Ένας τολμηρός και νέος αθλητής της ορθοδόξου πίστεως ξεπρόβαλε στη Θεσσαλονίκη μέσα στους πικρούς χρόνους της σκλαβιάς, για να σώσει αδελφικά μια ψυχή. Ο νεομάρτυς Χριστόδουλος γεννήθηκε σε μικρό χωριό της Κασσάνδρας Χαλκιδικής, που λεγόταν Βαλτά, μέσα σε ταπεινό χριστιανικό σπιτικό της εποχής. Από νεαρή ηλικία αναχώρησε από το γενέθλιο χωριό και ήρθε στη μεγαλούπολη της Θεσσαλονίκης για να αναζητήσει εργασία και βιοπορισμό. Έκανε εκεί με ζήλο πολύν το ταπεινό επάγγελμα του ράφτη, ζώντας ησυχαστικά μέσα στην απλότητα και τη χριστιανική ευσέβεια της εποχής του.

Κάποια ημέρα έμαθε με βαθιά λύπη ότι ένας χριστιανός Βούλγαρος συμπατριώτης ετοιμαζόταν να αρνηθεί τον Σωτήρα Χριστό μπροστά στους Τούρκους. Ο νεαρός χριστιανός κατάλαβε αμέσως το βαρύ καθήκον της αδελφικής επεμβάσεως και ετοιμάστηκε για την τολμηρή εκείνη χριστιανική του πράξη. Προμηθεύτηκε αμέσως έναν μικρό ξύλινο σταυρό και τον κρύψε με προσοχή κάτω από τα ρούχα του. Μετέβη με βήμα σταθερό στο τουρκικό καφενείο, όπου επρόκειτο να γίνει η περιτομή και η δημόσια άρνηση του Χριστού.

Διέσχισε με γενναίο φρόνημα το συγκεντρωμένο πλήθος των γενιτσάρων, καθώς εκείνοι κτυπούσαν δυνατά και ρυθμικά τα πολεμικά τους τύμπανα. Πλησίασε τον αρνησίχριστο νέο και του παρουσίασε τον τίμιο σταυρό μπροστά στα μάτια όλων των παρευρισκομένων. Του απηύθυνε τότε ένθερμο και πατρικό λόγο, ζητώντας από εκείνον να μην εγκαταλείψει τον γλυκύτατο Σωτήρα Χριστό για κανέναν λόγο. Του είπε ότι αυτή είναι η αληθινή πίστη μας και αυτός είναι ο Χριστός, ο οποίος σταυρώθηκε ενεκα της απείρου του αγάπης.

Τον ρώτησε με δάκρυα στα μάτια γιατί τάχα να εγκαταλείψει τον αληθινό Σωτήρα και να γίνει αρνητής του Χριστού. Οι ξαφνιασμένοι και εξαγριωμένοι Τούρκοι όρμησαν αμέσως πάνω στον γενναίο νέο και τον συνέλαβαν με βίαιο και απάνθρωπο τρόπο. Τον οδήγησαν στον κριτή με κτυπήματα και βρισιές, ζητώντας με βοή τον άμεσο θάνατο του τολμηρού αυτού χριστιανού νέου. Ο τοπικός κριτής τον προέτρεψε να αρνηθεί τον Σωτήρα Χριστό για να σώσει τη νεαρή του ζωή και την υγεία του.

Ο μάρτυς όμως απάντησε με θάρρος αξιοθαύμαστο και του είπε ευθέως να αφήσει εκείνος τον μωαμεθανισμό και να γίνει χριστιανός. Έδειξε έτσι παρρησία και ακλόνητη πίστη μπροστά στις απειλές του δικαστηρίου των αλλοθρήσκων διωκτών της ορθοδόξου πίστεως μας. Παραδόθηκε αμέσως στους δήμιους, οι οποίοι τον οδήγησαν στον τόπο της εκτελέσεως κοντά στον περίφημο ιερό ναό του Αγίου Μηνά. Τον κρέμασαν εκεί δημοσίως ανάμεσα στα μάτια του χριστιανικού πληθυσμού της πόλεως, με τον τίμιο σταυρό καρφωμένο πάνω στην πλάτη του.

Το άγιο και αιμοσταγμένο λείψανό του παρέμεινε κρεμασμένο γυμνό για δύο ολόκληρες ημέρες ως φοβέρα προς τους χριστιανούς. Έπειτα οι ευλαβείς χριστιανοί της Θεσσαλονίκης συγκέντρωσαν με κόπο εξακόσια γρόσια και εξαγόρασαν το πολύτιμο λείψανο από τους Τούρκους κατακτητές. Το έθαψαν τότε με χριστιανικές τιμές και ευλάβεια μεγάλη μέσα στους κόλπους της δοκιμαζομένης τότε ορθοδόξου Εκκλησίας μας. Δι' ευχών του αγίου νεομάρτυρος Χριστοδούλου του εκ Κασσάνδρας, Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον και σώσον τις ψυχές μας.