Ένας ταπεινός βασιλιάς των πνευματικών παθών αναδείχθηκε μέσα στους κήπους της ορθοδόξου Εκκλησίας, αν και άσημος για τους ανθρώπους του κόσμου. Ο όσιος Μανουήλ έζησε τη ζωή του ασκητικά και ταπεινά μέσα στην απόλυτη υπακοή της πνευματικής ζωής της Εκκλησίας. Δεν διέπρεψε ο όσιος αυτός σε αυτοκρατορικά αξιώματα ούτε σε εξωτερικές κοσμικές μεγαλωσύνες των ανθρώπινων κατά κόσμον τιμών. Έδωσε μάχη πνευματική απέναντι στα φοβερά πάθη του παλαιού ανθρώπου, που πολεμούν αδιάκοπα την ψυχή κάθε πιστού αγωνιστή.

Με τον λογισμό του τον φωτισμένο από τη θεία χάρη, υπέταξε όλα τα πάθη και τις σαρκικές επιθυμίες του. Έγινε λοιπόν αληθινός αυτοκράτορας και κυρίαρχος των δικών του παθών, πριν ακόμη φύγει ο όσιος από αυτή τη ζωή. Ο σεβαστός συναξαριστής της Εκκλησίας μας τον υμνεί ακριβώς για αυτή την εσωτερική του νίκη επί των φοβερών παθών. Νηστεία, αδιάλειπτη προσευχή και αγωνιστική νήψη ήταν τα τρία ισχυρά όπλα του στον καλό αγώνα του πνευματικού αυτού βίου.

Καθάρισε με ζήλο πολύν την καρδιά του από τους εμπαθείς λογισμούς και τις σαρκικές επιθυμίες του ψυχοφθόρου παλαιού ανθρώπου. Έγινε γνήσια κατοικία της θείας χάριτος του Παρακλήτου Πνεύματος και κρυστάλλινος δείκτης της οδού της σωτηρίας μας. Ο μακάριος όσιος εκοιμήθη ειρηνικά και αξιώθηκε των αιωνίων αγαθών της επουρανίου βασιλείας μαζί με τους άλλους οσίους πατέρες. Ο γλυκύτατος Νυμφίος της Εκκλησίας Χριστός τον δέχτηκε με χαρά μεγάλη στους κόλπους της επουρανίου του βασιλείας ως πιστό δούλο.

Δι' ευχών του οσίου πατρός Μανουήλ του ειρηνικώς τελειωθέντος, Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον και σώσον τις ψυχές μας.