Στη Σελεύκεια της Συρίας, την εποχή του ειδωλολάτρη βασιλιά Ουαλεριανού, ένα ευγενικό κορίτσι θα επέλεγε τον Χριστό ως αιώνιο Νυμφίο. Η Οσία Ανθούσα γεννήθηκε από πλούσιους ειδωλολάτρες γονείς, τον Αντωνίνο και τη Μαρτυρία, που τη μεγάλωσαν με κάθε άνεση. Παρά την ειδωλολατρική ανατροφή, η ψυχή της νεαρής κοπέλας στράφηκε με ολόψυχη δίψα προς τον αληθινό και ζώντα Θεό. Άκουσε για τον φωτισμένο επίσκοπο Αθανάσιο που δίδασκε στην Ταρσό της Κιλικίας, και επιθύμησε διακαώς να τον συναντήσει προσωπικά.

Έπεισε τη μητέρα της να την αφήσει να ταξιδέψει εκεί, με την πρόφαση ότι θα έβλεπε την παλιά της τροφό. Πήρε μαζί της δύο πιστούς υπηρέτες, τον Χαρίσιμο και τον Νεόφυτο, και ξεκίνησε για το μακρινό αυτό ταξίδι. Όταν συνάντησε τον Άγιο Αθανάσιο, εκείνος τη βάπτισε χριστιανή και την έκειρε αμέσως μοναχή, ευλογώντας τον δρόμο της. Οι δύο υπηρέτες βαπτίστηκαν την ίδια ώρα μαζί με την κυρία τους, ομολογώντας την πίστη τους στον Χριστό.

Έπειτα η Ανθούσα αποσύρθηκε ολομόναχη στην έρημο και έζησε ασκητικά είκοσι τρία ολόκληρα έτη με νηστεία και προσευχή. Τελικά εκοιμήθη ειρηνικά και ο Αθανάσιος οδηγήθηκε δεμένος μπροστά στον Ουαλεριανό για να θυσιάσει στα μιαρά ειδωλολατρικά είδωλα. Επειδή αρνήθηκε με σταθερότητα και παρρησία, αποκεφαλίστηκε με ξίφος και έλαβε τον μαρτυρικό στέφανο της δόξης. Το ίδιο μαρτυρικό τέλος βρήκαν και οι δύο πιστοί υπηρέτες, Χαρίσιμος και Νεόφυτος, αποκεφαλισμένοι ως γενναίοι ομολογητές.

Ταις πρεσβείαις των αγίων μαρτύρων Αθανασίου, Ανθούσης, Χαρισίμου και Νεοφύτου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον ημάς, αμήν.