Μέσα στις πέτρινες σπηλιές του Ριζοκαρπάσου, εκεί όπου η αύρα της Μεσογείου διασταυρώνεται με τη σιωπή των ασκητών, μια αγνή κόρη της Κύπρου έβρισκε τον ουράνιο Νυμφίο της. Τα φωτεινά μάτια της σκόρπιζαν παντού εμπιστοσύνη και χαρά, και έγιναν για όλη την παράδοση του νησιού καθρέφτης της εσωτερικής της αγιότητας. Πότε έζησε ακριβώς η Οσία Φωτεινή, γνωστή στην Κύπρο και ως αγία Φώτου η θαυματουργός, και ποια ήταν η καταγωγή της, δεν γνωρίζουμε με ακρίβεια. Η παράδοση μας λέει ωστόσο πως γεννήθηκε στο Ριζοκάρπασο της Κύπρου από απλοϊκούς αλλά ευλαβείς γονείς.

Από μικρούλα ακόμη η Φωτού ξεχώριζε από τις συνομήλικές της για την καλοσύνη της, για το σεμνό φέρσιμό της και για την προθυμία της να εξυπηρετεί τους άλλους. Τα μεγάλα της φωτεινά μάτια καθρέφτιζαν τον πλούτο της καρδιάς της, και σκόρπιζαν παντού γύρω της την εμπιστοσύνη και τη χαρά. Στο σχολείο του χωριού της έμαθε η Φωτού τα πρώτα της γράμματα με ζήλο, και ευγνωμοσύνη απέραντη. Μόλις έμαθε να διαβάζει, πήρε αμέσως τα ιερά βιβλία και άρχισε να αποστηθίζει διάφορους ψαλμούς και ύμνους της ορθόδοξης Εκκλησίας μας.

Όταν έφτασε σε ηλικία γάμου, η αγία κόρη έφυγε κρυφά από το πατρικό σπίτι και πήγε σε μια απομακρυσμένη σπηλιά για να ασκητέψει. Στο σπήλαιο εκείνο η αγνή και ηρωική κόρη πέρασε όλη της τη ζωή, μέσα σε προσευχή ολονύχτια και σε αυστηρή νηστεία. Έζησε ζωή εγκαρτέρησης και αδιάκοπης προσευχής, ζωή πλήρους εγκράτειας και ολοκληρωτικής αφιέρωσης στον Ουράνιο Νυμφίο Χριστό μέχρι την οσιακή κοίμησή της. Το άγιο λείψανό της, αφού τάφηκε στη σπηλιά, ευρέθηκε εκεί γύρω στα χίλια εφτακόσια δεκαοκτώ έως τριάντα δύο.

Πάνω στη θήκη του υπήρχε σκαλισμένη η ευλογημένη επιγραφή «Φωτεινή Παρθένος Νύμφη Χριστού», που μαρτυρούσε την παρθενία και την οσιότητά της. Από την ημέρα της εύρεσης συνεχίζει έως σήμερα η αγία να προσφέρει θεραπεία στους αρρώστους και ανακούφιση στους πονεμένους ανθρώπους. Στους τυφλούς δίνει το πολυπόθητο φως, και στους εμπερίστατους χαρίζει ψυχικό ξεκούρασμα και απερίγραπτη χαρά μέσα στις θλίψεις τους. Το ασκητήριο της αγίας Φωτεινής υπάρχει και σήμερα ως ευλογημένος τόπος προσκυνήματος, και βρίσκεται στο χωριό Άγιος Ανδρόνικος της κατεχόμενης Κύπρου.

Στο ασκητήριο μπαίνει ο προσκυνητής από μια στενή είσοδο και κατεβαίνει μια σκάλα φτιαγμένη από εγχώριες πέτρες, με είκοσι τρία σκαλοπάτια. Το σπήλαιο μοιάζει με κατακόμβη, σαν εκείνες ακριβώς που χρησιμοποιούσαν οι πρώτοι χριστιανοί την εποχή των μεγάλων διωγμών. Στο βάθος του σπηλαίου αυτού αναβλύζει το αγίασμα, και οι πιστοί παίρνουν από το νερό για να πλένουν τα μέλη που νοσούν. Η αγία επικαλείται κυρίως για τη θεραπεία των οφθαλμικών νοσημάτων, και στα μαύρα χρόνια της τουρκικής σκλαβιάς το σπήλαιό της χρησίμευε και ως ναός.

Ταις πρεσβείαις της οσίας μητρός ημών Φωτεινής της Κυπρίας, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.