Ένας μοναχός με σκοτεινή πλάνη στην ψυχή του πορεύεται προς τον τάφο του Κυρίου να κοινωνήσει. Εκείνη τη νύχτα ακούει στον ύπνο του φωνή ουράνια που του αποκαλύπτει την πραγματική αλήθεια της ορθόδοξης πίστης. Ο Όσιος Ιωάννης στην αρχή της πορείας της ζωής του είχε πέσει στην βαριά και επικίνδυνη αιρετική πλάνη των μονοφυσιτών της εποχής. Όταν επί βασιλίσσης Πουλχερίας η Τετάρτη Οικουμενική Σύνοδος στη Χαλκηδόνα καταδίκασε τις δοξασίες του αιρεσιάρχη Ευτυχούς, εκείνος δεν δέχτηκε.

Δεν θέλησε να δεχτεί τη σωστή δογματική ερμηνεία και τη θεόπνευστη απόφαση των πατέρων της ιερής αυτής Συνόδου. Το εσωτερικό όμως της ψυχής του Ιωάννη δεν είχε εγωιστικά ελατήρια, αλλά ήταν δεκτικό στο φως της θείας χάριτος. Οι πλούσιοι και ευσεβείς γονείς του στη Θήβα της Αιγύπτου τον είχαν αναθρέψει με την ανάλογη χριστιανική παιδεία. Έτσι ο Θεός τον ευλόγησε να απαλλαχτεί τελικά από την σκοτεινή εκείνη πλάνη του με τον ακόλουθο θαυμαστό και απρόσμενο τρόπο.

Κάποτε πήγε στην Ιερουσαλήμ για να προσκυνήσει τον Τάφο του Κυρίου και να μεταλάβει εκεί τη θεία κοινωνία. Πριν φτάσει η ιερή εκείνη ημέρα, ορθόδοξοι κληρικοί φρόντισαν να τον διαφωτίσουν και να τον απαλλάξουν από την πλάνη. Όμως και πάλι ο Ιωάννης βρισκόταν σε εσωτερική αμφιταλάντευση και δεν είχε ακόμα πάρει την οριστική απόφαση. Την παραμονή λοιπόν της ημέρας της θείας μεταλήψεως άκουσε στ' όνειρό του φωνή που του μιλούσε καθαρά. Του έλεγε ξεκάθαρα ότι όσοι χωρίζονται από την αλήθεια της ορθόδοξης Εκκλησίας είναι ανάξιοι να κοινωνούν τα τίμια Μυστήρια.

Τότε ο Ιωάννης πείστηκε οριστικά και επέστρεψε με χαρά στην αληθινή ορθόδοξη πίστη της Εκκλησίας του Χριστού. Όταν γύρισε στην Αίγυπτο της παιδικής του ηλικίας, αναζήτησε πνευματική ησυχία και μόνασε στον έρημο τόπο που λεγόταν Χοζεβά της Παλαιστίνης. Με σκληρό αγώνα ανέπτυξε εκεί τις αρετές της Ορθοδοξίας και την εσωτερική κάθαρση της ψυχής του από όλα τα πάθη του παλαιού ανθρώπου. Ο Θεός τον αξίωσε με ιδιαίτερη χάρη να θεραπεύει με την προσευχή του δαιμονισμένους και αρρώστους ανθρώπους.

Έβγαζε με τον αληθινό λόγο του τα ακάθαρτα πνεύματα από τα σώματα όσων ταλαιπωρημένων κατέφευγαν με πίστη και ταπείνωση κοντά του. Τον χάρισε ακόμα ο Θεός να σταματά τα κύματα, να ανοίγει πηγές νερού και να κατεβάζει βροχή από τον ουρανό. Πολλά άλλα παράδοξα θαύματα τέλεσε με τη δύναμη της ταπεινής και άπαυστης προσευχής του προς τον αληθινό Θεό. Αργότερα οι ορθόδοξοι πιστοί τον έκαναν επίσκοπο της μεγάλης και ιστορικής πόλης της Καισαρείας της Παλαιστίνης.

Όμως ο ταπεινός όσιος αγαπούσε περισσότερο τη σιωπή και τη μοναχική ησυχία της ερήμου της Παλαιστίνης. Άφησε επομένως τον επισκοπικό του θρόνο και επέστρεψε με χαρά στο αγαπημένο ασκητήριό του στην έρημο. Εκεί πέθανε ευεργετώντας με την ορθόδοξη φωτεινή διδασκαλία του αναρίθμητες ψυχές πιστών και ασκητών της εποχής εκείνης. Η μνήμη του φωτίζει την Εκκλησία ως πρότυπο της μετανοίας από την πλάνη στην αλήθεια του Χριστού. Ταις πρεσβείαις του Οσίου πατρός ημών Ιωάννου του Χοζεβίτου επισκόπου Καισαρείας, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.