Στις είκοσι τέσσερις του μήνα Σεπτεμβρίου η ευλογημένη Νάξος γιορτάζει διακριτικά τη δική της Παναγιά τη Μυρτιδιώτισσα. Πρόκειται για μια από τις λιγότερο γνωστές συνάξεις της θαυματουργής αυτής εικόνας στα νησιά του ορθόδοξου ελληνικού Αιγαίου. Το προσκύνημα δεν βρίσκεται στην εξοχή ή σε κάποια απομονωμένη βουνοκορφή της Νάξου, αλλά μέσα στο ίδιο το λιμάνι. Είναι μια γραφική και πολύ μικρή βραχονησίδα, τοποθετημένη ακριβώς στο εσωτερικό μέρος της θάλασσας του λιμανιού.

Η μορφή της είναι ξεχωριστή και ξεχωρίζει ως μικροσκοπικό αγκυροβόλιο της ευσέβειας μέσα στο φιλόξενο λιμάνι. Επάνω στον μικρό αυτόν βράχο υψώνεται ένα ταπεινό ξωκλήσι, αφιερωμένο εξ ολοκλήρου στη Μητέρα του Κυρίου. Το ίδιο το όνομα της Μυρτιδιώτισσας, που δίνει στον τόπο την πνευματική του ταυτότητα, οφείλεται σε αυτό το παρεκκλήσι. Με την πάροδο των χρόνων, η μικρή αυτή νησίδα δεν έμεινε εντελώς απαράλλαχτη όπως ήταν στην αρχική της μορφή. Στις σύγχρονες μέρες ολόκληρη η επιφάνεια της βραχονησίδας έχει διαπλατυνθεί σημαντικά, ώστε να εξυπηρετήσει τις τοπικές πρακτικές ανάγκες των πιστών.

Επιπλέον, η ίδια έκταση έχει πλήρως επιστρωθεί με τσιμέντο και έχει ενοποιηθεί λειτουργικά με τον γύρω λιμενικό χώρο. Έτσι η πρώτη της ταυτότητα ως απομονωμένου νησιωτικού βράχου έχει υποχωρήσει μπροστά στη σύγχρονη ναξιακή πραγματικότητα του λιμανιού. Παναγία Μυρτιδιώτισσα της Νάξου, λιμένα γαλήνιε των ψυχών και προστάτιδα των ναυτικών μας, πρέσβευε υπέρ ημών, αμήν.