Στο χωριό Ζδάνι της Δυτικής Μακεδονίας, ανάμεσα σε γαλήνιους λόφους και σιωπηλά μονοπάτια, ξεπροβάλλει το μοναστήρι της Παναγίας Ζιδανιώτισσας. Η μονή δημιουργήθηκε και αναπτύχθηκε στα δύσκολα χρόνια της Τουρκοκρατίας, ενώ η ίδρυσή της ανάγεται στον δέκατο έβδομο αιώνα. Η σεπτή εικόνα της Παναγίας θεωρείται από τα λίγα ιερά κειμήλια που διασώθηκαν διά μέσου των αιώνων μέχρι σήμερα. Πέρασε από πολλές μπόρες και φουρτούνες της ιστορίας, ωστόσο διαφυλάχθηκε άθικτη από τους μοναχούς και τους ευλαβείς πιστούς της περιοχής.

Παραμένει άγνωστος ο αγιογράφος που τη φιλοτέχνησε, καθώς και ο ακριβής χρόνος της κατασκευής της θαυματουργής αυτής εικόνας. Η εικόνα ανήκει σε πολύ παλιά εποχή και αποπνέει τη χάρη μιας μακράς προσευχητικής παραδόσεως των ευλαβών χριστιανών της Μακεδονίας. Επενδύθηκε με βαρύ ασήμι το χίλια επτακόσια πενήντα πέντε από τον τεχνίτη Θεόδωρο, από τους Καλαρρύτες των Ιωαννίνων, επί αρχιερατείας του επισκόπου Σερβίων και Κοζάνης Ιγνατίου. Αναφέρεται ότι το χίλια εννιακόσια δεκαοκτώ έπληξε την Κοζάνη θανατηφόρα γρίπη, η οποία σταμάτησε με τη θαυματουργική παρέμβαση της Παναγίας Ζιδανιώτισσας.

Η ιερή εικόνα μεταφέρθηκε τότε στην πόλη, όπου τελέστηκαν ολονύκτιες αγρυπνίες, κατανυκτικές παρακλήσεις και επιβλητικές λιτανείες. Πολλές μαρτυρίες υπάρχουν από τα παλιά χρόνια μέχρι σήμερα για θαύματα της Παναγίας, στα οποία καταφεύγουν οι πιστοί στις δύσκολες περιστάσεις της ζωής τους. Ζητούν την ίαση της ψυχής και του σώματος, ενώ η Μεγαλόχαρη απαντά πάντοτε με πλούσια ευεργεσία και θεϊκή παρηγοριά για τους ταπεινούς. Παρακαλούμε λοιπόν τη μητέρα του Κυρίου λέγοντας: Ταις πρεσβείαις της υπεραγίας Θεοτόκου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.