Από τα πλούτη της Γερμανίας τα μοίρασε όλα στους πτωχούς και πήρε το ραβδί του πλάνητος για χάρη του Χριστού. Στο ξύλινο σαθρό καλύβι του στο Ροστώβ έζησε σαν τρελός για τον Χριστό και έγινε γήινος άγγελος. Ο όσιος Ισίδωρος ο Τβερντίσλωβ γεννήθηκε στη μακρινή Γερμανία από γονείς πλούσιους και ένδοξους κατά τον κόσμο. Από τη νεαρή του ηλικία διήγαγε αμόλυντη ζωή και έτρεφε στην ψυχή του βαθιά κατανόηση και συμπόνια. Άφησε με προθυμία το πατρικό του σπίτι και επιθυμούσε διακαώς τη βασιλεία του Θεού πάνω από όλα.

Διαμοίρασε όλη την περιουσία του στους πτωχούς και πήρε στα χέρια του το ραβδί του πλάνητος. Ταξίδεψε σε πολλούς τόπους και επισκέφθηκε αμέτρητες πόλεις της Δύσεως και της Ανατολής για χάρη του Χριστού. Ανατράφηκε αρχικά στον καθολικισμό, αλλά κανείς δεν γνωρίζει με ακρίβεια πού ασπάσθηκε την αληθή ορθόδοξη πίστη. Τελικά έφτασε στη μακρινή Ρωσία και αποφάσισε να εγκατασταθεί στην ιερή πόλη του Ροστώβ της Ρωσίας. Εκεί έμεινε σε λάσπη, σε χιόνι, σε βροχή και σε τρομερό κρύο, και υπέμενε κάθε λοιδορία.

Έχτισε με τα ίδια του τα χέρια ένα σαθρό ξύλινο καλύβι, για να το έχει σαν κατοικία. Επέλεξε τον τρόπο ζωής της σαλότητας για χάρη του Χριστού του Σωτήρος της ψυχής του. Ο τρόπος της σαλότητας είναι αυτός που περιγράφει με ζωντάνια ο απόστολος Παύλος στην προς Κορινθίους πρώτη επιστολή του. Ο όσιος Ισίδωρος περνούσε σχεδόν όλο τον χρόνο του σε αδιάλειπτη προσευχή στον Κύριο της δόξης. Δεν επέτρεπε στον εαυτό του πολύν ύπνο ούτε αρκετή σωματική ανάπαυση κατά τη μακρά νύχτα της προσευχής.

Στεκόταν όλη τη νύχτα σε ολονυκτία και αφιέρωνε αδιάλειπτα το σώμα του στη δοξολογία του Θεού του Παντοκράτορος. Την ημέρα γύριζε στους δρόμους της πόλεως και συμπεριφερόταν εξωτερικά σαν τρελός ενώπιον των ανθρώπων του κόσμου. Σαν τον υπομονετικό Ιώβ της παλαιάς εποχής, υπέμενε με σιωπή κάθε προσβολή και άδικη χλεύη του κόσμου. Ζωντανός ακόμη ήταν επίγειος άγγελος και ουράνιος άνθρωπος, με συμπόνια ψυχής και ολοκληρωτική καθαρότητα νοός. Είχε καρδιά πάντοτε άγρυπνη, ακλόνητη πίστη και αληθινή αγάπη χωρίς υποκρισία προς τον κάθε πλησίον.

Στη διάρκεια της επίγειας ζωής του έλαβε από τον Θεό τη μεγάλη χάρη να τελεί πολλά θαύματα. Με αυτή τη χάρη βοήθησε αμέτρητους πιστούς που κατέφευγαν σε αυτόν με προσευχή και ευλάβεια. Ο όσιος Ισίδωρος εκοιμήθη με ειρήνη Κυρίου το σωτήριο έτος χίλια τετρακόσια εβδομήντα τέσσερα μετά Χριστόν. Έμαθαν για την οσία κοίμησή του μόνο όταν ένιωσαν την ξεχωριστή ευωδία γύρω από το ταπεινό καλύβι του. Στον τόπο της ταφής του στο Ροστώβ ανεγέρθηκε λαμπρός ναός της Αναλήψεως του Κυρίου της δόξης.

Στον ναό αυτόν τα τίμια λείψανα του οσίου αναπαύονται μέσα σε υπόγειο μνήμα ως ζωντανή πηγή θαυμάτων. Μέχρι τη σημερινή ημέρα συνεχίζουν να αναβλύζουν θαύματα από τον τάφο του οσίου διά Χριστόν σαλού. Ο μακάριος αυτός Ισίδωρος ονομάστηκε επίσης Τβερντίσλωβ, που σημαίνει «σταθερός στον λόγο» στην παλαιά ρωσική γλώσσα. Πήρε αυτό το όνομα διότι μιλούσε διαρκώς και η λέξη του ποτέ δεν διαψευδόταν στα γεγονότα. Ο τίτλος αυτός μοιάζει εντελώς μοναδικός για τον όσιο Ισίδωρο και δεν δίνεται σε άλλους αγίους.

Η σαλότητα δεν είναι τρέλα, αλλά υψηλή ασκητική κλήση που λίγοι αγωνιστές αξιώνονται από τον Κύριο. Ο όσιος Ισίδωρος έζησε υπόδειγμα της σαλότητας και ευτύχησε να γίνει στύλος της σαλής αγιότητος. Με τη ζωή του δίδαξε ότι η αληθινή σοφία ενώπιον του Θεού φαίνεται μωρία στα μάτια του κόσμου. Δίδαξε επίσης ότι ο πραγματικός πλούτος βρίσκεται στην ταπείνωση και στην παράδοση όλων στον Χριστό. Η μνήμη του τιμάται από την ορθόδοξη Εκκλησία στις δεκατέσσερις Μαΐου κάθε χρόνου με μεγάλη ευλάβεια. Με τις πρεσβείες του οσίου Ισιδώρου του διά Χριστόν σαλού, αξίωσον και εμάς, Κύριε, της επουρανίου σου βασιλείας.