Αποκεφαλίστηκαν με ξίφος μετά από σκληρά βασανιστήρια στη Ρώμη για την αληθινή ομολογία της πίστεως του Σωτήρος Χριστού. Ο συναξαριστής υμνεί τον Επίμαχο ως μαχητή κατά της πλάνης και τον Γορδιανό για την ψυχική του γενναιότητα στο μαρτύριο. Οι Άγιοι Μάρτυρες Επίμαχος και Γορδιανός κατάγονταν από την αρχαία πόλη της Ρώμης και ήταν πιστοί χριστιανοί από νεαρά χρόνια. Άθλησαν επί αυτοκράτορα Δεκίου, ο οποίος βασίλευσε γύρω στο διακοσιοστό πεντηκοστό έτος μετά την σάρκωση του Κυρίου.

Στα χρόνια εκείνα ξέσπασε ένας από τους σκληρότερους διωγμούς εναντίον της νεαρής Εκκλησίας του Σωτήρος Χριστού. Οι δύο Άγιοι συνελήφθησαν από τις ρωμαϊκές αρχές της εποχής και οδηγήθηκαν στον τοπικό άρχοντα της πόλεως. Εκείνος τους πίεζε αδιάκοπα να αρνηθούν τον Χριστό και να προσφέρουν θυσία στα ψεύτικα είδωλα της εποχής. Επειδή όμως οι δύο Άγιοι έμειναν ακλόνητοι στην πίστη τους, υπέστησαν σκληρά και πολυώδυνα βασανιστήρια. Στο τέλος, αφού δεν λύγισαν, τους αποκεφάλισαν με ξίφος και αξιώθηκαν τα αμάραντα στεφάνια του ιερού μαρτυρίου του Χριστού.

Τα ιερά λείψανά τους ενταφιάστηκαν με ευλάβεια από τους πιστούς αδελφούς στον ίδιο κοινό τάφο της πόλεως. Σημαντικό μέρος των λειψάνων αυτών φυλάσσεται στο Αββαείο των Βενεδεκτίνων στο Κέμπτον της Βαυαρίας στη Γερμανία. Με τις πρεσβείες των μαρτύρων Επιμάχου και Γορδιανού, αξίωσε και εμάς Κύριε, της επουρανίου σου βασιλείας.