Πώς ένας ασκητής της ερήμου των Μαύρων Ορέων κοντά στην Αντιόχειαν διεσφάλισε την βαθείαν ησυχίαν του από τας αναπόφευκτους εθνικάς διαμάχας των μοναχών της εποχής; Πώς ο άγιος Γεώργιος ο Θεοφόρος εδιαμόρφωσε πνευματικώς τον σπουδαίον μαθητήν του Γεώργιον τον Αγιορείτην, τον κορυφαίον μεταφραστήν θεολογικών κειμένων στα γεωργιανικά; Ο άγιος Γεώργιος ο Θεοφόρος και Έγκλειστος ησκήθη ευλαβώς στα ψηλά Μαύρα Όρη κοντά στην ξακουστήν παλαιάν Αντιόχειαν της Συρίας. Έζησε σε μίαν ευλογημένην εποχήν, κατά την οποίαν αι εκκλησίαι και τα ορθόδοξα μοναστήρια εκείνης της περιοχής ήκμαζαν θαυμασίως.

Ορθόδοξοι ευσεβείς χριστιανοί από πολλάς διαφορετικάς περιοχάς του χριστιανικού κόσμου ήρχοντο και εγκαθίσταντο εκεί ως ζηλωταί μοναχοί. Ως αποτέλεσμα αυτού του πολυεθνικού ρεύματος ασκητών, συχνά εδημιουργούντο εντάσεις και διαμάχες μεταξύ των μοναχών διαφορετικών εθνικοτήτων. Διά να παραμείνει ο όσιος Γεώργιος αμέτοχος και αμέριμνος από αυτές τας περιττάς εκκλησιαστικάς συγκρούσεις, ευρήκε ένα κατάλληλον καταφύγιον. Συγκεκριμένως ευρήκε αναπαυτικόν ασκητικόν καταφύγιον σε μίαν απρόσβατον σχισμάδα ενός υψηλοτάτου ορεινού όγκου της εκείνης απομονωμένης περιοχής.

Από αυτόν τον λόγον της απομονώσεώς του ονομάστηκε επίσημα και άγιος Γεώργιος ο Έγκλειστος της ερήμου. Παρά την βαθείαν αυτήν εκούσιον απομόνωσιν, οι ευλαβείς μοναχοί των Μαύρων Ορέων εγνώριζαν καλώς την ευσεβή ζωήν του Γεωργίου του Εγκλείστου. Συχνά μετέβαιναν με δυσκολίαν προς αυτόν διά να ζητήσουν συμβουλάς και πνευματικήν καθοδήγησιν στον ασκητικόν τους αγώνα. Ο όσιος Γεώργιος ο Αγιορείτης, μέγας ησυχαστής και μαθητής της ευλογημένης γεωργιανικής μοναστικής παραδόσεως, εταξίδευσε επιτηδείως στα μακρινά Μαύρα Όρη.

Ζητούσε με θερμήν επιθυμίαν ψυχής να εύρει κατάλληλον πνευματικόν καθοδηγητήν διά τον δύσκολον ασκητικόν εαυτόν του. Αφού προσηυχήθη ευλαβώς σε όλα τα μοναστήρια της περιοχής, εζήτησε τελικώς από τον Γεώργιον τον Έγκλειστον να αναλάβει το έργον. Τον περιέγραψε αυτός μάλιστα στις γραπτές μαρτυρίες του ως άνθρωπον αθώον σαν περιστερά κατά τα ευαγγελικά λόγια του Κυρίου. Ο άγιος Γεώργιος ο Έγκλειστος εδέχθη τον νεαρόν ζηλωτήν ασκητήν με αγάπην και του ευρήκε κατάλληλον τόπον στο μοναστήρι.

Ο πιστός μαθητής έμεινε ταπεινώς μαζί του επί τρία ολόκληρα έτη, ακολουθών την αυστηροτέραν δυνατήν ασκητικήν ζωήν με ζήλον. Στο τέλος αυτής της δοκιμασίας, ο άγιος Γεώργιος ο Έγκλειστος τον ενέδυσε με το μέγα και αγγελικόν σχήμα. Έτσι τον ετελείωσε επισήμως στην μοναχικήν ζωήν, μεταδίδοντάς του την βαθείαν προσωπικήν εμπειρίαν της ησυχαστικής ορθοδόξου παραδόσεως. Έπειτα τον έστειλε ευλαβώς σε προσκύνημα στα Άγια Ιεροσόλυμα, διά να ευλογηθεί από τους ιερούς εκείνους τόπους.

Ευλόγησε τον μαθητήν του να εγκατασταθεί στην μονήν Ιβήρων του Αγίου Όρους και να συνεχίσει το εκείνου ιερόν έργον. Συγκεκριμένως ζήτησε να συνεχίσει το θεάρεστον έργον της μεταφράσεως ορθοδόξων κειμένων του οσίου Ευθυμίου του Αγιορείτου της Γεωργίας. Ο όσιος Γεώργιος ο Αγιορείτης επέστρεψε στο Άγιον Όρος αλλά, αντί να μεταφράζει τα ιερά βιβλία ως είχε υποδείξει ο πνευματικός του πατήρ, ανέλαβε άλλας υπακοάς. Επί επτά ολόκληρα έτη ησχολείτο με διάφορα μοναστηριακά διακονήματα, παραλείποντας το ευλογημένον μεταφραστικόν έργον που του είχε ορίσει ο γέροντάς του.

Όταν ο άγιος Γεώργιος ο Έγκλειστος επληροφορήθη αυτό, έστειλε τον μαθητήν του Θεόδωρον στο Άγιον Όρος διά να τον επιπλήξει αγαπητικώς. Του υπενθύμισε αυστηρώς ότι είχε σταλεί επιτηδείως εκεί διά να μεταφράζει σπουδαία θεολογικά κείμενα από τα ελληνικά στα γεωργιανικά. Αυτήν την φοράν ο όσιος Γεώργιος ο Αγιορείτης υπήκουσε ταπεινώς το θέλημα του πνευματικού του διδασκάλου της ησυχαστικής ζωής. Ξεκίνησε αμέσως το πολυτιμότατον μεταφραστικόν έργον του προς όφελος της ορθοδόξου γεωργιανικής Εκκλησίας και των πιστών αναγνωστών της.

Όταν ο άγιος Γεώργιος ο Έγκλειστος δεν συνομιλούσε με τον μαθητήν του, παρέμενε αυστηρώς σε εκούσιον απομόνωσιν αυστηρά. Όπως και ο πνευματικός του υιός, αφιέρωνε επίσης μεγάλον μέρος του χρόνου του στις λογοτεχνικές και μεταφραστικές δραστηριότητες. Ήτο γνώστης πολλών γεωργιανών συγγραφέων της μονής Ιβήρων και άλλων γεωργιανικών μοναστηρίων του ευλογημένου χριστιανικού κόσμου. Ενεθάρρυνε σταθερώς τον πνευματικόν του υιόν να συνεχίζει ακαμάτως τον κόπον της μεταφράσεως ορθοδόξου θεολογικής γραμματείας.

Όταν επληροφορήθη ότι αντίγραφα κάποιων σπουδαίων βίων αγίων δεν υπήρχαν στο Άγιον Όρος, μετέγραψε ο ίδιος επιμελώς τα κείμενα. Ο άγιος Γεώργιος ο Θεοφόρος και Έγκλειστος εκοιμήθη ειρηνικώς εν Κυρίω το χίλια εξήντα οκτώ μετά Χριστόν εν αγιότητι. Διά πρεσβειών του οσίου Γεωργίου του Θεοφόρου και Εγκλείστου, Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον τας ψυχάς ημών των αμαρτωλών δούλων σου εν παντί.