Στην βασιλεύουσα Κωνσταντινούπολη, υπό τον βαρύ οθωμανικό ζυγό, οι Έλληνες χριστιανοί κρατούσαν με υπομονή την πατρώα πίστη τους. Ανάμεσα στους πιστούς εργάτες των συντεχνιών, ξεχώριζε ένας ταπεινός χρυσοχόος που είχε έρθει από την μακρινή Τραπεζούντα του Πόντου. Ο Άγιος Συμεών καταγόταν από την Τραπεζούντα, αλλά ζούσε πλέον και εξασκούσε με επιμέλεια το επάγγελμα του χρυσοχόου μέσα στην Κωνσταντινούπολη. Κάποτε βρέθηκε άθελά του σε μια σφοδρή συμπλοκή μεταξύ χριστιανών και τουρκοεβραίων μέσα στα στενά της μεγάλης πόλεως.

Συκοφαντήθηκε τότε αδίκως, ότι δήθεν εκείνος είχε μαχαιρώσει με δόλο έναν τουρκοεβραίο κατά τη διάρκεια της ταραχώδους εκείνης συμπλοκής. Συνελήφθη αμέσως από τις τουρκικές αρχές και κλείστηκε στη φυλακή, όπου παρέμεινε δέσμιος για σαράντα ολόκληρες ημέρες. Μόλις βελτιώθηκε η υγεία του τραυματισμένου τουρκοεβραίου, υποχρεώθηκε ο Συμεών να καταβάλει στον παθόντα διακόσια ογδόντα γρόσια για τα ιατρικά νοσήλια του. Μετά από δέκα ημέρες από την αποφυλάκισή του, ο τραυματισμένος τουρκοεβραίος, παρά τη βελτίωση, υπέκυψε τελικά στα τραύματά του.

Τότε ο Συμεών συνελήφθη ξανά από τις τουρκικές αρχές και οδηγήθηκε άμεσα ενώπιον σκληρού οθωμανού κριτή της πόλεως. Ο κριτής τον πίεζε επίμονα να ασπαστεί δια της βίας τον Μωαμεθανισμό, για να αποφύγει την επικείμενη θανατική καταδίκη. Όμως ο γενναίος μάρτυρας απάντησε θαρραλέα ότι ακόμη και μυρίους θανάτους αν του έδιναν, ποτέ δεν θα χωριζόταν από την αγάπη του Ιησού Χριστού. Τον κρέμασαν λοιπόν κάτω από έναν μεγάλο πλάτανο στην Κωνσταντινούπολη και ο Άγιος έλαβε τον αμάραντο στέφανο του μαρτυρίου.

Ταις πρεσβείαις του αγίου νεομάρτυρος Συμεών, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.