Στα δύσκολα χρόνια της Τουρκοκρατίας πολλοί νέοι έδωσαν την αθάνατη μαρτυρία τους με τη χάρη του Χριστού. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει ένας νέος αγωνιστής, που τελείωσε τον δρόμο του στην Κωνσταντινούπολη με δοξασμένο μαρτυρικό τέλος. Πατρίδα του Αγίου Ιγνατίου ήταν το χωριό Ζαγορά της επαρχίας Τυρνάβου, όπου γεννήθηκε από ευσεβείς και ορθόδοξους γονείς. Οι γονείς του, Γεώργιος και Μαρία, παρέλαβαν τον γιο τους Ιωάννη, που ήταν το κατά κόσμον όνομά του, και μετακόμισαν στη Φιλιππούπολη της Βουλγαρίας.

Από μικρό παιδί ο Άγιος έδειχνε μεγάλο ζήλο στις αρετές και αναζητούσε δρόμο ασκητικό μέσα στον κόσμο. Έτσι πήγε σε έναν αυστηρό γέροντα, ώστε να μαθητεύσει κοντά του στην προσευχή και την υπακοή. Στο διάστημα αυτό όμως οι Τούρκοι επιτέθηκαν στην οικογένειά του, σκότωσαν τον πατέρα του και άρπαξαν με βία τους υπόλοιπους. Εξισλάμισαν την ίδια του τη μητέρα και τις δύο αδελφές του, που υπέκυψαν στην πίεση των κατακτητών. Όταν το έμαθε ο Ιωάννης, πήγε στο Βουκουρέστι και από εκεί κατευθύνθηκε στο Άγιον Όρος για να σωθεί.

Στον δρόμο όμως συνελήφθη από Οθωμανούς, και για να γλιτώσει τον θάνατο τους υποσχέθηκε ότι θα γίνει Οθωμανός. Η υπόσχεση αυτή έγινε αργότερα η πληγή της συνείδησής του και η αιτία της μαρτυρικής του ομολογίας. Φτάνοντας στο Άγιον Όρος, ο Ιωάννης κατέληξε στη Σκήτη του Τιμίου Προδρόμου, όπου εκάρη μοναχός και έλαβε το όνομα Ιγνάτιος. Εκεί ο ηγούμενος Νικηφόρος ο Γέροντας τον εμπιστεύθηκε στον φωτισμένο γέροντα Ακάκιο, που τον καθοδήγησε πνευματικά.

Κάτω από την προστασία του γέροντα Ακακίου ο Ιγνάτιος επιδόθηκε σε προσευχή, μετάνοιες και ανάγνωση του Ευαγγελίου, ετοιμάζοντας την καρδιά του. Αργότερα πήρε την ευχή να μαρτυρήσει για τον Χριστό, ώστε να ξεπλύνει την προηγούμενη άρνηση που είχε κάνει υπό την απειλή. Στις είκοσι εννέα Σεπτεμβρίου του χίλια οκτακόσια δεκατέσσερα έφτασε στην Κωνσταντινούπολη, συνοδευόμενος από τον μοναχό Γρηγόριο. Παρουσιάστηκε μπροστά στον κριτή και έβγαλε με τόλμη το τούρκικο φέσι, που είχε φορέσει επίτηδες για να εισέλθει στην πόλη.

Με δυνατή φωνή ομολόγησε τον Χριστό ως μόνο αληθινό Θεό και αρνήθηκε τη θρησκεία των διωκτών. Άγρια και φρικτά τα βασανιστήρια που ακολούθησαν μέσα στη φυλακή, όμως ο Ιγνάτιος έμεινε σταθερός στην απόφασή του. Τελικά τον απαγχόνισαν στις οκτώ Οκτωβρίου του χίλια οκτακόσια δεκατέσσερα κατά την έκτη ώρα της ημέρας. Ο συνοδός του Γρηγόριος αγόρασε το λείψανό του, και μαζί με το λείψανο του νεομάρτυρα Ευθυμίου τα μετέφερε στο Άγιον Όρος. Η τιμία κάρα του φυλάσσεται σήμερα στην Ιερά Μονή του Αγίου Παντελεήμονος, και τιμάται μαζί με τους Ευθύμιο και Ακάκιο. Ταις πρεσβείαις του Νεομάρτυρος Ιγνατίου του Νέου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.