Μέσα στις σκληρές ημέρες των αιματηρών διωγμών της αρχαίας ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, σε εποχή ειδωλολατρίας και πνευματικού σκότους, αναδείχθηκε μια ξεχωριστή μορφή. Είναι ο άγιος Λεόντιος ο υπατικός, ένας επιφανής αξιωματούχος της ρωμαϊκής διοικήσεως με υψηλό αυτοκρατορικό αξίωμα και μεγάλη κοσμική εξουσία. Το όνομά του παραδίδεται στενά συνδεδεμένο με τον βίο των αγίων μαρτύρων Ιουλιανού του πρεσβυτέρου και Καισαρίου του διακόνου. Οι δύο αυτοί άγιοι τιμώνται από την Εκκλησία μας την ίδια ημέρα της εορτής του Λεοντίου.

Όταν λοιπόν ο γενναίος διάκονος Καισάριος είχε συλληφθεί και είχε οδηγηθεί δεμένος μπροστά στον ναό του Απόλλωνα. Εκεί οι σκληροί ειδωλολάτρες ζητούσαν επίμονα να θυσιάσει στα μιαρά είδωλα και να αρνηθεί δημοσίως τον Χριστό. Ο άγιος μάρτυς όμως ύψωσε τότε ψηλά τα ικετευτικά χέρια του και προσευχήθηκε στον αληθινό Θεό. Αμέσως τότε ο ολόκληρος ναός των ψεύτικων ειδώλων γκρεμίστηκε συθέμελα μπροστά στα έκπληκτα μάτια του πλήθους. Όλοι οι ειδωλολάτρες ιερείς της πόλεως βρήκαν τότε τον θάνατο κάτω από τα ερείπια του κατακρημνισμένου εκείνου ναού.

Όταν ο υπατικός Λεόντιος είδε το συγκλονιστικό αυτό θαύμα, η καρδιά του πλημμύρισε από βαθιά αγία πίστη. Έπεσε αμέσως στα πόδια του μάρτυρα Καισαρίου με δάκρυα μετανοίας και ζήτησε με θερμότητα να βαπτιστεί χριστιανός. Ο πρεσβύτερος Ιουλιανός τότε τον βάπτισε και τον κοινώνησε των αχράντων μυστηρίων του Κυρίου με πατρική αγάπη. Λίγο μετά την θεία μετάληψη, ο μακάριος Λεόντιος παρέδωσε γαλήνια και ειρηνικά την ψυχή του στον αγαπημένο Χριστό. Ταις πρεσβείαις του αγίου Λεοντίου του υπατικού, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.