Άγιος Κωνσταντίνος εκ Καππούας ο Νεομάρτυς

Στα ζοφερά χρόνια της τουρκοκρατίας, χιλιάδες χριστιανικές ψυχές ποτίστηκαν με αίμα μαρτυρίου, σφραγίζοντας με το θάνατό τους την ομολογία του Χριστού. Ένας από τους πιο συγκλονιστικούς νεομάρτυρες της θεσσαλικής γης ήταν ο άγιος Κωνσταντίνος, ο εκ της πόλεως Καππούας καταγόμενος. Πορεύτηκε προς τον Κύριο διασχίζοντας τον δύσκολο δρόμο από το σκοτάδι του Ισλάμ προς το φως της αληθινής Ορθοδοξίας. Προτού βαπτισθεί και ενταχθεί στους κόλπους της Εκκλησίας, ήταν μουσουλμάνος γιος Τούρκου αξιωματούχου, και έφερε το όνομα Σαΐμ.

Σε ηλικία είκοσι ετών μυήθηκε στα χριστιανικά δόγματα από κάποιον λόγιο μοναχό του μοναστηρίου της Καππούας, αφιερωμένου στον άγιο Νικόλαο. Ο μοναχός εκείνος, βλέποντας την εδραίωση της πίστης του τουρκόπουλου στον Χριστό, τον βάφτισε μέσα στη μονή με μυστικότητα και ιερό φόβο. Από τότε ο νέος Σαΐμ ονομάστηκε Κωνσταντίνος, παίρνοντας το ένδοξο όνομα του πρώτου Χριστιανού αυτοκράτορα του Βυζαντίου. Η αντίδραση όμως του πατέρα του υπήρξε κεραυνοβόλος και δυναμική, γεμάτη από οργή και φανατισμό για την προσβολή του Ισλάμ.

Θέλησε να τιμωρήσει με θάνατο τους τρεις μοναχούς που τον είχαν κατηχήσει, αλλά εκείνοι κατάφεραν να δραπετεύσουν εγκαίρως στα Μετέωρα. Εκεί βρήκαν προστασία από τους μοναχούς, ενώ ο εξαγριωμένος αξιωματούχος πυρπόλησε το μοναστήρι της Καππούας από εκδίκηση. Στη συνέχεια διέταξε τους στρατιώτες της φρουράς του να ρίξουν τον γιο του στο μπουντρούμι, ώσπου να επανέλθει στην πατρώα πίστη. Οι στρατιώτες οδήγησαν τον Κωνσταντίνο στο σκοτεινό και μουχλιασμένο μπουντρούμι και πρωί και βράδυ τον ρωτούσαν αν είχε μετανιώσει για την αποστασία του από το Ισλάμ.

Ο νέος μάρτυρας τους απαντούσε με γλυκύτητα και ασάλευτη σταθερότητα, λέγοντας ότι τον Χριστό του δεν θα τον αρνηθεί ποτέ σε καμία περίπτωση. Διακήρυττε ότι δεν φοβάται τίποτα, γιατί ο Κύριος στέκει δίπλα του και τον ενισχύει στις δοκιμασίες του. Τα όρια της υπομονής του πατέρα εξαντλήθηκαν, και έδωσε εντολή στους στρατιώτες να τον βασανίσουν πολύ σκληρότερα. Αν δεν μεταπεισθεί και πάλι, διέταξε να τον οδηγήσουν αμέσως στην κρεμάλα ως αρνητή της μουσουλμανικής θρησκείας.

Όμως ούτε τα νέα και φοβερότερα βασανιστήρια στάθηκαν ικανά να κάμψουν το γενναίο φρόνημα και την ακλόνητη πίστη του Κωνσταντίνου. Οι στρατιώτες τότε τον οδήγησαν έξω από την πόλη Καππούα, στο σημείο όπου είναι κτισμένο το σημερινό χωριό Καππά. Εκεί έριξαν σχοινί σε ένα χοντρό κλωνάρι του μεγάλου πλατάνου που υπήρχε πλησίον του κοινοτικού γραφείου, και κρέμασαν τον μάρτυρα. Όμως το θαύμα έγινε, καθώς το σχοινί κόπηκε από μόνο του τρεις συνεχόμενες φορές, μπροστά στα έκπληκτα μάτια των δημίων.

Τότε εκείνοι αναγκάστηκαν, με εντολή του παριστάμενου πατέρα του, να τον αποκεφαλίσουν στις δεκαοκτώ Αυγούστου του έτους χίλια εξακόσια δέκα. Το τιμημένο σκήνωμά του το έθαψαν οι χριστιανοί κοντά στον τόπο του μαρτυρίου, στην τοποθεσία που ονομάζεται «Τρία Δέντρα». Ταις πρεσβείαις του αγίου νεομάρτυρος Κωνσταντίνου του εκ Καππούας, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.