Η Σύσταση του Ναού της Κοιμήσεως στη Λαύρα Κιέβου-Πετσέρσκα

Πάνω από τους λόφους του Δνείπερου, την εποχή που τα ρωσικά πριγκιπάτα αναζητούσαν την πίστη τους, ένα ουράνιο σχέδιο κατέβαινε αργά στη γη. Η πέτρινη εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, στη μεγάλη Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου, υψώθηκε χάρη σε σαφή θεϊκή φανέρωση. Όλα ξεκίνησαν με τον πρίγκιπα Σίμωνα, έναν ευγενή της βαράγγικης γης που είχε καταφύγει στη Ρωσία ως πρόσφυγας. Ο θείος του Γιάκουν τον είχε εξορίσει από την πατρική του περιοχή μετά τον θάνατο του πατέρα του Αφρικανού.

Ο πρίγκιπας Γιαροσλάβος τον δέχτηκε με τιμή και τον έκανε πρώτο βογιάρο στον γιο του Βσέβολοντ. Ο Σίμων αγάπησε βαθιά τους οσίους Αντώνιο και Θεοδόσιο του Σπηλαίου και τους επισκεπτόταν πολύ συχνά. Κάποτε, πριν από μια αιματηρή μάχη στον ποταμό Άλτα, οι πρίγκιπες ζήτησαν την ευλογία του γέροντος Αντωνίου. Εκείνος προφήτευσε την ήττα τους, αλλά υποσχέθηκε στον Σίμωνα ότι θα σωθεί και θα ταφεί κάποτε σε εκκλησία που θα κτιστεί.

Πράγματι, ο Σίμων πληγώθηκε βαριά στη μάχη του ποταμού Άλτα και βρέθηκε ξαπλωμένος μέσα στους νεκρούς συστρατιώτες του. Σήκωσε το βλέμμα του στον ουρανό και είδε μια μεγάλη φανταστική εκκλησία να λάμπει επάνω του. Θυμήθηκε αμέσως τα προφητικά λόγια του γέροντος Αντωνίου και επικαλέστηκε με δύναμη τις πρεσβείες της Πρέσβειας Παναγίας μας. Μια αόρατη δύναμη τον σήκωσε από τους νεκρούς και τον θεράπευσε αμέσως από τις πληγές του.

Όταν επέστρεψε σώος στον γέροντα Αντώνιο μετά τη μάχη, ο Σίμων διηγήθηκε επιπλέον μια θαυμαστή προηγούμενη οπτασία του. Ο πατέρας του Αφρικανός είχε φτιάξει έναν μεγάλο σταυρό με την εικόνα του Χριστού και τον είχε στολίσει με χρυσή ζώνη και στεφάνι. Όταν ο Σίμων έπαιρνε τα δύο πολύτιμα αντικείμενα πριν φύγει, μια φωνή από την εικόνα του Σωτήρα τον προέτρεψε να τα μεταφέρει σε άγιο τόπο. Κατά την μακρά οδοιπορία του στη θάλασσα, ξέσπασε μια τρομερή θύελλα που απείλησε όλους τους πιστούς ναύτες του πλοίου.

Ο Σίμων προσευχήθηκε μετάνοιας και τότε είδε από τον ουρανό μεγάλη εκκλησία να εμφανίζεται μπροστά του. Άκουσε φωνή να του λέει ότι η εκκλησία θα κτιστεί από τον όσιο, με ακριβείς διαστάσεις από τη χρυσή ζώνη. Παρέδωσε τη ζώνη και το στεφάνι στον γέροντα Αντώνιο και έγινε ο πρώτος ευεργέτης της Λαύρας. Από βαράγγος και Λατίνος, μεταστράφηκε στην ορθόδοξη πίστη, μαζί με όλο το σπίτι του, που αριθμούσε τρεις χιλιάδες ψυχές.

Λίγα χρόνια αργότερα έφτασαν στους δύο οσίους τέσσερις πλούσιοι Έλληνες οικοδόμοι, ξεχωριστοί τεχνίτες πέτρινων ναών της Κωνσταντινουπόλεως. Είπαν με βεβαιότητα ότι η ίδια η Βασίλισσα του Ουρανού τους είχε καλέσει στις άγιες Βλαχέρνες μέσω αγγέλων. Τους είχε δώσει αρκετό χρυσάφι για τρία ολόκληρα χρόνια και τους είχε στείλει με υπακοή στη Ρωσία. Τους έδωσε επιπλέον τα ιερά λείψανα επτά μαρτύρων και μια εικόνα της Θεοτόκου για την νέα εκκλησία.

Οι ίδιοι αυτοί μάστορες είχαν δει την εκκλησία της Παναγίας να φανερώνεται στον αέρα, σε όλο της το μέγεθος. Η Παναγία τους είχε υποσχεθεί όσα μάτι ανθρώπου δεν είδε και αυτί ποτέ δεν άκουσε ως ανταμοιβή. Όταν οι μάστορες ρώτησαν τους οσίους πού θα κτιστεί η εκκλησία, εκείνοι αποκρίθηκαν ότι ο Κύριος θα τους το αποκάλυπτε. Έτσι, μετά από τρεις ολόκληρες ημέρες προσευχής, εμφανίστηκε ο ίδιος ο Κύριος στον όσιο Αντώνιο μέσα στη νύχτα.

Στη συνέχεια ο Αντώνιος ζήτησε σημείο, με δροσιά να καλύψει όλη τη γη και ξηρασία μόνο στο ιερό σημείο. Το θαύμα έγινε αμέσως την επομένη ημέρα και επιβεβαιώθηκε με αντίστροφο ουράνιο σημείο την δεύτερη νύχτα της προσευχής. Την τρίτη ημέρα μέτρησαν τον χώρο με τη χρυσή ζώνη του Σίμωνος και ο Αντώνιος προσευχήθηκε για πύρινο σημείο. Φωτιά κατέβηκε από τον ουρανό, έκαψε τα αγκάθια και έσκαψε τάφρο γύρω από τη μετρημένη περιοχή.

Η εκκλησία θεμελιώθηκε στις μέρες του ευσεβούς πρίγκιπα Σβιάτοσλαβ Γιαροσλάβιτς, ο οποίος έσκαψε ο ίδιος τον πρώτο λάκκο. Επιπλέον έδωσε εκατό χρυσές γρίβνες στον Θεοδόσιο και τοποθέτησε στα θεμέλια τα λείψανα των επτά μαρτύρων. Ο όσιος Αντώνιος εκοιμήθη την ίδια χρονιά, και ο όσιος Θεοδόσιος αναπαύθηκε τον δεύτερο χρόνο μετά. Η εκκλησία της Κοιμήσεως ολοκληρώθηκε τον τρίτο χρόνο, υπό την επίβλεψη του ηγουμένου Στεφάνου, διαδόχου του Θεοδοσίου.

Ταις πρεσβείαις της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και των οσίων Αντωνίου και Θεοδοσίου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.