Από την μακρινή και άγονη Αραβία προέρχονταν πέντε αδέλφια, που έγιναν ένα φωτεινό σημάδι ελέους μέσα στους σκληρούς χρόνους των διωγμών. Ήταν αδέλφια όχι μόνο κατά σάρκα, αλλά και κατά πνεύμα, ενωμένα με τον ίδιο θείο ζήλο και την ίδια φιλάνθρωπη καρδιά. Τα ονόματά τους ήταν Κοσμάς, Δαμιανός, Λεόντιος, Άνθιμος και Ευπρέπιος, και η Εκκλησία τους τιμά ως πραγματικούς Αναργύρους ιατρούς. Οι πέντε αδελφοί είχαν σπουδάσει με υπομονή την ιατρική τέχνη, την οποία θεωρούσαν δώρο του Θεού για την ανακούφιση των πασχόντων.

Δεν την μεταχειρίζονταν όμως για κέρδος, αλλά γύριζαν στις πόλεις και στα χωριά κηρύσσοντας τον Χριστό και θεραπεύοντας δωρεάν. Τα φάρμακα και οι βότανες δεν ήταν για αυτούς απλά μέσα, αλλά συνεργοί της προσευχής τους και της πίστεως στον Κύριο. Ασθενείς ανίατοι σηκώνονταν υγιείς, τυφλοί έβλεπαν ξανά το φως, και πλήθος ανθρώπων ελκυόταν στην αληθινή πίστη του Χριστού. Όταν έφτασε η φήμη τους παντού, η αγάπη του λαού γύρω από το όνομά τους έγινε ενοχλητική για τους ειδωλολάτρες της εποχής.

Στα χρόνια του ασεβούς αυτοκράτορα Διοκλητιανού, ξέσπασε μεγάλος και αιματηρός διωγμός εναντίον της χριστιανικής πίστης σε όλη την αυτοκρατορία. Τότε καταγγέλθηκαν και οι πέντε άγιοι αδελφοί, συνελήφθησαν στη Λυκία και οδηγήθηκαν στον σκληρό ηγεμόνα Λυσία. Στις Αιγές της Κιλικίας, οι άγιοι ιατροί στάθηκαν ατρόμητοι μπροστά στον ηγεμόνα και του ομολόγησαν με παρρησία την πίστη τους στον Χριστό. Ο Λυσίας τους εξέτασε για την πατρίδα και τη θρησκεία τους, και στη συνέχεια προσπάθησε να τους εξαναγκάσει να θυσιάσουν στα είδωλα.

Όταν εκείνοι αρνήθηκαν με σταθερότητα, διέταξε να τους χτυπήσουν απάνθρωπα και έπειτα τους έριξε δεμένους στα βάθη της θάλασσας. Όμως άγγελος Κυρίου κατέβηκε από τον ουρανό, έλυσε τα δεσμά τους και τους έβγαλε ασφαλείς στην ξηρά. Ο ηγεμόνας έμεινε έκπληκτος και προσπάθησε να μάθει με ποια μαγεία σώθηκαν, αλλά εκείνοι του απάντησαν ότι μόνον η δύναμη του Χριστού τους ελευθέρωσε. Στη συνέχεια διέταξε να τους ρίξουν μέσα στη φωτιά, αλλά οι φλόγες ξέχασαν τη φυσική τους ορμή και δεν τους έβλαψαν καθόλου.

Έπειτα τους κρέμασαν ψηλά και τους έριχναν λίθους, όμως οι πέτρες αναπηδούσαν και χτυπούσαν τους ίδιους τους βασανιστές. Το ίδιο συνέβη και με τα βέλη που του εξαπέλυσαν εναντίον τους, μένοντας οι μάρτυρες θαυμαστά αβλαβείς. Βλέποντας τέλος ο ηγεμόνας πως οι αθλητές του Χριστού ήταν αήττητοι, έδωσε διαταγή να τους αποκεφαλίσουν με ξίφος. Έτσι και οι πέντε αδελφοί μαζί παρέδωσαν αγωνιστικά τις άγιες ψυχές τους στον Κύριο και ενταφιάστηκαν όλοι στον ίδιο τόπο. Με τις πρεσβείες των αγίων Αναργύρων σου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, χάρισέ μας την ίαση ψυχής και σώματος, αμήν.