Από την μακρινή Τρανσυλβανία στην Κερσώνα της σημερινής Ουκρανίας μετέφερε την ιερή εικόνα της Κασπέροφ ένας ευσεβής Σέρβος στα τέλη του δέκατου έκτου αιώνα. Η εικόνα μεταβιβαζόταν από γενιά σε γενιά μέσα σε ευλαβική οικογένεια, μέχρι που το χίλια οκτακόσια εννιά μετά Χριστόν παρέλαβε αυτή μια ευσεβής γυναίκα ονόματι Κασπέροβα. Σε μία νύχτα του Φεβρουαρίου του χίλια οκτακόσια σαράντα μετά Χριστόν, η Κασπέροβα προσευχόταν με δάκρυα ζητώντας παρηγοριά για τις πολλές της θλίψεις. Καθώς ατένιζε ευλαβικά την παλαιά αυτή εικόνα της Παναγίας, παρατήρησε ότι τα χαρακτηριστικά, που είχαν σκουρύνει από τον χρόνο, έλαμψαν ξαφνικά μέσα στο σπίτι.

Σύντομα η εικόνα δοξάστηκε με πολλά θαύματα και ο πιστός λαός την αναγνώρισε ως θαυματουργό σύμβολο της θείας προστασίας του τόπου. Κατά τον Κριμαϊκό Πόλεμο, ανάμεσα στο χίλια οκτακόσια πενήντα τρία και χίλια οκτακόσια πενήντα έξι, η εικόνα μεταφέρθηκε σε λιτανευτική πομπή στην Οδησσό. Η πόλη της Οδησσού πολιορκούνταν από εχθρικές δυνάμεις, και τη Μεγάλη Παρασκευή σώθηκε θαυματουργικά από τον επικείμενο όλεθρο μέσα στις φλόγες του πολέμου. Από εκείνη την εποχή τελείται κάθε Παρασκευή Ακάθιστος Ύμνος ενώπιον της εικόνας μέσα στον καθεδρικό ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου της Οδησσού.

Η συνήθεια αυτή κρατά μέχρι σήμερα και αποτελεί ένδειξη της βαθιάς ευγνωμοσύνης των πιστών προς την Υπεραγία Θεοτόκο. Η εικόνα της Παναγίας Κασπέροφ είναι ζωγραφισμένη με ελαιόχρωμα πάνω σε καμβά, ο οποίος είναι προσηλωμένος ευλαβικά πάνω σε ξύλινη βάση. Η Παναγία κρατά τον Υιό της στον αριστερό της βραχίονα, ενώ ο μικρός Χριστός κρατά μέσα στη χείρα Του ένα ιερό ειλητάριο. Στις δύο πλευρές της παλαιάς εικόνας απεικονίζονται δύο σπουδαίοι άγιοι της Εκκλησίας, οι οποίοι αποτελούν φύλακες και προστάτες της Θεομήτορος.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος, ο οποίος εορτάζεται στις επτά Ιανουαρίου, απεικονίζεται στη μία πλευρά ως μάρτυρας του πρώτου ερχομού του Κυρίου. Στην άλλη πλευρά απεικονίζεται η Αγία Τατιανή, η οποία εορτάζεται στις δώδεκα Ιανουαρίου, ως νυμφαία της παρθενικής αγνότητος και του μαρτυρίου. Πιθανώς οι δύο αυτοί άγιοι ήταν οι προστάτες των αρχικών κατόχων της εικόνας, και έτσι έλαβαν θέση ενώπιον της Παναγίας. Η ιερή εικόνα τιμάται κάθε χρόνο σε τρεις διαφορετικές εορτές, στην πρώτη Οκτωβρίου, στις είκοσι εννέα Ιουνίου, και κατά τη Λαμπρή Τετάρτη της Διακαινησίμου εβδομάδος.

Σήμερα συνεχίζει να αποτελεί κέντρο ευλάβειας στην Οδησσό και σε όλη την ορθόδοξη ψυχή, ως μαρτυρία της φιλοστοργίας της Θεοτόκου. Πλήθος πιστών αντλεί από αυτήν παρηγοριά, καταφεύγοντας στη μητρική σκέπη της Παναγίας με δάκρυα ευγνωμοσύνης και ζωντανής αληθινής ευλαβείας στην ορθόδοξη Εκκλησία.