Μέσα στη σκληρή εποχή του διώκτη αυτοκράτορα Δομετιανού, μια γενναία μαθήτρια του Αποστόλου Παύλου στάθηκε με αδάμαστη πίστη απέναντι σε ολόκληρη τη ρωμαϊκή εξουσία. Η Αγία Σεβαστιανή υπήρξε πιστή ακόλουθη του μεγάλου Αποστόλου των Εθνών και αφιερώθηκε ολόκληρη στη διακονία του Ευαγγελίου του Χριστού. Έζησε σε χρόνια όπου ο διωγμός των χριστιανών κορυφωνόταν σε όλες σχεδόν τις επαρχίες της απέραντης ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Συνελήφθη στην πόλη Μαρκιανούπολη της επαρχίας Μυσίας, όπου την κατήγγειλαν ως ένθερμη κήρυκα της νέας χριστιανικής διδασκαλίας.

Οδηγήθηκε δέσμια ενώπιον του ηγεμόνα Γεωργίου, ο οποίος ζήτησε από αυτή να αρνηθεί δημόσια τον Χριστό. Η Αγία ομολόγησε με σταθερότητα και θαυμαστή παρρησία την αληθινή πίστη της και αρνήθηκε κάθε προσκύνηση στα είδωλα της αυτοκρατορίας. Για την αταλάντευτη αυτή στάση υποβλήθηκε σε σκληρότατα και απάνθρωπα βασανιστήρια, χωρίς όμως να καμφθεί καθόλου το γενναίο φρόνημά της. Πρώτα τη χτύπησαν ανελέητα με ραβδιά και κατόπιν την έριξαν σε πυρακτωμένο καμίνι, μέσα στο οποίο όμως έμεινε εντελώς αβλαβής.

Παρά την παράδοξη αυτή θαυματουργία ενώπιον όλων, ο σκληρός ηγεμόνας Γεώργιος έστειλε δέσμια την Αγία στην παρακείμενη πόλη Ηράκλεια της Θράκης. Στην Ηράκλεια αυτή πραγματοποιήθηκε δεύτερη δίκη, με νέα και ακόμη πιο φρικαλέα βασανιστήρια ενώπιον του συγκεντρωμένου πλήθους της πόλης. Στη δίκη της Ηράκλειας προήδρευσε ένας άλλος Ρωμαίος ηγεμόνας με το όνομα Πομπιανός, που φάνηκε εξίσου άσπλαχνος και αδίστακτος με τον προηγούμενο. Διέταξε αμέσως να δέσουν την Αγία σε ψηλό δένδρο και να ξεσχίσουν σχολαστικά το αγνό της σώμα με αιχμηρά κεραμίδια στέγης.

Παρά τη σκληρότητα των βασανιστηρίων, η ένδοξη μάρτυς του Χριστού παρέμεινε εντελώς ακλόνητη και ατρόμητη μέσα στην αληθινή πίστη της. Η αξιοθαύμαστη υπομονή της εξόργισε ακόμη περισσότερο τον Πομπιανό, που αναζητούσε με μανία τον τρόπο να την υποτάξει εντελώς. Τότε διέταξε να την ρίξουν στην αρένα του σταδίου, ώστε να γίνει βορά στα πεινασμένα και άγρια θηρία. Και εκεί όμως ο φιλάνθρωπος Κύριος προστάτευσε την πιστή του δούλη, και τα θηρία αρνήθηκαν τελείως να την αγγίξουν.

Πέφτοντας στα πόδια της σαν ήμερα αρνιά, αναγνώρισαν τη χάρη του Θεού που σκέπαζε την Αγία στο μαρτύριό της. Βλέποντας ο Πομπιανός ότι κανένα βασανιστήριο δεν λύγιζε το αδάμαστο φρόνημα της Μάρτυρος, αποφάσισε τέλος τον αποκεφαλισμό της. Όταν ο δήμιος ύψωσε το ξίφος του, αντί για αίμα έτρεξε από τον λαιμό της κατάλευκο γάλα ως ένδειξη της παρθενίας. Το ιερό σώμα της Αγίας ρίχτηκε στη θάλασσα, αλλά οδηγήθηκε από αγγέλους στο νησί της Ρόδης. Το μικρό αυτό νησάκι βρισκόταν κοντά στη Θράκη, μέσα στα γαλήνια και ασφαλή νερά της Προποντίδας θαλάσσης. Ταις πρεσβείαις της παρθενομάρτυρος Σεβαστιανής, μαθητρίας του Αποστόλου Παύλου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.