Στα σκληρά χρόνια των διωγμών του Διοκλητιανού, όταν το αίμα των χριστιανών μαρτύρων πότιζε τα χώματα της αυτοκρατορίας, μια ευσεβής μητέρα με τις δύο νεαρές κόρες της έγραψε μια συγκλονιστική σελίδα ομολογίας. Η αξία Δομνίνα καταγόταν από την Αντιόχεια και ασπάστηκε με όλη της την καρδιά τη χριστιανική πίστη μαζί με τις δύο της θυγατέρες. Οι κόρες της λέγονταν Βερνίκη και Προσδόκη, και ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος αναφέρει την πρώτη ως Βερνίκη ή Βερονίκη στα συγγράμματά του.

Ο ίδιος ιερός Πατήρ της Εκκλησίας έχει εκφωνήσει εγκωμιαστικούς λόγους για τις τρεις αυτές μάρτυρες και έχει καταγράψει αναλυτικά τον βίο τους. Ο σύζυγος όμως της Δομνίνης παρέμενε σκληρός ειδωλολάτρης και ζούσε δίχως καμία επαφή με την αλήθεια του Χριστού. Εκμεταλλευόμενος τη σκληρότητα των διωγμών του Διοκλητιανού, προσπαθούσε συνεχώς να πιέσει τη γυναίκα και τις κόρες του να απαρνηθούν τον Κύριο. Μπροστά στην επίμονη και πανίσχυρη πίεση του ειδωλολάτρη συζύγου, η Δομνίνα πήρε τη δύσκολη απόφαση να φύγει μυστικά μαζί με τα παιδιά της.

Έφυγαν λοιπόν κρυφά από την Αντιόχεια και κατέφυγαν στην απομακρυσμένη Έδεσσα της βόρειας Μεσοποταμίας, αναζητώντας ασφαλές καταφύγιο. Έλπιζαν εκεί να ζήσουν ελεύθερα την πίστη τους, μακριά από τις απειλές και τους εκβιασμούς του οικογενειακού περιβάλλοντος που είχαν αφήσει πίσω τους. Όμως ο ειδωλολάτρης σύζυγος έμαθε σύντομα τον τόπο όπου κρυβόντουσαν η οικογένειά του, και έσπευσε να τις βρει. Πήγε μαζί με στρατιώτες της αυτοκρατορίας να τις συλλάβει και να τις φέρει πίσω με τη βία.

Στον δρόμο της επιστροφής έκαναν στάση γιατί έπεσε η νύχτα, και οι στρατιώτες κοιμήθηκαν μετά από κρασί και κούραση. Ο πατέρας έμεινε ξάγρυπνος να φυλάει τη γυναίκα και τις δύο κόρες του στην ανοιχτή ύπαιθρο. Σκεφτόμενος όμως το γεγονός ότι οι μεθυσμένοι στρατιώτες πιθανότατα θα ατίμαζαν τις κόρες και τη γυναίκα του, βρέθηκε μπροστά σε ένα τραγικό δίλημμα. Τους έθεσε τότε τον σκληρό όρο ότι για να τις αφήσει ελεύθερες θα έπρεπε εκείνες να πέσουν στον ποταμό και να πνιγούν.

Οι Αγίες έκαναν αμέσως δεκτή την παράξενη και βαριά αυτή πρόταση, προτιμώντας τον θάνατο από την ατίμωση. Έκαναν με κατάνυξη την προσευχή τους και ζήτησαν συγχώρηση από τον Κύριο για όλες τις αμαρτίες της ζωής τους. Με βήμα σταθερό και ακλόνητη πίστη βάδισαν μαζί προς το ορμητικό ποτάμι και έθεσαν τέρμα στην επίγεια ζωή τους. Σύμφωνα με τον Άγιο Χρυσόστομο, η Δομνίνα στάθηκε στη μέση του ποταμού και τράβηξε τις κόρες της κάτω από το νερό μαζί της. Ταις πρεσβείαις της αγίας μάρτυρός σου Δομνίνης και των θυγατέρων αυτής Βερνίκης και Προσδόκης Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.