Στις δύσκολες εποχές των αιματηρών αραβικών επιδρομών στην Κύπρο, ένας ταπεινός ασκητής στάθηκε αμετακίνητος στύλος αντιστάσεως προς τον εξισλαμισμό των πιστών. Ο βίος του Οσίου Πανηγύριου δεν διασώζεται πλήρως, και δεν έχει πλήρες ή λεπτομερές συναξάρι από την παλαιά εποχή. Τα όσα γνωρίζουμε γι' αυτόν τον Όσιο είναι κάποια ιστορικά στοιχεία από την Ακολουθία του και την περιγραφή της εικόνας του. Καταγόταν, κατά πάσα πιθανότητα, από το ορεινό χωριό Μαλούντα της επαρχίας Λευκωσίας, στο νησί της Κύπρου.
Εκεί, σε ένα ασκητήριο δίπλα από εκείνο το χωριό, αγωνίσθηκε σκληρά ασκητικώς για τον Κύριο της δόξης. Ο Όσιος Πανηγύριος φαίνεται να ακολούθησε τον αυστηρό ασκητικό βίο από πολύ νεαρή ηλικία της ζωής του. Φαίνεται επίσης ότι ήταν ιερομόναχος και υπηρέτησε με μεγάλη αφοσίωση το ιερατικό αξίωμα στην Εκκλησία. Πιθανότατα έγινε πρώτα μοναχός με ευλάβεια και έπειτα ιερέας σε κάποιο κοντινό μοναστήρι της κυπριακής γης. Στην ιερή εικόνα του εμφανίζεται με φελόνιον ως ιερέας, σύμφωνα με την κυπριακή τοπική εικαστική παράδοση.
Με το δεξί του χέρι ευλογεί τους πιστούς, ενώ με το αριστερό κρατεί τίμιο Σταυρό σταθερά. Η ιερή εικόνα του Αγίου ζωγραφίσθηκε αρχικά το έτος χίλια επτακόσια οκτώ μετά Χριστόν στο νησί της Κύπρου. Επισκευάσθηκε αργότερα ξανά το έτος χίλια οκτακόσια σαράντα ένα από τους ευσεβείς πιστούς της εκείθεν εποχής. Στα δεξιά της εικόνας αναγράφεται ότι έγινε για τον δούλο του Χριστοδούλου ιερέως μαζί με τον οίκο του. Στα αριστερά της εικόνας αναγράφεται η ανακαίνιση επί της επιτροπής του προσκυνητού Χαραλάμπους κατά το έτος χίλια οκτακόσια σαράντα ένα.
Η εικόνα έχει μέγεθος θέσεως τέμπλου και είναι αρκετά μεγάλη και ευκρινής για τους πιστούς. Βρισκόταν αρχικά στην παλαιά εκκλησία της Παναγίας Χρυσοπαντάνασσας στο χωριό Μαλούντα της Κύπρου, ως πολυτίμητος θησαυρός. Μεταφέρθηκε αργότερα μαζί με άλλες ιερές εικόνες στη νέα εκκλησία του ιδίου χωριού της επαρχίας. Η νέα εκκλησία είναι επίσης ναός που τιμά ευλαβώς την Παναγία Χρυσοπαντάνασσα στην κυπριακή ενορία της Μαλούντας. Έγινε με πολλή φροντίδα και βαθιά αγάπη του κυπριακού ορθόδοξου λαού της εκείθεν περιοχής της Κύπρου.
Ο ακριβής χρόνος που έζησε ο Όσιος Πανηγύριος είναι άγνωστος στους ερευνητές και στους εκκλησιαστικούς ιστορικούς. Από την Ακολουθία του φαίνεται ότι έζησε κατά τη δύσκολη περίοδο των αραβικών επιδρομών στην Κύπρο. Διάφορα μέρη του νησιού της Κύπρου είχαν έρθει κατά διαστήματα στην εξουσία των αλλοθρήσκων Αράβων κατακτητών. Ο Όσιος δίδασκε εκείνες τις εποχές τους χριστιανούς τον αληθινό χριστιανικό δρόμο της σωτηρίας τους. Τους απέτρεπε με σθένος από τον επιβληθέντα εξισλαμισμό, και τους έλεγε ότι αυτή η ξένη θρησκεία ήταν πλάνη.
Την αποκαλούσε χαρακτηριστικά «μυθουργίαν των Αγαρηνών», για να τους προστατεύσει από κάθε δολιότητα και ιδεολογική πλάνη. Έζησε σε σκληρή άσκηση και είχε πάντοτε στον νου του τη δόξα της μέλλουσας αιώνιας ζωής, ώστε απέκτησε βαθιά θεία κατάνυξη ψυχής. Ο Όσιος Πανηγύριος έζησε βίο ακηλίδωτο, καθαρό και ολοκληρωτικά αφιέρωσε τη ζωή του στον φιλάνθρωπο Κύριο της δόξης. Αφού απέκτησε όλες αυτές τις υψηλές χριστιανικές αρετές, αξιώθηκε από τον Θεό να γίνει θαυματουργός για τους πιστούς.
Έδιωξε με τις προσευχές του τις καταστροφικές ακρίδες, που έπληγαν τότε τη γεωργική παραγωγή των κατοίκων. Θεράπευσε επίσης πολλούς ασθενείς, που έπασχαν από διάφορες σκληρές και ανίατες ασθένειες της εποχής εκείνης. Ο Όσιος Πανηγύριος εκοιμήθη ειρηνικά μετά από βίο μακροχρόνιο, αυστηρό ασκητικό και πλήρη θείων χαρισμάτων. Σύμφωνα με τοπική προφορική παράδοση του χωριού Μαλούντας, υπήρχαν παλαιότερα ίχνη και ερείπια κάποιου παλαιού ασκητηρίου. Βρίσκονταν νοτιοανατολικά της κοινότητας, και οι κάτοικοι πίστευαν τότε ότι ήταν το ασκητήριο του Οσίου. Ο Άγιος Πανηγύριος έμεινε ως φωτεινό παράδειγμα ορθοδοξίας και αντοχής στους χαλεπούς εκείνους χρόνους της Κύπρου. Είθε με τις πρεσβείες του Οσίου Πανηγύριου ο Κύριος να ελεεί και να σώζει τις ψυχές μας, αμήν.