Μέσα στα πρώτα ταραγμένα χρόνια του πέμπτου αιώνα, όταν η Εκκλησία αγωνιζόταν να διαφυλάξει την ορθή πίστη απέναντι στις διδασκαλίες του Νεστορίου, ξεχώρισε στην Κρήτη ο επίσκοπος Γορτύνης Ικόνιος. Ποίμαινε το πλήρωμά του με σταθερότητα και θεολογική σαφήνεια μέσα στο φωτεινό αρχαίο κλίμα της εκκλησιαστικής μητροπόλεως. Όταν συγκλήθηκε η Τρίτη Οικουμενική Σύνοδος στην Έφεσο τετρακόσια τριάντα ένα, ο Ικόνιος έλαβε μέρος ως κανονικός εκπρόσωπος της Κρήτης.

Πήγε στη μεγάλη αυτή σύναξη μαζί με τους άλλους τρεις κρητικούς επισκόπους, του Χερρονήσου Ανδήριο, της Λάμπης Παύλο και της Κνωσσού Ζηνόβιο. Μαζί υπέγραψαν τα πρακτικά της Συνόδου, βεβαιώνοντας με την υπογραφή τους τη γνήσια ορθόδοξη ομολογία της νήσου. Σύμφωνα με τα ίδια τα πρακτικά, ο επίσκοπος Γορτύνης μίλησε δύο φορές μέσα στις θεολογικές συνεδριάσεις. Στις παρεμβάσεις του αποδοκίμασε με σαφήνεια την αίρεση του Νεστορίου και έκανε καθαρή ορθόδοξη ομολογία πίστεως.

Με τη ζωντανή του φωνή υπερασπίστηκε τη θεοτοκική ιδιότητα της Παναγίας και την ενότητα του προσώπου του Χριστού. Όσα είπε εκείνος, όπως και οι τρεις άλλοι κρήτες επίσκοποι, καταγράφηκαν στα συνοδικά πρακτικά για παντοτινή μαρτυρία. Η συμμετοχή του στην Έφεσο τεκμηριώνει τη συμπόρευση της κρητικής Εκκλησίας με την αλήθεια της οικουμενικής ορθοδοξίας. Πρεσβείαις του αγίου Ικονίου επισκόπου Γορτύνης, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.