Στα ταραγμένα χρόνια του έκτου αιώνα η Εκκλησία διψούσε για άγιους ποιμένες με ζωντανή πίστη και ένθερμη αγάπη. Ανάμεσά τους ξεχώρισε στον αρχιερατικό θρόνο της Προικοννήσου μία φωτεινή μορφή με σπάνια πραότητα, βαθιά πίστη και θαυματουργή δύναμη του Πνεύματος. Ο άγιος Τιμόθεος έζησε επί των αυτοκρατόρων Ιουστίνου του Θρακός και του ανιψιού του Ιουστινιανού του Μεγάλου, οι οποίοι λάμπρυναν τους θρόνους της Νέας Ρώμης με την παρουσία τους. Λόγω της εξαιρετικής του αρετής, αξιώθηκε να ανέλθει στον αρχιερατικό θρόνο της Προικοννήσου, που σήμερα ονομάζεται Μαρμαράς και βρέχεται από τα γαλήνια κύματα της Προποντίδας.

Στα ποιμαντικά του καθήκοντα διέπρεψε με ξεχωριστή πραότητα και αδιάλειπτη προσευχή, οδηγώντας τον λαό με αγάπη και πνευματική σύνεση προς την Βασιλεία του Χριστού. Ο Θεός ευλόγησε πλούσια τον δίκαιο ποιμένα του και του χάρισε τη δωρεά να θαυματουργεί ανάμεσα στους ανθρώπους. Κάποτε ελευθέρωσε την ίδια την κόρη του αυτοκράτορα Ιουστινιανού από βαρύ δαιμόνιο, που την βασάνιζε σκληρά για καιρό. Έπειτα από καρποφόρα διακονία και πλήθος θαυμαστών σημείων, εκοιμήθη ειρηνικά την πρώτη ημέρα του Αυγούστου, αφήνοντας μνήμη ευωδιάζουσα στους πιστούς.

Αργότερα η ευσεβής βασίλισσα Θεοδώρα, σε ένδειξη βαθιάς ευγνωμοσύνης, ανήγειρε ιερά Μονή προς τιμήν του, ακριβώς εκεί όπου αποκαλύφθηκε με θαυμαστό τρόπο το χαριτόβρυτο λείψανό του. Στο ίδιο ευλογημένο σημείο ανέβλυσε και πηγή αγιάσματος, που μέχρι σήμερα δροσίζει τους ευλαβείς προσκυνητές με τη χάρη και τις πρεσβείες του θαυματουργού αρχιερέως. Ταις πρεσβείαις του αγίου ιεράρχου Τιμοθέου του θαυματουργού, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.