Στα ρωσικά χωριά, εκεί όπου οι ιτιές γέρνουν τα κλωνάρια τους πάνω από τα ρυάκια και ο αέρας φέρνει μυρωδιά υγρού χώματος, φανερώθηκε ένα ευλογημένο σημείο. Η εικόνα του Ισαάκοφ, αφιερωμένη στη Γέννηση της Υπεραγίας Θεοτόκου, εμφανίστηκε στα μέσα του δεκάτου εβδόμου αιώνα. Η ευλογημένη της εμφάνιση έγινε κοντά στο χωριό Ισαάκιεβο, σε έναν ταπεινό αγροτικό τόπο γεμάτο σιωπή και προσευχή. Οι ντόπιοι χωρικοί, μόλις είδαν την αγία εικόνα, θέλησαν με δέος να τη μεταφέρουν στο δικό τους χωριό.

Όσο όμως κι αν προσπάθησαν, δεν μπόρεσαν να σηκώσουν την εικόνα από τον τόπο όπου είχε εμφανιστεί. Στράφηκαν τότε στον τοπικό ιερέα, ο οποίος ντύθηκε τα άμφια και ετοιμάστηκε για ιερή λιτανευτική πομπή. Συνοδευόμενος από τον χορό των ψαλτών και από πλήθος πιστών με τις εκκλησιαστικές εικόνες-λάβαρα, ξεκίνησε προς τον ευλογημένο τόπο. Όταν έφτασαν στον τόπο της θαυμαστής φανερώσεως, βρήκαν την αγία εικόνα μέσα στα κλαριά μιας μεγάλης ιτιάς. Η αγία εικόνα της Παναγίας ακτινοβολούσε ένα εξαιρετικό φως, σαν τον ίδιο τον λαμπρό ήλιο της μέρας.

Μετά την ψαλμωδία της δεήσεως, ο ιερέας πήρε με ευλάβεια την εικόνα μαζί με το κλωνάρι της ιτιάς. Ο ίδιος τη μετέφερε με βαθιά κατάνυξη μέσα στην ενορία του Ισαακιέβο, στον τοπικό ταπεινό ενοριακό ναό. Την επόμενη μέρα όμως, η ιερή εικόνα δεν βρισκόταν πια μέσα στον ναό όπου την είχαν εναποθέσει με ευλάβεια. Είχε επιστρέψει θαυματουργικά στον τόπο όπου είχε αρχικά φανερωθεί, ανάμεσα στα κλαριά της ίδιας της ιτιάς. Στο σημείο εκείνο της θαυματουργικής εμφανίσεως οι πιστοί χωρικοί έχτισαν αμέσως με ευλάβεια ένα ταπεινό μικρό παρεκκλήσι.

Γύρω από το παρεκκλήσι σχηματίστηκε σταδιακά μια μικρή σκήτη, όπου έζησαν μοναχοί με προσευχή και σκληρή άσκηση. Μέρα με τη μέρα η σκήτη μεγάλωνε, και η εικόνα της Παναγίας ακτινοβολούσε χάρη και θαύματα στους πιστούς. Με την ευλογία του Αγίου Ιωνά, Μητροπολίτη του Γιαροσλάβλ και Ροστόφ, χτίστηκε στον τόπο εκείνον ένας νέος ναός. Ο πρώτος αυτός ναός ήταν ξύλινος και κτίστηκε στα μέσα του δεκάτου εβδόμου αιώνα, αφιερωμένος στη Γέννηση της Θεοτόκου.

Εκεί τοποθέτησαν οι μοναχοί τη θαυματουργική εικόνα, η οποία ευλογούσε καθημερινά τη μοναστική κοινότητα και τους προσκυνητές. Στα μέσα του δεκάτου ογδόου αιώνα, οικοδομήθηκε στη θέση του ξύλινου ναού ένας νέος λαμπρός λίθινος ναός. Σε αυτόν τον νέο λίθινο ναό μετέφεραν με δοξολογία και πολλή ευλάβεια τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας. Έκτοτε η εικόνα του Ισαάκοφ έγινε προστάτιδα της περιοχής και πηγή χάριτος για όλους όσοι κατέφευγαν σε αυτήν.

Με τον καιρό αναδείχθηκε σε ιερό κειμήλιο της ρωσικής ορθόδοξης παραδόσεως, αγαπητό σε χωρικούς, μοναχούς και ευσεβείς προσκυνητές. Ταις πρεσβείαις της υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.