Ένα παιδί από το Ζέλι της Βοιωτίας έχτισε με τα ίδια του τα χέρια ναό του Σωτήρα Χριστού στο όρος Κάρκαρα, πριν φτάσει σε ώριμη ηλικία. Ο ίδιος κοιμήθηκε την ημέρα της Μεσοπεντηκοστής το χίλια εξακόσια δύο, αφού πρώτα προείδε ο ίδιος την ώρα της εξόδου του από τη γη. Το κοσμικό όνομα του οσίου ήταν Σωτήρης και γεννήθηκε από ευσεβείς και ενάρετους γονείς το χίλια πεντακόσια είκοσι επτά. Οι γονείς του τον γαλούχησαν από την πιο τρυφερή του ηλικία με τα νάματα του Ιερού Ευαγγελίου και της Εκκλησίας.

Έτσι κλίθηκε πολύ νωρίς στη μελέτη των Αγίων Γραφών και στην αυστηρή ασκητική πολιτεία της ερήμου των Πατέρων. Παρά την αρχική και πρόσκαιρη άρνηση των γονέων του να του δώσουν την ευλογία, εκείνος έφυγε νεαρός. Έφθασε ως το Μονύδριο του Προφήτη Ηλία στο όρος Κάρκαρα και εγκαταστάθηκε ως ταπεινός υποτακτικός. Εκεί έκτισε με τα χέρια του ναό στο όνομα του Σωτήρος Χριστού και ασκήτευσε με προσευχή και νηστεία.

Η φήμη της αρετής του διαδόθηκε όμως γρήγορα και τον αναζητούσαν συγγενείς και φίλοι για να ζητήσουν συμβουλή. Για να αποφύγει αυτή τη διάχυση, εγκατέλειψε το αγαπημένο σπήλαιο και μετέβη στη μονή των Αγίων Αναργύρων της περιοχής εκείνης. Από τους Αγίους Αναργύρους έφυγε σύντομα και πήγε στη Μονή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρα στο όρος Σαγμάτιο, ανάμεσα σε Βοιωτία και Εύβοια. Εκεί έλαμψε ως πνευματικός αστέρας πρώτου μεγέθους και ο ηγούμενος τον έκειρε μοναχό με το ευαγγελικό όνομα Σεραφείμ.

Λίγο αργότερα χειροτονήθηκε διάκονος και έπειτα πρεσβύτερος, ώστε να υπηρετεί με ταπείνωση τη λατρευτική ζωή της αδελφότητας. Για να αποφύγει τη ματαιοδοξία από τη φήμη των αρετών του, ζήτησε την ευλογία του ηγούμενου να ησυχάσει αλλού. Έφθασε δυτικά του Ελικώνα, στην τοποθεσία Δομπού, όπου έκτισε ναό του Σωτήρος και λίγα ολιγάριθμα κελιά. Κάλεσε εκεί κοντά του μερικούς μοναχούς και τους δίδαξε επί δέκα έτη τη σωτήρια μοναχική ζωή.

Στις έξι Μαΐου του χίλια εξακόσια δύο, σε ηλικία εβδομήντα πέντε ετών, παρέδωσε την ψυχή του στον Κύριο. Είχε μάλιστα προειδοποιήσει τους αδελφούς για την κοίμησή του και μετέλαβε τα άχραντα Μυστήρια πριν αναχωρήσει. Πολλά και θαυμαστά σημεία τέλεσε ο όσιος κατά τη διάρκεια όλης της επίγειας ζωής του στον κόσμο. Η αγία του κάρα και τμήμα των ιερών λειψάνων του φυλάσσονται στη Μονή της Βοιωτίας που φέρει το όνομά του.

Άλλο σεπτό τμήμα των λειψάνων του τιμάται στη Μονή Αγάθωνος της Φθιώτιδας στην κεντρική Ελλάδα. Είθε η ασκητική αρετή του οσίου Σεραφείμ να εμπνέει διαρκώς και τον δικό μας πνευματικό αγώνα.