Στους πρώτους αιώνες του χριστιανισμού, όταν η Εκκλησία στόλιζε με μάρτυρες τη γη, ξεχώρισε η ταπεινή μορφή της Αγίας Αγαθόκλειας. Μέσα στα δυσβάστακτα δεσμά της δουλείας έζησε με υπομονή, και η ψυχή της έλαμψε ελεύθερη δια Ιησού Χριστού. Η Αγία γεννήθηκε δούλα, όμως η μεγάλη της πίστη την ανύψωσε πάνω από κάθε επίγειο δεσμό αυτής της ζωής. Ο κύριός της Νικόλαος είχε γίνει χριστιανός και φερόταν προς εκείνη με πολλή φιλανθρωπία, καλοσύνη και πνευματική αγάπη.

Όμως η κυρία της Παυλίνα, μια γυναίκα σκληρόκαρδη και θυμώδης, επέμενε ακλόνητη στη φρικτή ειδωλολατρία των πατέρων της. Επιπλέον ήταν μέθυση και βασάνιζε χωρίς αιδώ την Αγαθόκλεια, προσπαθώντας με πείσμα να την επαναφέρει στους ψεύτικους θεούς. Επί οκτώ ολόκληρα χρόνια η ταλαίπωρη και συγχρόνως μακάρια δούλα του Χριστού υπέφερε μια καθημερινή ζωή μαρτυρίου. Η Παυλίνα την έβριζε με αισχρά λόγια, την χτυπούσε χωρίς έλεος και την πλήγωνε με αλύπητο μαστίγωμα.

Επιπλέον κένταγε με σιδερένια πιρούνια το παρθενικό σώμα της και τη βασάνιζε με αμέτρητα ποικίλα μέσα. Παρά τα τρομερά αυτά βασανιστήρια, η Αγία στεκόταν ακλόνητη μπροστά στη χάρη του Θεού, χωρίς να λυγίζει ποτέ. Η ψυχή της φωτιζόταν από την προσευχή και η καρδιά της κρατούσε αναμμένη τη φλόγα του Χριστού. Δεν παραπονιόταν στη μοίρα και δεν αντιστεκόταν, αλλά ευχαριστούσε τον Θεό συνεχώς για το προνόμιο των δοκιμασιών της. Η πίστη της Αγίας ήταν τόσο βαθιά, ώστε δεν την συγκινούσαν ούτε οι απειλές ούτε οι αλύπητοι πόνοι.

Άλλες πηγές αναφέρουν ότι η Παυλίνα της έσπασε τα πλευρά με σιδερένιο σφυρί και της έκοψε τη γλώσσα μέσα στη μανία της. Στη συνέχεια την έκλεισε στη φοβερή σκοτεινή φυλακή, καταδικάζοντάς την σε αργό και βασανιστικό θάνατο από πείνα. Όμως ο φιλάνθρωπος Κύριος δεν εγκατέλειψε ποτέ τη μάρτυρά Του στις δοκιμασίες και τα ποικίλα βάσανα της φυλακής. Με θαυμαστό τρόπο τα πουλιά του ουρανού πετούσαν κοντά της και της έφερναν μικρούς καρπούς από τα δέντρα.

Έτσι η Αγία διατηρούσε τις δυνάμεις της και ζωντανή την προσευχή της προς τον επουράνιο Νυμφίο της Χριστό. Επειδή όμως δεν νικούσαν τη γνώμη της ευσεβέστατης χριστιανής, η ασεβής Παυλίνα κατέφυγε τελικά σε φοβερότερο μέσο. Κάποια μέρα η ασεβής γυναίκα άναψε μεγάλη φωτιά και έσπρωξε με μανία την Αγαθόκλεια μέσα στις πύρινες φλόγες. Έτσι η Αγία λυτρώθηκε από την κακούργο ειδωλολάτρισσα κυρία της και απεδήμησε στα μακάρια σκηνώματα των δικαίων. Με τον φλογερό αυτό θάνατο μπόρεσε επιτέλους να ενωθεί με τον Νυμφίο της που τόσο πολύ είχε αγαπήσει. Ταις πρεσβείαις της αγίας μάρτυρος Αγαθόκλειας, της δούλας που έγινε ελεύθερη βασίλισσα στα ουράνια σκηνώματα, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.