Μέσα στη μακρά ιερή παράδοση της Ορθοδοξίας λάμπει ιδιαίτερα η εικόνα της Θεοτόκου, που ονομάστηκε Θεραπεύτρια εξαιτίας των πολυάριθμων θαυμαστών ιάσεων. Η αρχική θαυματουργή εικόνα της Θεραπεύτριας προέρχεται από την εκκλησία του Τσιλκάν, στην περιοχή του Καρτλί της αγιοτόκου Γεωργίας. Εικάζεται μάλιστα ότι αγιογραφήθηκε στα μακρινά χρόνια της αγίας Νίνας, της ισαποστόλου φωτιστρίας ολόκληρου του γεωργιανού λαού. Υπάρχει επίσης μια άλλη ομώνυμη εικόνα στη γυναικεία μονή του Αλεξέεφ, μέσα στην ιστορική πόλη της Μόσχας.

Μπροστά στην εικόνα αυτή πραγματοποιήθηκαν πολλά θαύματα, ιδιαίτερα προς το τέλος του δέκατου ογδόου αιώνα της Ρωσικής Εκκλησίας. Ο άγιος Δημήτριος του Ροστόβ, ο μεγάλος ιεράρχης και υμνογράφος, διηγείται μια θαυμαστή ιστορία αυτής της εικόνας. Την περιέλαβε αυτούσια μέσα στο σημαντικό και ψυχωφελές συγγραφικό του έργο, το οποίο τιτλοφορείται ευγλώττως ως ο Δροσερός Πόκος της Παρθένου. Στην αφήγηση εκείνη παρουσιάζεται κάποιος κληρικός της Ναβαρίνσκης εκκλησίας, ονόματι Βικέντιος Μπουλβινένσκι, ευσεβής στις λατρευτικές του συνήθειες.

Όταν εισερχόταν στον ναό, συνήθιζε να ασπάζεται με ευλάβεια την ιερή εικόνα της Παναγίας Μητέρας του Θεού. Έπειτα στεκόταν με κατάνυξη μπροστά της και απήγγειλε καθημερινά μια θαυμάσια προσευχή χαιρετισμού προς την κυρία Θεοτόκο. Με αυτήν ονόμαζε την αειπάρθενο Μαρία κεχαριτωμένη μητέρα του Θεού και ευλογημένη ανάμεσα σε όλες τις γυναίκες ολόκληρης της οικουμένης. Η ίδια προσευχή υμνολογούσε τη μήτρα που βάστασε τον Χριστό, και τα στήθη που έθρεψαν τον Σωτήρα Κύριο.

Με την πάροδο του χρόνου, ο πιστός εκείνος κληρικός βρέθηκε αντιμέτωπος με μια φοβερή και επώδυνη ασθένεια. Η γλώσσα του άρχισε να σήπεται σταδιακά, και ο Βικέντιος λιποθύμησε από τους αφόρητους πόνους που τον έπνιγαν. Όταν συνήλθε από την έντονη εκείνη κρίση, στράφηκε αμέσως με πολλά δάκρυα στην πανυπέρτατη Θεοτόκο ζητώντας βοήθεια. Πρόσφερε στην Παναγία τη γνώριμη και αγαπημένη του προσευχή χαιρετισμού, με όλη την παρακλητική θέρμη της πληγωμένης ψυχής του.

Μόλις τελείωσε ο πιστός το λιτό αυτό αλλά συντριπτικό αίτημα, είδε έναν ωραίο νεαρό άνδρα δίπλα του. Ο νέος στεκόταν στο προσκέφαλο της κλίνης του, και ο ασθενής κατάλαβε αμέσως ότι ήταν ο φύλακας άγγελός του. Ο φωτεινός άγγελος Κυρίου τον κοίταζε με πατρικό οίκτο, και επικαλούνταν θερμά τη Θεοτόκο να σπλαχνιστεί τον δούλο της. Ξαφνικά εμφανίστηκε η ίδια η Μητέρα του Φωτός, και θεράπευσε αμέσως τον αφοσιωμένο και πιστό της δούλο. Ο Βικέντιος σηκώθηκε υγιής αυτοστιγμεί από το κρεβάτι, και πήγε στην εκκλησία για τη θεία λατρεία.

Πήρε τη θέση του στο κλίρος και έψαλλε την ακολουθία, μπροστά στους έκπληκτους εκκλησιαζομένους πιστούς της ενορίας. Όλοι οι παρόντες έμειναν εμβρόντητοι από την απρόσμενη και θαυμαστή ίαση του πιστού εκείνου κληρικού της Ναβαρίνσκης. Το θαυμαστό αυτό γεγονός ενέπνευσε αργότερα την αγιογράφηση της εικόνας της Παναγίας Θεραπεύτριας με υπέροχη πνευματική παράσταση κατανύξεως. Στην εικόνα αυτή η Μητέρα του Θεού εμφανίζεται όρθια και στοργική, δίπλα στην κλίνη του ασθενούς κληρικού. Ταις πρεσβείαις της κυρίας Θεοτόκου της Θεραπεύτριας, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.