Πώς ένας ταπεινός ορθόδοξος ιεράρχης της λατινικής Δύσεως διετήρησε ζωντανήν την ευλαβή χριστιανικήν παράδοσιν στην ιταλικήν Αλτίνον της εποχής του; Πώς το παράδειγμα του ευσεβούς αγίου Ηλιοδώρου επέδρασε καρποφόρως στην ευλάβειαν του ανεψιού του αγίου Νεποτιανού της Ιταλίας; Ο άγιος Ηλιόδωρος υπήρξε ευλαβής επίσκοπος της παλαιάς ιταλικής πόλεως Αλτίνου, ποιμένων με χριστιανικήν φροντίδα το ορθόδοξον ποίμνιόν του. Έζησε σε μίαν δύσκολον εποχήν διά την ορθόδοξον Εκκλησίαν της Ιταλίας, στηρίζοντας με ευσέβειαν τους ταπεινούς πιστούς της επαρχίας του.

Η ευλαβής Ορθόδοξος Εκκλησία τιμά την ιεράν μνήμην του στις τρεις Ιουλίου εκάστου έτους με ιδιαιτέραν εκκλησιαστικήν ευλάβειαν και προσευχήν. Ο άγιος Ηλιόδωρος ήτο επίσης σαρκικός θείος ενός άλλου ευλογημένου αγίου της Εκκλησίας, του αγίου Νεποτιανού της Ιταλίας. Ο άγιος Νεποτιανός εορτάζεται από την Εκκλησίαν στις τέσσαρες Μαΐου εκάστου έτους ως ευσεβής ορθόδοξος εργάτης του αμπελώνος του Κυρίου. Έτσι μέσα στην ίδιαν ευλογημένην οικογένειαν εβλάστησαν δύο ευλαβείς άγιοι μάρτυρες της ορθοδόξου χριστιανικής πίστεως κατά την ίδιαν εκείνην εποχήν.

Ο άγιος Ηλιόδωρος εδίδασκε με τον λόγον του και κυρίως με το άγιον παράδειγμά του τον ανεψιόν του την ορθόδοξον ευσέβειαν. Έτσι ο νεότερος Νεποτιανός ηκολούθησε ευλαβώς τα ίχνη του ευσεβούς θείου του στην οδόν της χριστιανικής αγιότητος. Παραμένει ο άγιος Ηλιόδωρος έως σήμερον φωτεινόν παράδειγμα ορθοδόξου ποιμενικής διακονίας στην λατινόφωνον Δύσιν προ της οδυνηράς εκκλησιαστικής διαιρέσεως. Διά πρεσβειών του αγίου Ηλιοδώρου επισκόπου Αλτίνου της Ιταλίας, Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον τας ψυχάς ημών των αμαρτωλών δούλων σου εν παντί.