Στην αρχαία Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου ζούσαν δύο αδελφές, γνωστές για την παρθενία και την αφοσίωσή τους στον Χριστό. Τα ονόματά τους ήταν Ανδροπελαγία και Θέκλα, και διακρίνονταν για τη ζωντανή πίστη και την καθαρότητα της ζωής τους. Συνελήφθηκαν την εποχή των σκληρών διωγμών από τον ηγεμόνα Ουαλεριανό, ο οποίος κυβερνούσε με σκληρότητα και άσπλαχνη βία τους χριστιανούς της περιοχής. Ο διώκτης προσπάθησε με κάθε μέσο να τις πείσει να αρνηθούν τον Χριστό και να θυσιάσουν στα είδωλα της παλαιάς πολυθεΐας.

Εκείνες όμως ομολόγησαν με παρρησία την πίστη τους στον Σωτήρα Χριστό και αρνήθηκαν κάθε λύγισμα στη γενναία τους ψυχή. Ο τύραννος τότε διέταξε να τις υποβάλουν σε σκληρά βασανιστήρια, ελπίζοντας ότι ο πόνος θα κάμψει τη γενναία αντοχή τους. Στο τέλος, αφού δεν μπόρεσε να σπάσει την πίστη τους, διέταξε τον αποκεφαλισμό των δύο αδελφών παρθένων. Το όνομα Ανδροπελαγία θεωρείται πιθανή σύνθεση των ονομάτων Ανδρόνικου και Πελαγίας, βάσει του Πατμιακού Κώδικα διακόσια εξήντα έξι.

Εκεί αναφέρεται η μνήμη των παρθένων αδελφών Πελαγίας και Θέκλης, μαζί με τον Ανδρόνικο τον Στρατιώτη. Ορισμένοι Συναξαριστές τιμούν τις Αγίες αυτές και την τρίτη του μηνός Νοεμβρίου, καθώς και την Κυριακή των Αγίων Πάντων. Ταις πρεσβείαις των αγίων σου παρθενομαρτύρων Ανδροπελαγίας και Θέκλης, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς τους αναξίους δούλους σου, αμήν.