Ζήτησε από τον αυτοκράτορα Μιχαήλ της Κωνσταντινουπόλεως να στείλει ιεραποστόλους που γνώριζαν τη σλαβική γλώσσα. Έλαβε τους αγίους Κύριλλο και Μεθόδιο, οι οποίοι μετέφρασαν τη Βίβλο και τη Θεία Λειτουργία στη σλαβική. Ο άγιος Ροστισλάβος έγινε πρίγκιπας της Μεγάλης Μοραβίας το έτος οκτακόσια σαράντα έξι, μετά τον θάνατο του θείου του Μοϊμίρ. Στην εποχή του δρούσαν στα εδάφη της Μοραβίας ιεραπόστολοι από την Ελλάδα, τα Βαλκάνια και τη Γερμανία. Ο Ροστισλάβος ήταν ένας από εκείνους που έλαβαν το άγιο βάπτισμα και πίστεψαν ολόψυχα στον Χριστό.

Σύντομα αποφάσισε να φωτίσει ολόκληρη τη χώρα του με το άγιο φως της χριστιανικής πίστεως. Ο πρίγκιπας ανησύχησε ωστόσο για τους Γερμανούς ιεραποστόλους, που υπάγονταν στον Λουδοβίκο τον Γερμανικό βασιλιά. Κατάλαβε ότι το κήρυγμα του Ευαγγελίου γίνεται καρποφόρο μόνο όταν διαδίδεται στη γλώσσα του ίδιου του λαού. Έτσι ζήτησε αρχικά από τον πάπα Ρώμης Νικόλαο τον Πρώτο να του στείλει ιεραποστόλους που γνώριζαν τη σλαβική. Όταν το αίτημά του απορρίφθηκε από τον πάπα, στράφηκε στον Βυζαντινό αυτοκράτορα Μιχαήλ τον Τρίτο της Κωνσταντινουπόλεως.

Με αυτή την κίνηση φάνηκε καθαρά η εμπιστοσύνη του προς τη Βυζαντινή ορθόδοξη παράδοση και αυτοκρατορία. Ζήτησε ιεραποστόλους που να μιλούν σλαβικά και ικανούς να φωτίσουν τον λαό του Μοραβίας με την αλήθεια. Με τη συμβουλή του πατριάρχη Φωτίου, ο αυτοκράτορας έστειλε στον Ροστισλάβο τους δύο αδελφούς, αγίους Κύριλλο και Μεθόδιο. Οι ισαπόστολοι αδελφοί μετέφρασαν τη Βίβλο, τη Θεία Λειτουργία και πολλά άλλα ιερά βιβλία στη σλαβική γλώσσα. Στάλθηκαν επίσης ιερές εικόνες και άλλα λειτουργικά αντικείμενα, αναγκαία για την τέλεση των ιερών ακολουθιών της Εκκλησίας.

Ιδρύθηκαν επίσης χριστιανικά σχολεία και το χριστιανικό μήνυμα διαδόθηκε γρήγορα σε ολόκληρη τη Μεγάλη Μοραβία της εποχής. Ο πρίγκιπας Ροστισλάβος υποστήριξε ολόψυχα το έργο των ιεραποστόλων μέχρι το ένδοξο τέλος της επίγειας ζωής του. Παραχώρησε ναούς, υλικά μέσα και πολιτική προστασία, ώστε το ορθόδοξο κήρυγμα να αποδώσει τους πιο πλούσιους καρπούς. Πολλοί κάτοικοι της Μοραβίας έλαβαν τότε το άγιο βάπτισμα και ανέπτυξαν ζωντανή λειτουργική ζωή στη γλώσσα τους.

Έτσι θεμελιώθηκε η ορθόδοξη πνευματική παράδοση των Σλάβων και άρχισε να ξετυλίγεται ένα πανόραμα αγιότητας και πίστεως. Η συμβολή του Ροστισλάβου ισοδυναμεί με αποστολικό έργο και η Εκκλησία τον τιμά ως ισαπόστολο πρίγκιπα. Νέοι ναοί ανυψώθηκαν σε όλη την επικράτεια και ο λαός γνώρισε τη χαρά της λατρείας στη μητρική του γλώσσα. Οι σλαβικές γενιές της Μοραβίας απέκτησαν πλέον λαμπρή πνευματική παιδεία, ορθόδοξα πατερικά κείμενα και μοναστικό βίο.

Παράλληλα η ευλάβεια προς την Ορθόδοξη Εκκλησία ρίζωσε βαθιά στις καρδιές των ανθρώπων εκείνου του τόπου. Όμως αυτή η μεγάλη πνευματική πορεία δεν συνεχίστηκε χωρίς δυσχέρειες και ξεσπάσματα φοβερών αντιδράσεων από τις γειτονικές δυνάμεις. Οι Γερμανοί παρακολουθούσαν με μεγάλη ζηλοτυπία την επιτυχία του ορθόδοξου κηρύγματος και επιθυμούσαν να ανατρέψουν το έργο. Σχεδίαζαν παρασκηνιακά να καταλύσουν την πνευματική και πολιτική επιρροή του ορθόδοξου πρίγκιπα στην ευρύτερη Μοραβία.

Το έτος οκτακόσια εβδομήντα ο ανιψιός του Σβατόπλουκ τον πρόδωσε στον Καρλομάνο, τον γιο του βασιλιά Λουδοβίκου. Είχε προηγουμένως αναγνωρίσει τον Καρλομάνο ως κύριό του και έλαβε ως αντάλλαγμα την υπόσχεση εξουσίας στη Μοραβία. Με αυτόν τον ύπουλο τρόπο ξεκίνησε η συμφορά για τον ευσεβή πρίγκιπα, αλλά και για τη νεοίδρυτη ορθόδοξη Εκκλησία της περιοχής. Ο πρίγκιπας Ροστισλάβος συνελήφθη και τυφλώθηκε από τους Γερμανούς, οι οποίοι τον έκλεισαν σε φρούριο της Βαυαρίας.

Στο φρούριο του Ρέγκενσμπουργκ της Βαυαρίας ο άγιος αναπαύθηκε εν Κυρίω την ίδια εκείνη χρονιά της προδοσίας του. Με αυτόν τον τρόπο ολοκληρώθηκε η μαρτυρική πορεία ενός ισαποστόλου ηγεμόνα και προστάτου των ορθόδοξων Σλάβων. Η Ορθόδοξη Εκκλησία των Τσεχικών χωρών και της Σλοβακίας τον αγιοκατέταξε επίσημα στο Πρέσοβ τον Οκτώβριο του χίλια εννιακόσια ενενήντα τέσσερα. Ο άγιος έμεινε στην ιστορία ως μέγας ισαπόστολος της Μοραβίας και πνευματικός προστάτης ολόκληρης της σλαβικής χριστιανοσύνης. Με τις πρεσβείες του αγίου Ροστισλάβου του ισαποστόλου, αξίωσε και εμάς Κύριε, της επουρανίου σου βασιλείας.