Οι σκληροί διωγμοί των πρώτων χριστιανικών αιώνων είχαν επιτέλους κοπάσει και η Εκκλησία ανέπνεε ελεύθερη μέσα στο φως της ορθόδοξης πίστεως. Στον αυτοκρατορικό θρόνο βρισκόταν τότε ο Μέγας Κωνσταντίνος, ο ισαπόστολος και προστάτης των χριστιανών, και η ειρήνη απλωνόταν σε όλη την οικουμένη. Σε εκείνα τα ευλογημένα χρόνια ο Άγιος Στέφανος, ο πρωτομάρτυρας της Εκκλησίας, φανερώθηκε τρεις φορές σε έναν ευσεβή και γέροντα ιερέα. Ο γέροντας εκείνος ονομαζόταν Λουκιανός, και ο Άγιος του αποκάλυψε τον ακριβή τόπο όπου ήταν κρυμμένο από αιώνες το τίμιο λείψανό του.

Ο Λουκιανός αμέσως ανέφερε το συγκλονιστικό όραμα στον πατριάρχη Ιεροσολύμων Ιωάννη, που δεν δίστασε να ενεργήσει σύμφωνα με τη θεϊκή υπόδειξη. Ο πατριάρχης Ιωάννης με τη σειρά του πήγε στον υποδεικνυόμενο τόπο και πράγματι βρήκε το ιερό λείψανο του Αγίου Στεφάνου του πρωτομάρτυρα. Κατά την εύρεση έγινε μεγάλος και τρομερός σεισμός σε όλη την ευρύτερη περιοχή της αγίας πόλης των Ιεροσολύμων. Το ιερό λείψανο του Αγίου πλημμύρισε με ουράνια ευωδιά τους παρευρισκόμενους στον τόπο εκείνο, χαρίζοντας πνευματική κατάνυξη και θαυμαστή χάρη.

Έτσι αποκαλύφθηκε ένας πολύτιμος θησαυρός, που έμενε κρυμμένος κάτω από τη γη για πολλούς και πολλούς αιώνες. Όλοι όσοι βρέθηκαν τότε εκεί ένιωσαν πως ο ουρανός κατέβαινε στη γη και αγγίζει την ψυχή τους με τη χάρη του μάρτυρα. Λέγεται πως από τον ουρανό ακούστηκαν τότε αγγελικές φωνές, που έψαλλαν δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη. Στους ανθρώπους ακούστηκε ολοκάθαρα η ευδοκία του Θεού, που ευλογούσε τη μνήμη του πρωτομάρτυρα και το θαυμαστό σημείο της εύρεσης.

Δηλαδή δόξα ας είναι στον Θεό στα ύψιστα μέρη του ουρανού και στην ταραγμένη από την αμαρτία γη ας βασιλεύσει η θεία ειρήνη. Φανέρωσε ο Θεός την ευαρέσκειά Του στους ανθρώπους με την ενανθρώπιση του Υιού Του και με τη σωτηρία του ανθρωπίνου γένους. Έτσι οι άγγελοι διακήρυτταν με δύναμη ότι ο πρωτομάρτυρας Στέφανος μαρτύρησε γνήσια για την αγάπη και τη δόξα του αληθινού Θεού. Το γεγονός εκείνο μνημονεύεται σήμερα από την Εκκλησία ως φανέρωση της χάριτος του Αγίου και ως δώρο μεγάλο προς τους πιστούς.

Αργότερα, τα ιερά λείψανα του Αγίου Στεφάνου μεταφέρθηκαν από την Ιερουσαλήμ στην βασιλεύουσα Κωνσταντινούπολη, με ιδιαίτερη πομπή και αρχιερατική παρουσία. Εκεί εναποτέθηκαν στον ναό, που είχε ανεγερθεί επ’ ονόματι αυτού από τον ίδιο τον Μέγα Κωνσταντίνο τον ισαπόστολο. Ο ναός εκείνος έγινε στη συνέχεια μεγάλος τόπος ευλάβειας, προσευχής και θαυμάτων για τους πιστούς της Πόλης και των ξένων προσκυνητών. Μέχρι σήμερα οι ορθόδοξοι χριστιανοί τιμούν την εύρεση του λειψάνου ως απαρχή ανανεωμένης ευλογίας μέσα στην ιστορία της Εκκλησίας. Ταις πρεσβείαις του Αγίου σου Στεφάνου του ενδόξου πρωτομάρτυρος και αρχιδιακόνου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.