Από τη μικρή και ταπεινή κωμόπολη της Βηθσαϊδά, που βρισκόταν στις βόρειες ακτές της λίμνης της Γαλιλαίας, καταγόταν ο Απόστολος Πέτρος, ο κορυφαίος μαθητής του Κυρίου. Πριν λάβει το όνομα Πέτρος, ονομαζόταν Σίμων ή Συμεών και ήταν γιος του ευσεβούς ψαρά Ιωνά από τη φυλή του Συμεών. Ασκούσε από νεαρή ηλικία το επάγγελμα του ψαρά μαζί με τον αδελφό του Ανδρέα, αρκούμενος στα φτωχά εισοδήματα του ψαρέματος για τη συντήρηση της οικογένειάς του. Ήταν άνθρωπος απλός, χωρίς γραμματική παιδεία, αλλά διαπνεόταν από φόβο Θεού και τηρούσε με ευλάβεια όλες τις εντολές του Κυρίου στην καθημερινή του ζωή.

Συνδέθηκε με τίμιο γάμο και αναφέρεται ως πατέρας της αγίας Πετρωνίλης, ενώ ο Κύριος θεράπευσε με την αγία Του χείρα την πεθερά του από βαρύ πυρετό. Ο αδελφός του Ανδρέας, αφού πρώτος γνώρισε τον Σωτήρα ως μαθητής του Ιωάννη του Προδρόμου, τον οδήγησε προς τον Κύριο, λέγοντάς του ότι ευρήκαν τον αναμενόμενο Μεσσία. Ο Κύριος, αμέσως μόλις τον είδε, του είπε ότι θα ονομάζεται πλέον Κηφάς, που σημαίνει στην ελληνική γλώσσα Πέτρος ή σταθερή πέτρα. Έτσι δηλώνει ο Διδάσκαλος ότι ο Σίμων θα γίνει στην Εκκλησία ασάλευτο θεμέλιο της πίστεως και αμετακίνητο στήριγμα των αδελφών του.

Ο Απόστολος Πέτρος ακολούθησε τον Κύριο με ζήλο και αγάπη, αναδεικνυόμενος γρήγορα κορυφαίος ανάμεσα στους δώδεκα μαθητές με τη φλογερή του πίστη και την παρρησία του. Μαζί με τον Ιωάννη και τον Ιάκωβο αξιώθηκε να γίνει αυτόπτης μάρτυρας της Μεταμορφώσεως του Κυρίου πάνω στο όρος Θαβώρ, ακούγοντας με τα ίδια του τα αυτιά τη φωνή του Πατρός. Όταν στα μέρη της Καισαρείας ο Χριστός ρώτησε τους μαθητές ποιος είναι, ο Πέτρος απάντησε με σιγουριά πως είναι ο Υιός του Ζώντος Θεού. Ο Κύριος τον μακάρισε και του είπε ότι πάνω σε αυτή την ομολογία θα οικοδομήσει την Εκκλησία Του, την οποία πύλες άδου δεν θα κατισχύσουν.

Παρά την προειδοποίηση του Κυρίου, ο Πέτρος αρνήθηκε τρεις φορές το γνώριμο πρόσωπο τη νύχτα του πάθους, αλλά κατόπιν μετανόησε με πικρά και ειλικρινή δάκρυα. Μετά την Ανάσταση, ο Κύριος τον αποκατέστησε με τριπλή ερώτηση αγάπης και του εμπιστεύθηκε ξανά την ποίμανση των λογικών προβάτων με νέα ευθύνη. Ο Πέτρος υπήρξε λοιπόν ο πρώτος που είδε τον Αναστάντα Χριστό και έλαβε από Αυτόν συγχώρηση και πλήρη απόκαταστάση στο αποστολικό αξίωμα. Έτσι έγινε στύλος ακράδαντος της νεόδμητης Εκκλησίας, αξιοποιώντας με ευθύνη όλα τα χαρίσματα που του είχαν δοθεί από τον αγαπημένο του Διδάσκαλο.

Την ημέρα της Πεντηκοστής ο αγράμματος ψαράς Πέτρος κήρυξε με ουράνια δύναμη ενώπιον του πλήθους και φώτισε τρεις χιλιάδες ψυχές, οι οποίες πίστεψαν αμέσως στον Χριστό. Με δεύτερο επίσης κήρυγμά του προσέφερε στον Κύριο πέντε χιλιάδες Ιουδαίους, και έκτοτε επιτελούσε καθημερινά πολλά θαύματα και θεραπείες σε αρρώστους και δαιμονιζομένους. Ακόμη και η σκιά του θεράπευε αρρώστους, οι οποίοι εκτέθηκαν στους δρόμους με στρωσίδια ώστε να τους επισκιάσει ο Απόστολος καθώς περνούσε με ταχύ βήμα. Στο όνομα του Ιησού Χριστού ανέστησε στην Ιόππη τη μαθήτρια Ταβιθά, και στη Λύδδα θεράπευσε τον παράλυτο Αινέα, που ήταν στρωμένος οκτώ ολόκληρα έτη.

Όταν φυλακίστηκε από τον βασιλιά Ηρώδη, άγγελος Κυρίου τον ελευθέρωσε με θαυμαστό τρόπο μέσα στη νύχτα από τις σιδερένιες αλυσίδες του δεσμωτηρίου. Άνοιξε επίσης ο πρώτος την πόρτα της πίστεως στους εθνικούς, βαφτίζοντας στην Καισάρεια τον ρωμαίο εκατόνταρχο Κορνήλιο, μετά από θαυμαστή ουράνια αποκάλυψη. Ο Πέτρος εργάστηκε σε όλη τη Μικρά Ασία, την Παλαιστίνη και την Ευρώπη, ιδρύοντας Εκκλησίες και χειροτονώντας πιστούς και άξιους επισκόπους με αληθινό αποστολικό ζήλο. Στην Αντιόχεια χειροτόνησε τον επίσκοπο Ευόδιο, στη Νικομήδεια εγκατέστησε τον Πρόχορο, ενώ σε πολλές άλλες πόλεις συνέστησε τοπικές χριστιανικές κοινότητες με κανονική ιεραρχία και αξία.

Στη Ρώμη ο Απόστολος Πέτρος αντιμετώπισε τον περιβόητο Σίμωνα τον μάγο, ο οποίος γοήτευε τα πλήθη με δαιμονικές απάτες και ψεύτικα θαύματα. Ο μάγος εμφανιζόταν ως θεός και είχε εξαπατήσει ακόμη και τον αυτοκράτορα Κλαύδιο, ο οποίος του ύψωσε άγαλμα ανάμεσα στις γέφυρες του Τίβερη. Όταν ο Σίμων προσπάθησε να αναστήσει νεκρό νεαρό από αρχοντική οικογένεια, ο Πέτρος αποκάλυψε το ψεύδος του και ανέστησε αληθινά τον νέο με την ευχή του. Στη συνέχεια ο μάγος υποσχέθηκε ότι θα ανέλθει στους ουρανούς, και υψώθηκε στον αέρα με δαιμονική δύναμη ενώπιον όλου του λαού.

Με την ένθερμη όμως προσευχή του Αποστόλου Πέτρου, οι δαίμονες υποχώρησαν και ο μάγος έπεσε στη γη και συνετρίβη μαζί με την πλάνη του. Ο αυτοκράτορας Νέρων, αγανακτώντας για τον θάνατο του φίλου του και για τη μεταστροφή πολλών στον Χριστό, αποφάσισε τον θάνατο του Αποστόλου Πέτρου με κάθε τρόπο. Καθώς ο Απόστολος εξερχόταν από τη Ρώμη μετά από παράκληση των πιστών, συνάντησε τον Κύριο που έμπαινε στην πόλη, και τον ρώτησε πού πορεύεται. Ο Κύριος του απάντησε ότι έρχεται να σταυρωθεί ξανά για χάρη του, και ο Πέτρος αμέσως κατάλαβε το θείο μήνυμα.

Συνειδητοποίησε πως ο Χριστός θέλει να πάθει μέσα στο σώμα του δούλου Του, και έτσι αναπτερώθηκε για το επερχόμενο μαρτύριο. Ο Απόστολος Πέτρος επέστρεψε με γενναία απόφαση στη Ρώμη και παραδόθηκε στους στρατιώτες του αυτοκράτορα, χωρίς ίχνος φόβου ή δειλίας ενώπιον του θανάτου. Καταδικάστηκε σε σταυρικό θάνατο, αλλά παρακάλεσε τους εκτελεστές του να τον σταυρώσουν ανάποδα, με το κεφάλι κάτω και τα πόδια προς τον ουρανό. Δεν θεωρούσε τον εαυτό του άξιο να σταυρωθεί όπως ο Διδάσκαλός του, ζητώντας από ταπείνωση να βάλει την κεφαλή του κάτω από τα πόδια Εκείνου.

Έτσι παρέδωσε την αμώμητη ψυχή του στα χέρια του Θεού, στις είκοσι εννέα Ιουνίου, μέσα σε μεγάλη οδύνη από τα καρφιά των χεριών και των ποδιών. Ο μαθητής του Άγιος Κλήμης πήρε το σώμα του Αποστόλου, το έθαψε με ευλάβεια, και κατέθεσε επίσης τα σώματα των μαθητών Ηρωδίωνος και Ολύμπου. Μαζί με τον κορυφαίο Πέτρο μαρτύρησαν εκείνη την ημέρα και πολλοί άλλοι πιστοί, οι οποίοι αποκεφαλίστηκαν με ξίφος για την ομολογία της πίστεώς τους. Πάνω από τον τάφο του Αποστόλου ορθώνεται σήμερα στη Ρώμη ο μεγαλοπρεπής ναός που φέρει το όνομά του και αποτελεί διεθνές προσκύνημα της Εκκλησίας.

Ο μέγας ψαράς της Γαλιλαίας έγινε η αδιάσειστη πέτρα της Εκκλησίας, στην οποία οικοδόμησε ο Κύριος τη βασιλεία Του στους αιώνες των αιώνων. Δύο καθολικές επιστολές του Πέτρου σώζονται στην Καινή Διαθήκη και αποτελούν πολύτιμο θησαυρό της αποστολικής διδασκαλίας προς τους χριστιανούς όλων των αιώνων. Στην πρώτη επιστολή του, ο Απόστολος προτρέπει τους πιστούς για άγια ζωή και υπομονή στους πειρασμούς, στηρίζοντας την πίστη με πατρική στοργή και αγάπη. Στη δεύτερη επιστολή του αναφέρεται στη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου και αντιπαλεύει τους ψευδοπροφήτες και τους πλανεμένους διδασκάλους της εποχής εκείνης.

Η Εκκλησία τιμά τον Πέτρο ως κορυφαίο των Αποστόλων, μαζί με τον συναπόστολο Παύλο, και εορτάζει τη μνήμη τους στις είκοσι εννέα Ιουνίου κάθε χρόνου. Η ανακομιδή των τιμίων αλυσίδων του από την Ιερουσαλήμ προς την Κωνσταντινούπολη εορτάζεται κάθε χρόνο στις δεκαέξι Ιανουαρίου με ιδιαίτερη λαμπρότητα και ευλάβεια. Ο μέγας Απόστολος Πέτρος παραμένει αιώνιο πρότυπο μετανοίας, ζήλου και ομολογίας για κάθε χριστιανό που πορεύεται την οδό της πίστεως. Με τις θερμές πρεσβείες του προς τον αναστάντα Σωτήρα Χριστό, η Εκκλησία αντλεί δύναμη και έμπνευση μέσα στη μακραίωνη πορεία της στους αιώνες.

Ως κορυφαίος μαθητής του Κυρίου, οδηγεί ακόμη τους πιστούς στην επίγνωση της αληθινής ορθόδοξης ομολογίας και ζωής μέσα στην Εκκλησία. Έτσι η φωτεινή μορφή του φωτίζει διαρκώς τον χριστιανικό λαό και τον προτρέπει σε γνήσια αυτοθυσία και αγάπη προς τον Κύριο και Σωτήρα Χριστό.