Στην Άγκυρα της Γαλατίας, την εποχή που βασίλευε ο Αλέξανδρος ο Σεβήρος, μια ευγενική γυναίκα και ένας θαρραλέος ιερέας σφράγισαν την πίστη τους με το αίμα του μαρτυρίου. Η Αγία Θεοδότη και ο Άγιος Σωκράτης ο Πρεσβύτερος έζησαν τον τρίτο αιώνα, σε χρόνια πιεστικών διωγμών για τους χριστιανούς της Ανατολής. Η Θεοδότη καταγόταν από ευγενική οικογένεια και ήταν θαρραλέα στην πίστη, σε όλους τους τόπους όπου βρισκόταν με τους δικούς της. Όπου και αν πήγαινε, μιλούσε για το Ευαγγέλιο και προσπαθούσε να αυξήσει τον αριθμό των αφοσιωμένων στη λατρεία του Χριστού.

Ο πρεσβύτερος Σωκράτης ήταν από εκείνους τους ιερείς που δεν περιορίζονται μόνο στη λειτουργία, αλλά φωτίζουν και οικοδομούν τους πιστούς. Στην ανάγκη μάλιστα ήταν έτοιμοι να θυσιαστούν για την πίστη και για το ποίμνιο που τους εμπιστευόταν ο Θεός. Στο εκκλησιαστικό αυτό έργο ο Σωκράτης είχε πολύτιμο βοηθό την ευσεβή Θεοδότη, μέσα στις δύσκολες συνθήκες της πόλης. Με τη διδασκαλία της προετοίμαζε ειδωλολάτρισσες γυναίκες στη γνώση των αληθειών της πίστης και στην αποδοχή του αγίου βαπτίσματος.

Έτσι λοιπόν, καταγγέλθηκαν και οι δύο στις αρχές για τις ενέργειες αυτές, συνελήφθησαν και υπέστησαν απειλές και βασανιστήρια. Τους εξανάγκαζαν με κάθε τρόπο να θυσιάσουν στα ξόανα των ειδώλων και να αρνηθούν δημόσια τον Χριστό. Αλλά η γυναίκα και ο ιερέας απέκρουσαν με αγανάκτηση την ασεβή πρόταση και σφράγισαν την ομολογία τους με το αίμα τους, αφού υπέστησαν τον αποκεφαλισμό. Ταις πρεσβείαις των Αγίων Μαρτύρων Θεοδότης και Σωκράτους, Χριστέ ο Θεός, στερέωσον ημάς εν τη ομολογία της πίστεως, αμήν.