Όταν οι μεγάλοι διωγμοί των πρώτων χριστιανών είχαν επιτέλους κοπάσει, και ο Μέγας Κωνσταντίνος έγερνε το βασιλικό σκήπτρο μπροστά στον Σταυρό, μια ουράνια φανέρωση συγκλόνισε την Παλαιστίνη. Ο πρωτομάρτυρας Στέφανος επέλεξε να αποκαλύψει τον τόπο του λειψάνου του σε έναν ταπεινό ιερέα, για να συναντήσει η Εκκλησία τη χαμένη της σύναξη. Το γεγονός αυτό συνέβη στα χρόνια που οι μεγάλοι διωγμοί των πρώτων χριστιανών είχαν κοπάσει για πρώτη φορά, και αυτοκράτορας ήταν ο μέγας και ισαπόστολος Κωνσταντίνος. Τότε ο Άγιος Στέφανος, του οποίου τη μνήμη τελεί η Εκκλησία στις είκοσι επτά Δεκεμβρίου, φανερώθηκε τρεις φορές σε κάποιον ευσεβή γέροντα ιερέα.

Ο ιερέας ονομαζόταν Λουκιανός και ζούσε ταπεινά στην επαρχία της Παλαιστίνης, αφιερωμένος στην προσευχή και στις λειτουργικές του διακονίες. Στη φανέρωση εκείνη ο πρωτομάρτυρας τού αποκάλυψε τον τόπο όπου ήταν κρυμμένο για αιώνες το τίμιο λείψανό του. Ο γέροντας ιερέας έσπευσε αμέσως και ανέφερε όσα είδε και άκουσε στον αρχιεπίσκοπο των Ιεροσολύμων Ιωάννη με κάθε λεπτομέρεια. Ο Πατριάρχης με τη σειρά του πήγε προσωπικά με κλήρο και με πολλούς πιστούς στον υποδεικνυόμενο τόπο.

Ψάχνοντας προσεκτικά μέσα στο χώμα της Παλαιστίνης, βρήκαν πράγματι το ιερό λείψανο του αγίου πρωτομάρτυρα Στεφάνου, σώο και ευωδιαστό από τη χάρη. Κατά τη στιγμή ακριβώς της εύρεσης συνέβη μεγάλος και αισθητός σεισμός σε ολόκληρη την περιοχή, που τρόμαξε τους παρευρισκομένους. Το λείψανο του αγίου πλημμύρισε αμέσως με άρρητη ευωδιά τους ανθρώπους που στέκονταν στον τόπο εκείνο και προσκυνούσαν. Λέγεται μάλιστα ότι από τον ουρανό ακούστηκαν εκείνη την ώρα αγγελικές φωνές, οι οποίες έψαλλαν με γλυκύτητα ασυνήθιστη.

Έλεγαν εκείνο το αγγελικό άσμα «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία», συνδέοντας έτσι τη γέννηση του Σωτήρα με τον πρώτο μάρτυρά Του. Δηλαδή δόξα ας υμνείται στον Θεό μέσα στα ύψιστα του ουρανού, και στην ταραγμένη από την αμαρτία γη ας βασιλεύσει η θεία ειρήνη. Διότι ο Θεός φανέρωσε σαφέστατα την ευαρέσκειά Του στους ανθρώπους με την ενανθρώπιση του μονογενούς Υιού Του. Φανέρωναν, λοιπόν, οι άγγελοι περίτρανα ότι ο πρωτομάρτυρας Στέφανος μαρτύρησε για την αγάπη και τη δόξα του ίδιου του Θεού.

Αργότερα τα τίμια λείψανα του Αγίου μεταφέρθηκαν με κάθε λαμπρότητα από την Ιερουσαλήμ στη βασιλεύουσα Κωνσταντινούπολη. Εκεί εναποτέθηκαν με ευλάβεια στον ναό που είχε ανεγερθεί επ ονόματι αυτού από τον ίδιο τον Μέγα Κωνσταντίνο. Ταις πρεσβείαις του αγίου ενδόξου πρωτομάρτυρος και αρχιδιακόνου Στεφάνου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.