Στην παλαιά Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, εκείνη την πολυπληθή πόλη της ρωμαϊκής ανατολής, αναδείχθηκαν τρεις γενναίοι μάρτυρες του Χριστού. Οι Άγιοι Κυριάκος, Διονύσιος και Ανδρέας είχαν συνδεθεί με βαθιά φιλία μέσα στους κόλπους της εκεί χριστιανικής εκκλησιαστικής κοινότητας. Ο πρώτος, ο Κυριάκος, υπηρετούσε ως ακόλουθος και βοηθός του φημισμένου πρεσβυτέρου Φαύστου, που μνημονεύεται την ίδια ημέρα. Ο δεύτερος, ο Διονύσιος, έφερε την υπεύθυνη και ιερή τάξη του αναγνώστη μέσα στις λειτουργικές συνάξεις της Εκκλησίας.

Ο τρίτος, ο Ανδρέας ή Ανδρόνικος όπως αλλιώς αποκαλείται, υπηρετούσε ως στρατιώτης στις αυτοκρατορικές δυνάμεις της εποχής. Όλοι μαζί ζούσαν στα τραγικά χρόνια του διώκτη αυτοκράτορα Δεκίου, όταν η Εκκλησία περνούσε δύσκολες και αιματηρές ώρες. Ο σκληρός ηγεμόνας της επαρχίας, ο φοβερός Ουαλεριανός, ανέλαβε τον διωγμό και τη διωκτική εκστρατεία κατά των πιστών. Οι τρεις γενναίοι ομολογητές συνελήφθηκαν από τους στρατιώτες της πόλης και οδηγήθηκαν ενώπιόν του προς δίκη και ανάκριση.

Εκεί υπέστησαν σκληρά βασανιστήρια και πιέσεις, ώστε να αρνηθούν τον Χριστό και να θυσιάσουν στα παλαιά είδωλα. Όλοι όμως μαζί παρέμειναν σταθεροί στην ομολογία τους και αρνήθηκαν να υποκύψουν στις βίαιες απειλές του τυράννου. Στο τέλος ο σκληρός ηγεμόνας διέταξε τον δια αποκεφαλισμού θάνατο και των τριών μαζί με τους τρόπους τους. Έτσι έβαλαν μαζί τέλος στην επίγεια πορεία τους, στεφανωμένοι ένδοξα μέσα από τα ξίφη των αμείλικτων δημίων. Ταις πρεσβείαις των αγίων σου μαρτύρων Κυριακού, Διονυσίου και Ανδρέου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.