Στις θολές αναμνήσεις της μεσαιωνικής ρωσικής ιστορίας, εκεί όπου η αρχαία πόλη του Πσκωφ δοκιμαζόταν σκληρά από επιδρομές και ασθένειες, εμφανίστηκε μια θαυματουργή εικόνα. Η Εικόνα της Παναγίας «Υπερασπιστής των Ταπεινών» εμφανίστηκε το έτος χίλια τετρακόσια είκοσι κοντά στην πόλη του Πσκωφ. Ο τόπος της εμφανίσεως ήταν η Πέτρινη Λίμνη, μια ήσυχη υδάτινη έκταση κοντά στις παλιές περιοχές της Κολόζ. Οι ακριβείς συνθήκες της θαυμαστής εμφανίσεως δεν είναι μέχρι σήμερα γνωστές στους ιστορικούς και στους εκκλησιαστικούς ερευνητές.

Πιθανώς όμως οι κάτοικοι του Πσκωφ τη βρήκαν τότε ως ουράνια παρηγοριά κατά τη σκληρή βασιλεία του Βασιλείου του Δευτέρου. Εκείνη ακριβώς την εποχή υπέφεραν από φοβερές επιδημίες και από την πολεμική εισβολή του Λιθουανού πρίγκιπα Βυτάουτα. Ο πρίγκιπας αυτός κατέβηκε με στρατό στις βορειοδυτικές περιοχές της Ρωσίας με σκοπό να κατακτήσει ολόκληρη την πόλη του Πσκωφ. Μέσα σε αυτή τη γενική δοκιμασία της χριστιανικής κοινότητας, η Παναγία απέστειλε στους πιστούς δικούς της σημάδι ουράνιας προστασίας.

Στο Χρονικό του Πσκωφ διασώθηκαν δύο σημαντικές ιστορικές μαρτυρίες σχετικά με αυτή την Εικόνα της Θεομήτορος. Η πρώτη αναφέρει ότι το έτος χίλια τετρακόσια είκοσι έξι έγινε στην Πέτρινη Λίμνη ένα φοβερό θαυμάσιο σημείο. Από την ιερή Εικόνα της Παναγίας ανέβλυσε αίμα, ακριβώς τη δέκατη έκτη ημέρα του μηνός Σεπτεμβρίου. Το θαύμα αυτό σημειώθηκε επειδή ο μιαρός πρίγκιπας Βυτάουτα είχε χύσει πλήθος χριστιανικό αίμα μέσα στις πολυτάραχες αυτές επιδρομές.

Σύμφωνα με τη δεύτερη και πιο εκτεταμένη μαρτυρία, την ίδια χρονιά ανέβλυσε αίμα από το δεξί μάτι της Εικόνας. Το αίμα έσταζε στο μέρος όπου στεκόταν η Εικόνα και αργότερα σταγόνες έπεσαν σε λευκό πετσετάκι. Αυτό συνέβη τη στιγμή που μετέφεραν την Εικόνα έξω από το Πσκωφ, την ίδια ημέρα της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Ευφημίας. Στη συνέχεια η Εικόνα της Θεοτόκου μεταφέρθηκε επίσημα στο Πσκωφ τη δέκατη έκτη ημέρα του Σεπτεμβρίου, ανάμεσα σε πλήθος πιστών.

Τοποθετήθηκε με μεγάλη ευλάβεια μέσα στον περίφημο καθεδρικό ναό της Ζωοδότιδος Αγίας Τριάδος της ένδοξης πόλεως. Σε ανάμνηση αυτής της ιερής και μεγάλης μεταφοράς καθιερώθηκε από τους ευσεβείς πιστούς ετήσιος εορτασμός της θαυματουργής Εικόνας. Ο καθεδρικός αυτός ναός ήταν βαθιά σεβαστός από τους πιστούς του Πσκωφ και φύλαγε πολλούς ορθόδοξους θησαυρούς. Ανάμεσά τους βρίσκονταν η θαυματουργή Εικόνα Τσιρσκ της Παναγίας και η Εικόνα του Τιχβίν, καθώς και πλήθος πολύτιμων εκκλησιαστικών σκευών.

Φυλάσσονταν επίσης πριγκιπικές χάρτες και αξιόλογα ιστορικά και πολιτιστικά μνημεία από τις αρχαίες εποχές της πόλεως. Στο σκευοφυλάκιο όμως του ναού, όπως το βρίσκουμε στις απογραφές του δέκατου ενάτου αιώνα, δεν αναφέρεται η αρχαία θαυματουργή Εικόνα. Το Πσκωφ υπέφερε από καταστροφικές πυρκαγιές και πιθανώς η αρχαία αυτή ιερή Εικόνα χάθηκε σε κάποια μεγάλη πυρπόληση. Λίγα αντίγραφα της θαυματουργής Εικόνας διασώθηκαν μέσα στους αιώνες της ρωσικής εκκλησιαστικής παραδόσεως μέχρι τα νεότερα χρόνια.

Ένα αντίγραφο, που χρονολογείται στο τέλος του δέκατου εβδόμου αιώνα, βρίσκεται στη Μονή Φλόροφ Αναλήψεως του Κιέβου. Ένα δεύτερο φυλάσσεται στον κύριο ναό της ανδρικής Μονής των Εισοδίων της Θεοτόκου, επίσης μέσα στο Κίεβο. Ένα αντίγραφο του δέκατου ενάτου αιώνα δωρήθηκε στη Μονή των Εισοδίων το έτος χίλια εννιακόσια ενενήντα δύο. Η δωρήτρια ήταν η μεγαλόσχημη μοναχή Θεοδώρα, η οποία διατηρούσε την Εικόνα κοντά της επί πενήντα πέντε ολόκληρα έτη.

Η Εικόνα τοποθετήθηκε σε ειδικό προσκυνητάρι και προσέλκυσε πλήθος πιστών με την εξαιρετική και ασύγκριτη ομορφιά της. Τον Αύγουστο του έτους χίλια εννιακόσια ενενήντα τρία συνέβη ένα συγκλονιστικό και ανεξήγητο θαύμα στη Μονή των Εισοδίων. Τα ιερά πρόσωπα της Παρθένου και του θείου Βρέφους τυπώθηκαν με θαυμαστό τρόπο στο γυαλί που σκέπαζε την Εικόνα. Το γυαλί όμως δεν είχε καθόλου άμεση φυσική επαφή με την επιφάνεια της ίδιας της ιερής Εικόνας.

Επιστήμονες από το Κίεβο πραγματοποίησαν λεπτομερή και διεξοδική μελέτη του φαινομένου με όλα τα διαθέσιμα επιστημονικά μέσα τους. Διαπίστωσαν με βεβαιότητα ότι το ίδιο το αποτύπωμα στο γυαλί ήταν οργανικής προελεύσεως και όχι κατασκευασμένο από ανθρώπινο χέρι. Δεν μπόρεσαν όμως να δώσουν καμιά λογική επιστημονική εξήγηση για το θαύμα αυτό που συνέβη στους κόλπους της Μονής. Το γυαλί με τη θαυμαστή εικόνα τοποθετήθηκε σε ιδιαίτερο προσκυνητάρι, ακριβώς δίπλα στην ίδια την Εικόνα της Παναγίας.

Με ειδική απόφαση της Συνόδου της Ουκρανικής Ορθοδόξου Εκκλησίας, στις είκοσι δύο Νοεμβρίου χίλια εννιακόσια ενενήντα πέντε, αναγνωρίστηκε επίσημα η εικόνα. Η Εικόνα Παναγίας «Υπερασπιστής των Ταπεινών» στη Μονή Εισοδίων του Κιέβου αναγνωρίστηκε από τη Σύνοδο ως θαυματουργή. Υπάρχουν αμέτρητες πλέον μαρτυρίες από πιστούς που κατέφυγαν στην Παναγία με ένθερμη προσευχή και έλαβαν τη θεραπεία τους. Η ιερή Εικόνα είναι στολισμένη με πολλά τάματα ευγνωμοσύνης από εκείνους που πήραν τη θεία αρωγή της.

Πιστοί από ολόκληρη την Ουκρανία, αλλά και από άλλες χώρες της Ορθοδοξίας, καταφεύγουν σήμερα ευλαβικά σε αυτήν. Η Εικόνα είναι σύμβολο της παραδόσεως και της μακροχρόνιας αγάπης της Θεομήτορος προς τους ταπεινούς και τους θλιβομένους πιστούς. Φυλάσσει τους ταπεινούς χριστιανούς, ενισχύει την πίστη των κουρασμένων ψυχών και προστατεύει τους ναούς και τα ορθόδοξα μοναστήρια του τόπου. Η ονομασία της «Υπερασπιστής των Ταπεινών» δηλώνει την παρρησία της Θεοτόκου ενώπιον του Υιού της, του Κυρίου Ιησού Χριστού.

Η ιστορία της Εικόνας θυμίζει ότι ο Κύριος ακούει πάντοτε τις προσευχές των ταπεινών και των θλιβομένων ανθρώπων του κόσμου. Η ευλάβεια προς αυτήν την Εικόνα συνεχίζεται σήμερα ζωντανή σε όλες τις περιοχές της Ουκρανίας, της Ρωσίας και των γύρω ορθόδοξων χωρών. Ταις πρεσβείαις της Παναγίας Θεοτόκου της δια της Εικόνος «Υπερασπιστής των Ταπεινών» θαυματουργούσης, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.