Στους θορυβώδεις δρόμους της αρχαίας Ρώμης, όπου τα ειδωλολατρικά πλήθη συνωστίζονταν γύρω από τους ναούς του Άρη και του Δία, ένας Έλληνας στην καταγωγή ποιμένας φύλαγε σιωπηλά τη χριστιανική κοινότητα. Λεγόταν Στέφανος και έμελλε να γίνει πάπας Ρώμης σε εποχή φοβερών διωγμών εναντίον της Εκκλησίας του Χριστού. Ο Άγιος Στέφανος γεννήθηκε από ευσεβείς Έλληνες γονείς και ανέβηκε στον αποστολικό θρόνο της Ρώμης το διακόσια πενήντα τρία. Από την πρώτη στιγμή της αρχιερωσύνης του αφιερώθηκε στη διδασκαλία και το βάπτισμα όσων προσέρχονταν στην αληθινή πίστη, αφήνοντας την ειδωλολατρία.

Πολλούς από αυτούς τους νεοφώτιστους τους χειροτόνησε πρεσβυτέρους, διακόνους και αναγνώστες, και αρκετοί αναδείχθηκαν αργότερα μάρτυρες του Κυρίου με το ίδιο τους το αίμα. Όταν τελικά οι ειδωλολάτρες τον συνέλαβαν, τον οδήγησαν βίαια στον ναό του Άρη για να θυσιάσει στα είδωλα. Εκείνος όμως ύψωσε χέρια και φωνή προς τον αληθινό Θεό και αμέσως σείστηκε η γη και γκρεμίστηκε μεγάλο μέρος του ειδωλολατρικού ναού. Οι στρατιώτες τρομαγμένοι έφυγαν πανικόβλητοι, ενώ ο Άγιος κατέφυγε στον τάφο της Αγίας Λουκίας και εκεί τέλεσε την αναίμακτη Θεία Λειτουργία.

Σύντομα όμως οι διώκτες τον ανακάλυψαν, τον υπέβαλαν σε φρικτά βασανιστήρια και τέλος τον αποκεφάλισαν, χαρίζοντας έτσι στον γενναίο ιεράρχη τον αμαράντινο στέφανο του μαρτυρίου. Ταις πρεσβείαις του αγίου ιερομάρτυρος Στεφάνου επισκόπου Ρώμης, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.