Ρίζα γόνιμη τῆς ἁγιορειτικῆς ἀσκήσεως ἀναδεικνύεται ὁ ὅσιος Γερόντιος, ὁ ἀρχαῖος ἀσκητὴς ποὺ ἔγινε πατὴρ καὶ θεμελιωτὴς τῆς περιφήμου Σκήτης τῆς Ἁγίας Ἄννης. Ὁ ὅσιος ἦταν Ἡγούμενος τῆς παλαιᾶς Μονῆς τοῦ Βουλευτηρίου στὸ Ἁγιώνυμο Ὄρος, σὲ μία ἐποχὴ δύσκολη γιὰ τὴν ἁγιορειτικὴ μοναστικὴ ζωή. Τὸ Βουλευτήριο βρισκόταν κοντὰ στὴν θαλάσσια ἀκτή, καὶ γιὰ τὸν λόγο αὐτὸν ὑπέφερε ἀπὸ συχνὲς ἐπιδρομὲς πειρατῶν καὶ βαρβάρων. Οἱ ἁγιορεῖτες μοναχοὶ ἀναγκάστηκαν νὰ ἐγκαταλείψουν τὸ ἀρχαῖο μοναστήρι, καταφεύγοντας σὲ ἀπρόσιτα ὀρεινὰ μέρη τοῦ Ἄθωνος γιὰ τὴν προστασία τους.

Ὁ ὅσιος Γερόντιος μαζὶ μὲ τὸν εὐλαβῆ μαθητή του ἐγκαταστάθηκε στὸ ἀνώτερο μέρος τῆς περιοχῆς ποὺ ἀργότερα ὀνομάστηκε Σκήτη τῆς Ἁγίας Ἄννης. Ἐκεῖ ὁ ἅγιος ἔκτισε ἕνα ταπεινὸ ἡσυχαστήριο γιὰ τὶς ἀσκητικὲς του ἀνάγκες καὶ ἕνα ναὸ ἀφιερωμένο στὸν ἅγιο Παντελεήμονα. Ἔτσι ὁ ὅσιος Γερόντιος ἀναδείχθηκε ὡς ὁ πρῶτος κτίτωρ καὶ θεμελιωτὴς τῆς ἁγιορειτικῆς Σκήτης τῆς Ἁγίας Ἄννης. Κοντὰ στὸ ἡσυχαστήριο, μέσῳ θαυμαστῆς ἀποκαλύψεως τῆς Παναγίας, βρῆκε νερὸ σὲ τόπο τελείως ἄνυδρο καὶ ξηρό.

Τὸ νερὸ αὐτὸ συνεχίζει νὰ τρέχει μέχρι τὶς ἡμέρες μας, καὶ οἱ ἁγιορεῖτες μοναχοὶ τὸ χρησιμοποιοῦν εὐλαβῶς ὡς ἁγιασμό. Ἔζησε μία ζωὴ θαυμαστὴ καὶ ἀξιοθαύμαστη, ἀφοσιωμένη ἐξ ὁλοκλήρου στὴν ἀδιάλειπτη προσευχὴ καὶ στὸ μοναχικὸ ἀσκητικὸ πρότυπο. Ὁ ὅσιος Γερόντιος ἀναπαύθηκε ἐν εἰρήνῃ σὲ μεγάλη προχωρημένη ἡλικία, παραδίδοντας τὴν καθαρὴ ψυχή του στὸν φιλάνθρωπο Νυμφίο Χριστόν. Ὁ ὅσιος Γερόντιος συνδέθηκε μὲ πνευματικὴ φιλία μὲ τὸν ὁμώνυμο σύγχρονό του ὅσιο Μάξιμο τὸν Καυσοκαλύβη, ποὺ ἑορτάζει τὴν δεκάτη τρίτη Ἰανουαρίου.

Ἡ ἁγία αὐτὴ φιλία πιστοποιεῖται μέσα στὸν Βίο τοῦ Μαξίμου, καὶ ἀναδεικνύει τὴν κοινὴ πορεία τους πρὸς τὴν ἁγιότητα καὶ τὴν θέωση. Ἡ Σκήτη ποὺ θεμελίωσε ὁ ὅσιος Γερόντιος μὲ τὰ χρόνια ἀναδείχθηκε ὡς λαμπρὸ φυτώριο ἁγιότητος μέσα στὸ Ἁγιώνυμο Ὄρος. Ἡ σεβαστὴ ἁγιορειτικὴ παράδοση ἀναφέρει ὅτι ἡ Σκήτη παρήγαγε περίπου δεκαπέντε ἐπίσημους ἁγίους τῆς ὀρθοδόξου ἁγίας Ἐκκλησίας μας. Παράλληλα ἀνέδειξε πολλοὺς μεγάλους καὶ ἐνάρετους πατέρες, ποὺ ἔζησαν ἀποκλειστικὰ γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Νυμφίου Χριστοῦ.

Ἡ ὁλόκληρη ἐκκλησιαστικὴ Ἀκολουθία πρὸς τιμὴν τοῦ ὁσίου Γεροντίου συνετέθη ἀπὸ τὸν λόγιο ἁγιορείτη μοναχὸ Γεράσιμο. Ὁ Γεράσιμος ἦταν μοναχὸς τῆς Σκήτης τῆς Μικρᾶς Ἁγίας Ἄννης, καὶ ἐργάστηκε φιλόπονα γιὰ τὴν ὑμνογραφικὴ τιμὴ τοῦ ὁσίου ἱδρυτοῦ τῆς ἁγιορειτικῆς αὐτῆς πατριᾶς. Ὁ ὅσιος Γερόντιος εἶναι σήμερα γνωστὸς σὲ ὅλους τοὺς εὐλαβεῖς ἁγιορεῖτες προσκυνητὲς τῆς Σκήτης τῆς ἁγίας θεοπρομήτορος Ἄννης. Ἡ ἁγία μνήμη του διατηρεῖται διαρκῶς ζωντανὴ μέσα στὴ μοναστικὴ ἀδελφότητα τῆς ἁγιορειτικῆς Σκήτης μέχρι τὴ σημερινὴ ἡμέρα.

Ἡ ἁγιορειτικὴ μοναστικὴ παράδοση ἀναγνωρίζει στὸν ὅσιο Γερόντιο τὸν θεμέλιο λίθο μιᾶς ἀπὸ τὶς πιὸ σπουδαῖες ἀσκητικὲς συνάξεις τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Δι' εὐχῶν τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Γεροντίου τοῦ Ἁγιορείτου, Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον τὰς ψυχὰς ἡμῶν, ἀμήν.