Μέσα στα παγωμένα δάση της βορειοδυτικής Ρωσίας, εκεί όπου τα έλη της Κρυπέτσκι εκτείνονται απέραντα κάτω από έναν ουρανό βαρύ και μοναχικό, ένας ξένος ασκητής σκάβει το σπήλαιό του. Δεν τον γνωρίζει κανείς στα μέρη του Πσκόβ και κανείς δεν ξέρει από ποια χώρα ήρθε σιωπηλά για να βρει την έρημο. Ο όσιος και θεοφόρος πατέρας μας Σάββας γεννήθηκε, ανατράφηκε και έλαβε το αγγελικό σχήμα του μοναχού σε ξένες χώρες. Σύμφωνα με μια εκδοχή έκαρη μοναχός στο Άγιον Όρος, στις ησυχαστικές παραδόσεις του Άθω, πριν φτάσει στη ρωσική γη.

Έφθασε αργότερα ως ξένος στην πόλη του Πσκόβ και κατέληξε στη μονή της Παναγίας στο όρος Σνιάτογκορσκ. Ο ηγούμενος τον δέχτηκε με χαρά και ο Σάββας αγωνίστηκε εκεί ανδρείως στα μοναχικά παλαίσματα και τις πνευματικές αρετές. Μέσα σε λίγο χρόνο κέρδισε από όλους έπαινο και δόξα για την έντονη και υποδειγματική ασκητική του ζωή. Επειδή όμως δεν επιθυμούσε καμιά ανθρώπινη τιμή, μετακινήθηκε προς τον ποταμό Τόλβα στη μονή του οσίου Ευφροσύνου.

Ο μέγας εκείνος γέροντας τον δέχτηκε και τον ανέθεσε στις χαμηλές υπηρεσίες των αδελφών της κοινοβιακής συνάξεως. Ο μοναχός Σάββας επιτελούσε όλα τα διακονήματα με ζήλο και βαθύτατη ταπείνωση καρδιάς προς όλους τους πατέρες. Έπειτα από κάποιο διάστημα ζήτησε την ευλογία του μεγάλου Ευφροσύνου και αποσύρθηκε στην απόλυτη ερημία της περιοχής Κρυπέτσκι. Ήταν δεκαπέντε βέρστια μακριά από το μοναστήρι του Ευφροσύνου, σε μέρος εντελώς ακατοίκητο και απάτητο από ανθρώπινο πόδι.

Στην απομονωμένη του καλύβα ο όσιος Σάββας υπέφερε πολλούς πειρασμούς από τους δαίμονες, που δεν ανέχονταν την ηρωική ασκητική του βιοτή. Η τροφή του ήταν ψωμί και νερό, ενώ τις Τετάρτες και τις Παρασκευές δεν έβαζε τίποτα στο στόμα του από τα βρώσιμα. Σιγά σιγά συγκεντρώθηκαν γύρω του ζηλωτές μοναχοί που ζήτησαν να ιδρύσει κανονικό μοναστήρι σε εκείνη την έρημο. Έχτισε λοιπόν εκκλησία προς τιμήν του Αποστόλου και Ευαγγελιστή Ιωάννου του Θεολόγου, μαζί με ασκητικά κελιά για τους αδελφούς.

Ο όσιος όμως αρνήθηκε να γίνει ο ίδιος ηγούμενος και εμπιστεύτηκε τη διοίκηση της μονής στον μοναχό Κασσιανό. Πολλοί έρχονταν από το Πσκόβ προς τον αυστηρό γέροντα, εκείνος δε τους θεράπευε σωματικά και τους νουθετούσε πνευματικά. Δεν δεχόταν όμως ποτέ καμιά απολύτως δωρεά ή πολύτιμο δώρο από όσους τον επισκέπτονταν με ευλάβεια. Ο πρίγκιπας του Πσκόβ, Γιαροσλάβ Βασίλιεβιτς Ομπολένσκι, που σύχναζε στη μονή, ξεκίνησε κάποτε μαζί με την άρρωστη σύζυγό του προς τον άγιο.

Ο όσιος του παρήγγειλε ότι δεν επιτρέπεται οι γυναίκες να εισέρχονται μέσα στα όρια του μοναστηριού. Τον προειδοποίησε επίσης ότι αν παραβεί την πατρική του εντολή, η πριγκίπισσά του δεν θα λάβει καθόλου την ίαση. Ο πρίγκιπας ζήτησε αμέσως συγγνώμη με ειλικρινή ταπείνωση και ο Σάββας βγήκε έξω από την πύλη μαζί με τους αδελφούς. Τέλεσε εκεί ευλαβική παράκληση προς τον Κύριο και η πριγκίπισσα θεραπεύτηκε άμεσα από την επώδυνη ασθένειά της.

Με μεσιτεία του πρίγκιπα, το χίλια τετρακόσια ογδόντα επτά, το Πσκόβ παραχώρησε επίσημο τίτλο γης στο μοναστήρι του Σάββα. Ο όσιος εισήγαγε από την αρχή αυστηρότατο κοινοβιακό βίο και δίδασκε τους πιστούς να φυλάσσουν την ηθική τους καθαρότητα. Νουθετούσε τους πλούσιους και τους δικαστές να μη ζουν εις βάρος των φτωχών και να διατηρούν την αλήθεια. Υπενθύμιζε επίσης σε όλους να αποφεύγουν τις φιλονικίες και τις έχθρες, για να φυλάσσουν την αγάπη και την ειρήνη.

Στο κελί του δεν υπήρχε τίποτε άλλο εκτός από δύο εικόνες, το μοναχικό του ένδυμα και το πενιχρό του στρώμα. Δίδασκε ότι οι αρχαίοι ασκητές ήταν άστεγοι και φτωχοί, έζησαν δε σε σπήλαια και ερήμους για χάρη του Κυρίου. Ο ευγνώμων πρίγκιπας έκτισε μάλιστα γέφυρα προς τη μονή μέσα από τα έλη, μήκους χιλίων τετρακοσίων σαζένων. Ο όσιος Σάββας έζησε πολλά χρόνια και αναπαύθηκε στον Κύριο τον Αύγουστο του χίλια τετρακόσια ενενήντα πέντε.

Ακόμη και μετά τον θάνατό του δεν εγκατέλειψε τη μονή του και πολλές φορές έσπευσε φανερά στην υπεράσπισή της. Κάποτε ληστές πλησίασαν τη νύχτα στο μοναστήρι και είδαν έναν σεβάσμιο γέροντα που τους πρόσταζε αυστηρά να μετανοήσουν. Το πρωί κατάλαβαν ότι κανείς τέτοιος γέροντας δεν υπήρχε εκεί και αναγνώρισαν τον ίδιο τον όσιο Σάββα. Τα ιερά λείψανά του βρέθηκαν αργότερα έπειτα από εμφάνισή του στον μοναχό Ησαΐα της ίδιας μονής.

Ταις πρεσβείαις του οσίου πατρός ημών Σάββα, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.