Με ένα μοναδικό χονδρό λινό ένδυμα ονομαζόμενο σινδόνη, ο Όσιος Σεραπίων διαπερνούσε τα οδυνηρά κρύα και τα θερμά ηλιόλουστα καλοκαίρια της Αιγύπτου. Έδωσε μάλιστα και αυτή τη μοναδική σινδόνη του σε φτωχό ζητιάνο που έτρεμε από το κρύο, μένοντας ο ίδιος εντελώς γυμνός. Ο Άγιος Σεραπίων έζησε κατά τον πέμπτο αιώνα μετά Χριστόν στην ευλογημένη χώρα της Αιγύπτου, στις περιοχές της ερήμου. Καλούνταν ο Σινδονίτης, διότι φορούσε μόνο ένα χονδρό λινό ένδυμα, το οποίο ονομαζόταν στα ελληνικά «σινδών».

Από νεαρή ηλικία ο μοναχός ζούσε σαν τα πετεινά του ουρανού, χωρίς οποιοδήποτε καταφύγιο ή σταθερή κατοικία. Δεν είχε ιδιαίτερη μοναστική κοινότητα, αλλά αναζητούσε τη μοναξιά της ερήμου για την ησυχαστική του ζωή. Επιδιδόταν ολόψυχα στην απόλυτη ακτημοσύνη, την αυστηρή νηστεία, την ολονύκτια προσευχή και την αδιάλειπτη μνήμη του Κυρίου. Πολλές μέρες συνεχόμενα δεν έτρωγε τίποτε απολύτως, μη έχοντας τα οικονομικά μέσα για να αγοράσει έστω και ψωμί.

Δεν αγωνιούσε όμως καθόλου για την επιβίωσή του, αλλά εμπιστευόταν εξολοκλήρου στην ευεργετική πρόνοια του φιλανθρώπου Θεού. Έζησε επί χρόνια ολόκληρα χωρίς υλικά αγαθά και χωρίς προσωπική περιουσία στις φτωχικές ερημίες της Αιγύπτου. Έδωσε κάποτε τη μοναδική σινδόνη του σε φτωχό ζητιάνο, ο οποίος έτρεμε από το χειμωνιάτικο κρύο. Έμεινε ο ίδιος εντελώς γυμνός για τη φτωχή αυτή ψυχή, εκπληρώνοντας έτσι το ευαγγέλιο της αγάπης. Κάποιος Έλληνας φιλόσοφος, θέλοντας να δοκιμάσει την ακτημοσύνη του ταπεινού μοναχού, του έδωσε ένα χρυσό νόμισμα μεγάλης αξίας.

Έπειτα παρακολουθούσε προσεκτικά κρυφά για να δει τι θα έκανε ο Σεραπίων με το χρυσό αυτό νόμισμα. Ο Άγιος Σεραπίων πήγε αμέσως στο τοπικό αρτοποιείο της περιοχής και αγόρασε μόνο ένα φτωχό ψωμί ζωής. Έδωσε στον αρτοποιό ολόκληρο το χρυσό νόμισμα ως πληρωμή και έφυγε χωρίς να νοιαστεί για το ρέστο. Δεν έδειξε καμία απολύτως εκτίμηση στην αξία του χρήματος και στην οικονομική του διαφορά από το ψωμί. Έτσι φανέρωσε στον Έλληνα φιλόσοφο τη βαθιά αδιαφορία του για τα υλικά πράγματα του παρόντος μάταιου κόσμου.

Ο φιλόσοφος έμεινε εκστατικός από αυτή την πράξη του ασκητή και φωτίστηκε από το παράδειγμά του. Ο Όσιος Σεραπίων οδήγησε πολλούς ανθρώπους στην οδό της σωτηρίας με τον τρόπο της ζωής του. Δεν δίδασκε τόσο με τα λόγια του, όσο με την έμπρακτη μαρτυρία της φτώχειας και της ταπεινότητας. Οι ευσεβείς αναζητούσαν συνεχώς τη συμβουλή του και ο Άγιος τους κατηχούσε σε πνευματικά μυστήρια της σωτηρίας. Με την ολόκαρδη ταπείνωσή του και την πνευματική του διάκριση κέρδιζε ψυχές για τον φιλάνθρωπο Χριστό.

Έγινε φωτεινό υπόδειγμα ασκητικής μοναχικής ζωής για τους πιστούς, οι οποίοι ζούσαν εν μέσω των κοσμικών μεριμνών. Πολλοί νεαροί ξεκίνησαν τον μοναστικό βίο εμπνευσμένοι από τη φωτεινή ζωή του Αγίου Σεραπίωνος της Αιγύπτου. Στις ψυχές τους εδραίωσε την αγάπη προς τον Χριστό και την περιφρόνηση των επιγείων αγαθών της ζωής. Κάποτε ο Άγιος Σεραπίων υπηρέτησε για κάποιο διάστημα ως δούλος έναν Έλληνα ηθοποιό της εποχής εκείνης. Ο ηθοποιός αυτός ήταν εθνικός ειδωλολάτρης και ο Όσιος είχε στόχο να τον φέρει στην ορθόδοξη πίστη του Χριστού.

Με την υποδειγματική του ζωή, την υπακοή και την ευσέβειά του, σταδιακά έπεισε τον ηθοποιό για την αλήθεια. Ο ηθοποιός, μιμούμενος το παράδειγμα της οσίας ζωής του Σεραπίωνος, πίστεψε στον Χριστό με όλη του την καρδιά. Βαπτίστηκε αμέσως μαζί με ολόκληρη την οικογένειά του και ολόκληρη την υπηρεσία του στην ορθόδοξη πίστη του Χριστού. Από τότε ξεκίνησε νέα χριστιανική ζωή και αρνήθηκε εντελώς το θέατρο και τις ειδωλολατρικές του πρακτικές. Ζήτησε κατόπιν θερμά από τον Άγιο Σεραπίωνα να παραμείνει διαρκώς στο σπίτι του ως πνευματικός οδηγός και διδάσκαλος.

Δεν τον ήθελε πλέον σαν δούλο, αλλά σαν φίλο και πατρικό σύμβουλο για όλη την οικογένεια. Του πρόσφερε επίσης μεγάλη χρηματική αμοιβή και υλικά αγαθά για να εξασφαλίσει την παραμονή του εκεί στο σπίτι. Ο ταπεινός μοναχός όμως απομακρύνθηκε ευγενικά, χωρίς να πάρει κανένα από τα προσφερόμενα χρηματικά ποσά της οικογένειας. Έδειξε έτσι την ολοκληρωτική του προσήλωση στην ακτημοσύνη και στην ευαγγελική φτώχεια του Κυρίου Ιησού Χριστού. Συνέχισε λοιπόν τον δρόμο του ως ταπεινός μοναχός, χωρίς προσωπική περιουσία ή σταθερή κατοικία στον κόσμο.

Σε κάποια χρονική στιγμή ο Άγιος Σεραπίων αποφάσισε να ταξιδέψει προς τη Ρώμη της Δύσεως για πνευματικούς λόγους. Επιβιβάστηκε λοιπόν σε ένα πλοίο της εποχής, αλλά δεν πλήρωσε τίποτε απολύτως στους ιδιοκτήτες του εμπορικού πλοίου. Στην αρχή του μακρού ταξιδιού άρχισαν εκείνοι να τον επιπλήττουν για την παραβίαση των κανόνων ναυσιπλοΐας. Συζήτησαν προσεκτικά μεταξύ τους ποιος είχε δεχθεί στο πλοίο τα ελάχιστα πράγματα του ταπεινού αυτού γέροντα. Όταν διαπίστωσαν ότι δεν είχε πληρώσει χρήματα για τη μεταφορά, άρχισαν να γκρινιάζουν εναντίον του Οσίου.

Έλεγαν με θυμό «γιατί ήλθες εδώ, χωρίς να έχεις τίποτε μαζί σου, και πώς θα μας πληρώσεις». Ο γέροντας τότε αποκρίθηκε με ταπείνωση «δεν έχω τίποτε μαζί μου, εκτός από αυτό το φθαρμένο ρούχο». Συνέχισε λέγοντας «αν δεν θέλετε να με πάρετε μαζί σας, επιστρέψτε με στον τόπο που με πήρατε». Οι ναυτικοί όμως απάντησαν ότι ακόμη και αν τους έδινε εκατό χρυσά νομίσματα, δεν θα γύριζαν πίσω. Επιπλέον φυσούσε τότε ευνοϊκός άνεμος από τα νότια και τους ευνοούσε στο μακρύ ταξίδι προς τη Ρώμη.

Παρατηρώντας όμως ότι ο γέροντας δεν είχε φάει τίποτε για πέντε ολόκληρες ημέρες, άρχισαν να αλλάζουν στάση. Άρχισαν λοιπόν να τον τρέφουν για την αγάπη του φιλανθρώπου Θεού, εκπληρώνοντας έτσι την εντολή του Κυρίου. Στη Ρώμη ο Άγιος συνέχισε να περιπλανιέται από οικία σε οικία, χωρίς να έχει τίποτε προσωπικό. Επισκεπτόταν όλους τους ευσεβείς πολίτες της Ρώμης, για τους οποίους είχε ακούσει ότι ζούσαν χριστιανική ευσεβή ζωή. Συζητούσε μαζί τους για τα πνευματικά θέματα της εποχής και ωφελείτο ψυχικά από τις σοφές συμβουλές τους.

Για αυτόν ακριβώς τον υψηλό σκοπό περιπλανιόταν από πόλη σε πόλη, συγκεντρώνοντας ολόκληρους πνευματικούς θησαυρούς της σοφίας. Ζητούσε με αυτόν τον τρόπο να αγοράσει για τον εαυτό του τα ουράνια αγαθά της επουρανίου βασιλείας. Δεν ενδιαφερόταν για τα γήινα και πρόσκαιρα αγαθά, αλλά για τις αιώνιες αμοιβές της αληθινής αναπαύσεως. Συγκέντρωνε στην ψυχή του ολόκληρο τον πλούτο τον πνευματικό για να εισέλθει στην αιώνια επουράνια μακαριότητα του Κυρίου.

Με αυτόν τον τρόπο ζωής έγινε φωτεινό παράδειγμα ασκητικής αρετής για όλους τους μοναχούς της εποχής. Δίδασκε με την παρουσία του την ευαγγελική φτώχεια, την ελεημοσύνη και την ολόθερμη αγάπη προς τον πλησίον. Αρνήθηκε όλα τα κοσμικά αγαθά για να αποκτήσει τον αληθινό θησαυρό στους ουρανούς, όπως δίδαξε ο Κύριος. Με τον τρόπο της ζωής του εκπλήρωσε το αποστολικό «μηδέν έχοντες και πάντα κατέχοντες» στην οδό της σωτηρίας. Έδειξε επίσης ότι ο μοναχός μπορεί να είναι ευλογία για όλους τους ανθρώπους, χωρίς να έχει τίποτε υλικό.

Ο Άγιος Σεραπίων τέλεσε επίγεια το έργο του και εκοιμήθη ειρηνικά μετά από ζωή πλήρη πνευματικών αγώνων. Έφυγε ειρηνικά από τον παρόντα κόσμο χωρίς να αφήσει υλικά κατάλοιπα, αφού δεν είχε ποτέ προσωπική περιουσία. Άφησε όμως πλούσια πνευματική κληρονομιά μέσα από τις ψυχές που είχε φέρει στην ορθόδοξη πίστη του Χριστού. Έλαβε από τον φιλάνθρωπο Κύριο τα ουράνια αγαθά και την επουράνιο μακαριότητα, για την οποία είχε ζήσει. Πολλοί μοναχοί στην έρημο της Αιγύπτου τον πήραν ως υπόδειγμα ασκητικής ζωής για τους εαυτούς τους.

Ο τύπος του Σινδονίτη ασκητή έγινε πρότυπο για γενεές μοναχών της Ανατολής, οι οποίοι ακολούθησαν παρόμοιο δρόμο. Στους ασκητικούς συναξαριστές της Εκκλησίας διασώθηκαν διάφορα κατορθώματα και διδακτικά περιστατικά από τη ζωή του Αγίου Σεραπίωνος. Διδάσκουν αυτά τα περιστατικά τους πιστούς για την ευαγγελική φτώχεια και την ολόκαρδη εμπιστοσύνη στον φιλάνθρωπο Θεό. Η μνήμη του τιμάται από την Εκκλησία στις δεκατέσσερις Μαΐου κάθε χρόνο με ακολουθίες και τροπάρια.

Πολλοί πιστοί επικαλούνται τις πρεσβείες του στις δοκιμασίες της φτώχειας και της οικονομικής απορίας με ευλάβεια και πίστη. Ο Άγιος συνεχίζει να βοηθά τους πιστούς στις βιοτικές μέριμνες και τους ενισχύει στην ευαγγελική απλότητα. Έγινε φωτεινό αστέρι του ορθοδόξου μοναχισμού της αρχαίας Αιγύπτου και συναγωνιστής των μεγάλων ασκητών της ερήμου. Με τις πρεσβείες του Οσίου Σεραπίωνος του Σινδονίτου, αξίωσον και εμάς, Κύριε, της επουρανίου σου βασιλείας.