Στην αρχαία πόλη των Προμισέων της Φρυγίας, μια νεαρή δούλη έλαμπε με φως που δεν έσβηναν οι αλυσίδες ούτε ο ζυγός της δουλείας. Η Αριάδνη ήταν φτωχή σε δικαιώματα, όμως πλούσια σε χάρη και ανώτερη από πολλές κυρίες, δούλες οι ίδιες των κοσμικών ματαιοτήτων και των γήινων μολυσμών. Η αγία έζησε στα χρόνια των βασιλέων Αδριανού και Αντωνίνου, και έγινε χριστιανή στη μεγάλη πόλη της Σαλουταρίας Φρυγίας με πραότητα και θάρρος. Όταν το έμαθε ο αφέντης της ο Τέρτυλλος, ένας από τους ισχυρότερους πρόκριτους της περιοχής, την πίεζε σκληρά να επιστρέψει στην ειδωλολατρία των προγόνων.

Η Αριάδνη επέμεινε με σταθερότητα στην ομολογία του Χριστού, παρά τις απειλές και τις δελεαστικές υποσχέσεις του κυρίου της. Στάθηκε αδύνατο να την πείσουν να θυσιάσει στα είδωλα, την ίδια ημέρα που γιόρταζε τα γενέθλιά του ο γιος του Τερτύλλου. Τότε την έδειραν σκληρά και την έγδαραν για ώρες πολλές με σιδερένια νύχια στις σάρκες της. Για να αποφύγει ακόμα χειρότερα μαρτύρια, εγκατέλειψε κρυφά το σπίτι του Τερτύλλου ζητώντας προστασία και καταφύγιο στον Κύριο.

Καθώς οι διώκτες την κυνηγούσαν με ορμή, η αγία παρακάλεσε τον Θεό από τα βάθη της καρδιάς της να την κρύψει. Μία πέτρα άνοιξε θαυμαστά και την δέχθηκε μέσα στη ρωγμή της, όπου παρέδωσε ειρηνικά το πνεύμα της ευχαριστώντας τον Σωτήρα. Άγγελοι Κυρίου εμφανίσθηκαν με φοβερή όψη και θανάτωσαν με δόρατα τους ασεβείς διώκτες, που στη σύγχυσή τους έπληξαν ο ένας τον άλλον. Ταις πρεσβείαις της αγίας ενδόξου μάρτυρος Αριάδνης, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.