους.
Διά τούτο μεγαλύνονται από όλους τους πιστούς της εκείθεν τοπικής Εκκλησίας του Κιέβου της Ρωσίας. Ο Όσιος Ησαΐας ο θαυματουργός εκοιμήθη ειρηνικά στις δεκαπέντε Μαΐου του έτους χίλια εκατό δεκαπέντε μετά Χριστόν. Τα τίμια λείψανά του φυλάσσονται με ευλάβεια μέσα στα Πλησίον Σπήλαια του οσίου Αντωνίου του Κιέβου. Δεν αναφέρεται στους κλασικούς Πατερικούς, και δεν υπάρχει ξεχωριστή Ακολουθία προς τιμήν του στην παράδοση. Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις δεκαπέντε Μαΐου, στις είκοσι οκτώ Σεπτεμβρίου και τη δευτέρα Κυριακή της Μεγάλης Σαρακοστής.
Δεν πρέπει να συγχέεται με τον συνώνυμο επίσκοπο Ησαΐα του Ροστώφ, ο οποίος εκοιμήθη το έτος χίλια ενενήντα. Η ταπεινή σιωπή και η αδιάκοπη εργασία ανέδειξαν τον γέροντα στην ανώτερη βαθμίδα της θεωρίας του Θεού. Παραδόθηκε ως διηνεκές παράδειγμα στους μετέπειτα μοναχούς για τη δύναμη της σιωπής και της υπακοής. Είθε με τις πρεσβείες του Οσίου Ησαΐου ο Κύριος να ελεεί και να σώζει αιωνίως τις ψυχές μας, αμήν.