Στα χρόνια του σκληρού αυτοκράτορα Κλαυδίου του Δευτέρου, μέσα στις διώξεις των χριστιανών της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, ανέλαμψαν δύο γενναίοι μάρτυρες. Ονομάζονταν Ιουλιανός και Καισάριος, ο πρώτος ήταν πρεσβύτερος της Εκκλησίας και ο δεύτερος ευλαβής διάκονος της θείας λατρείας. Ο Καισάριος καταγόταν από τις χώρες της μακρινής Αφρικής και κάποτε έφτασε στην ιταλική πόλη Ταρακηνή για κήρυγμα της πίστεως. Όταν είδε εκεί τους ειδωλολάτρες να προσφέρουν αιματηρές θυσίες στα μιαρά είδωλά τους, τους έκανε δριμύτατες και δημόσιες παρατηρήσεις.

Αμέσως οι αρχές τον συνέλαβαν με δυσφορία και τον οδήγησαν με συνοδεία στρατιωτών στον ανθύπατο της επαρχίας. Εκείνος διέταξε αυστηρά να φυλακιστεί ο μάρτυρας μέσα σε σκοτεινό κρατητήριο της πόλης για πολλές ημέρες. Λίγο αργότερα οι στρατιώτες τον μετέφεραν δεμένο μπροστά στον ναό του Απόλλωνα για να τον αναγκάσουν να θυσιάσει. Ο άγιος όμως ύψωσε ψηλά τα χέρια του στον ουρανό και προσευχήθηκε με δάκρυα στον αληθινό Θεό. Ξαφνικά τότε ο ολόκληρος ναός των ειδώλων γκρεμίστηκε συθέμελα και πλάκωσε όλους τους ιερείς που βρίσκονταν μέσα.

Όταν είδε αυτό το μεγαλειώδες θαύμα ο υπατικός Λεόντιος, έπεσε αμέσως στα πόδια του αγίου με τρομερή συγκίνηση. Πίστεψε με όλη του την καρδιά στον Χριστό και ζήτησε με δάκρυα στα μάτια να βαπτιστεί χριστιανός. Πράγματι, ο πρεσβύτερος Ιουλιανός βάπτισε τον Λεόντιο εκείνη την ώρα και τον κοινώνησε των αχράντων και ζωοποιών μυστηρίων του Κυρίου. Μόλις ο Λεόντιος μετέλαβε τα τίμια δώρα, παρέδωσε γαλήνια την ψυχή του στον Θεό μπροστά στα μάτια των πιστών.

Έπειτα από όλα αυτά τα γεγονότα, ο σκληρόψυχος τύραννος της πόλης Λοξώριος εξαγριώθηκε και διέταξε φοβερή τιμωρία. Πρόσταξε να βάλουν τους δύο μάρτυρες, τον Καισάριο και τον Ιουλιανό, μέσα σε ισχυρούς δερμάτινους σάκους. Έπειτα τους έριξαν με αυτόν τον τρόπο μέσα στη βαθιά θάλασσα για να πνιγούν και να εξαφανιστούν. Έτσι οι δύο άγιοι αυτοί παρέδωσαν τη μακαρία ψυχή τους στον Θεό μαρτυρικά μέσα στα κύματα. Ο Ιουλιανός όμως λίγο πριν το τέλος τους είχε προφητεύσει με γενναία φωνή τη θεϊκή τιμωρία του Λοξωρίου.

Του είπε πως μετά από δύο μόνον ημέρες δεν θα μπορεί πια να περπατήσει στην ίδια εκείνη παραλία. Πράγματι, ύστερα από δύο ημέρες ο Λοξώριος δαγκώθηκε από δηλητηριώδες φίδι, ενώ περπατούσε αμέριμνος στην ακρογιαλιά. Δύο όμως ευλαβείς χριστιανοί, ο πρεσβύτερος Ευσέβιος και ο Φήλιξ, βρήκαν τα ιερά σώματα των μαρτύρων στην ακτή. Τα ενταφίασαν αμέσως με τη βαθιά τιμή που τους άρμοζε ως αληθινούς στρατιώτες του Νυμφίου Χριστού. Όταν το έμαθε ο τύραννος, εξοργίστηκε ακόμη περισσότερο και διέταξε να αποκεφαλίσουν αμέσως και τους δύο ευεργέτες των μαρτύρων. Ταις πρεσβείαις των αγίων μαρτύρων Ιουλιανού του πρεσβυτέρου και Καισαρίου του διακόνου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.