Μέσα στη σκληρή εποχή του διώκτη αυτοκράτορα Δομετιανού, μια γενναία μαθήτρια του Αποστόλου Παύλου στάθηκε με αδάμαστη πίστη απέναντι σε ολόκληρη τη ρωμαϊκή εξουσία. Η Αγία Σεβαστιανή υπήρξε πιστή ακόλουθη του μεγάλου Αποστόλου των Εθνών και αφιερώθηκε ολόκληρη στη διακονία του Ευαγγελίου του Χριστού. Έζησε σε χρόνια όπου ο διωγμός των χριστιανών κορυφωνόταν σε όλες σχεδόν τις επαρχίες της απέραντης ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Συνελήφθη στην πόλη Μαρκιανούπολη της επαρχίας Μυσίας, όπου την κατήγγειλαν ως ένθερμη κήρυκα της νέας χριστιανικής διδασκαλίας.

Οδηγήθηκε δέσμια ενώπιον του ηγεμόνα Γεωργίου, ο οποίος ζήτησε από αυτή να αρνηθεί δημόσια τον Χριστό. Η Αγία ομολόγησε με σταθερότητα και θαυμαστή παρρησία την αληθινή πίστη της και αρνήθηκε κάθε προσκύνηση στα είδωλα της αυτοκρατορίας. Για την αταλάντευτη αυτή στάση υποβλήθηκε σε σκληρότατα και απάνθρωπα βασανιστήρια, χωρίς όμως να καμφθεί καθόλου το γενναίο φρόνημά της. Πρώτα τη χτύπησαν ανελέητα με ραβδιά και κατόπιν την έριξαν σε πυρακτωμένο καμίνι, μέσα στο οποίο όμως έμεινε εντελώς αβλαβής.

Παρά την παράδοξη αυτή θαυματουργία ενώπιον όλων, ο σκληρός ηγεμόνας Γεώργιος έστειλε δέσμια την Αγία στην παρακείμενη πόλη Ηράκλεια της Θράκης. Στην Ηράκλεια αυτή πραγματοποιήθηκε δεύτερη δίκη, με νέα και ακόμη πιο φρικαλέα βασανιστήρια ενώπιον του συγκεντρωμένου πλήθους της πόλης. Στη δίκη της Ηράκλειας προήδρευσε ένας άλλος Ρωμαίος ηγεμόνας με το όνομα Πομπιανός, που φάνηκε εξίσου άσπλαχνος και αδίστακτος με τον προηγούμενο. Διέταξε αμέσως να δέσουν την Αγία σε ψηλό δένδρο και να ξεσχίσουν σχολαστικά το αγνό της σώμα με αιχμηρά κεραμίδια στέγης.

Παρά τη σκληρότητα των βασανιστηρίων, η ένδοξη μάρτυς του Χριστού παρέμεινε εντελώς ακλόνητη και ατρόμητη μέσα στην αληθινή πίστη της. Η αξιοθαύμαστη υπομονή της εξόργισε ακόμη περισσότερο τον Πομπιανό, που αναζητούσε με μανία τον τρόπο να την υποτάξει εντελώς. Τότε διέταξε να την ρίξουν στην αρένα του σταδίου, ώστε να γίνει βορά στα πεινασμένα και άγρια θηρία. Και εκεί όμως ο φιλάνθρωπος Κύριος προστάτευσε την πιστή του δούλη, και τα θηρία αρνήθηκαν τελείως να την αγγίξουν.

Πέφτοντας στα πόδια της σαν ήμερα αρνιά, αναγνώρισαν τη χάρη του Θεού που σκέπαζε την Αγία στο μαρτύριό της. Βλέποντας ο Πομπιανός ότι κανένα βασανιστήριο δεν λύγιζε το αδάμαστο φρόνημα της Μάρτυρος, αποφάσισε τέλος τον αποκεφαλισμό της. Όταν ο δήμιος ύψωσε το ξίφος του, αντί για αίμα έτρεξε από τον λαιμό της κατάλευκο γάλα ως ένδειξη της παρθενίας. Το ιερό σώμα της Αγίας ρίχτηκε στη θάλασσα, αλλά οδηγήθηκε από αγγέλους στο νησί της Ρόδης. Το μικρό αυτό νησάκι βρισκόταν κοντά στη Θράκη, μέσα στα γαλήνια και ασφαλή νερά της Προποντίδας θαλάσσης. Ταις πρεσβείαις της παρθενομάρτυρος Σεβαστιανής, μαθητρίας του Αποστόλου Παύλου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.

Δεύτερη διήγηση

Στα ταραγμένα χρόνια του διώκτη αυτοκράτορα Δομετιανού, μια γενναία γυναίκα ομολόγησε τόσο δυναμικά τον Χριστό, ώστε από την αποκεφαλισμένη της σάρκα ανέβλυσε γάλα αντί για αίμα. Η Αγία Σεβαστιανή καταγόταν από την πόλη Σεβαστή της Φρυγίας, στη δυτική ενδοχώρα της Μικράς Ασίας. Δέχτηκε τη διδασκαλία της χριστιανικής πίστεως απευθείας από τον απόστολο Παύλο και βαπτίστηκε από τα ίδια τα χέρια του. Πήρε από τον μέγα διδάσκαλό της τη θερμότητα της αγάπης προς τον Χριστό και την ανδρεία της ομολογίας.

Έζησε στον πρώτο αιώνα και αφιέρωσε κάθε ημέρα της ζωής της στη διάδοση του Ευαγγελίου του Χριστού. Κήρυττε με πάθος στη Μαρκιανούπολη της Θράκης, μια πόλη στις νοτιοδυτικές ακτές της Βάρνας στη σημερινή Βουλγαρία. Πήγαινε με τόλμη στα σπίτια των ειδωλολατρών και ελκυε με τα λόγια της πολλές γυναίκες προς τους κόλπους της Εκκλησίας. Η μαρτυρία της δεν πέρασε καθόλου απαρατήρητη και σύντομα κάποιοι μοχθηροί κατήγγειλαν την ευσεβή κήρυκα της πίστεως.

Συνελήφθη επί αυτοκράτορος Δομετιανού και ηγεμόνος Σεργίου, κακοποιήθηκε σκληρά και εξορίστηκε με βία από τον τόπο όπου κήρυττε. Της εμφανίστηκε όμως ο απόστολος Παύλος, την παρηγόρησε με στοργή και της προφήτευσε για όσα την περίμεναν. Της είπε καθαρά πως θα μαρτυρούσε τον Χριστό και πως θα στεφανωνόταν αιώνια στη θέση των διωκτών της. Για μία ολόκληρη εβδομάδα ο σκληρός πραίτορας την έριχνε σε φλεγόμενο καμίνι, από όπου έβγαινε απίστευτα άκαυτη.

Έφθασε τελικά στην Ηράκλεια της Θράκης, όπου την συνέλαβε εκ νέου με βία ο νέος ηγεμόνας ονόματι Πομπηιανός. Φυλακίστηκε σε σκοτεινό δεσμωτήριο, αλλά η γυναικεία της φύση ντρόπιασε ολοκληρωτικά τους ίδιους τους σκληρούς βασανιστές της. Οι παχιές υποσχέσεις περί τιμών και αξιωμάτων δεν την δελέασαν, και οι φοβερές απειλές περί θανάτου δεν την έκαμψαν. Κάτω από βαριά και ανυπόφορα μαρτύρια στάθηκε όρθια με όλη τη γενναιοψυχία και την πνευματική της ανδρεία.

Οι σάρκες της Αγίας Σεβαστιανής σχίζονταν από σιδερένια όργανα, αλλά τα χείλη και η καρδιά της δοξολογούσαν τον Χριστό. Την κρέμασαν στη συνέχεια από το κεφάλι ψηλά σε έναν φοβερό τροχό που σχίζει τις σάρκες. Παραδίδεται μάλιστα ότι ένα λιοντάρι μίλησε ως άνθρωπος για να επαινέσει την αθλήτρια και να επιπλήξει τους δημίους. Τελικά ο νικημένος και ντροπιασμένος τύραννος διέταξε να της αποκεφαλίσουν με σπαθί την τιμία κεφαλή της. Από την πληγή ανέβλυσε θαυμαστά γάλα αντί για αίμα, και ολόκληρος ο τόπος γέμισε ευωδιά παραδείσου.

Την κεφαλή και το σώμα της τα έβαλαν αμέσως μέσα σε σάκο με βαριά πλάκα μολυβιού. Έπειτα έριξαν τον σάκο στα βαθιά νερά της θάλασσας, για να εξαφανίσουν για πάντα το μαρτυρικό σώμα. Άγγελος Κυρίου όμως ανέσυρε τα τίμια λείψανα δυτικότερα στη Ραιδεστό, για ταφή με μύρα και τιμές αριστοκράτισσας. Έτσι η μεγάλη αθλήτρια της Εκκλησίας μας παρέδωσε τη ζωή της και ετάφη ευσεβώς από τους πιστούς της πόλεως. Ταις πρεσβείαις της αγίας μάρτυρος Σεβαστιανής της θεοτίμητης, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.