Στους μακρινούς και ταραγμένους αιώνες της φοβερής εικονομαχίας, η ιστορική θαυματουργή εικόνα της Παναγίας ήταν αρχικά φυλαγμένη στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί την προστάτευαν με ευλάβεια οι ορθόδοξοι χριστιανοί, μέσα σε μια εποχή μεγάλης δοκιμασίας και διωγμού για τις άγιες εικόνες. Όταν η μανία των εικονομάχων κορυφώθηκε και τα ιερά εικονίσματα κινδύνευαν να καταστραφούν, οι πιστοί πήραν μια τολμηρή απόφαση. Παρέλαβαν με σεβασμό την ιερή εικόνα και την έριξαν προστατευτικά στη θάλασσα, για να διαφυλαχθεί από τη μανία των διωκτών.

Η θαυματουργή εικόνα, αντί να βυθιστεί ή να καταστραφεί από τα κύματα, στάθηκε όρθια πάνω στο νερό. Με τρόπο εξαιρετικά θαυμαστό κατευθύνθηκε μόνη της προς την Ιερά Μονή των Στροφάδων στο νησί της Ζακύνθου. Πάλεψε όλο αυτό το διάστημα με τα κύματα και τους ανέμους, αλλά έφτασε στον προορισμό της χωρίς να καταστραφεί. Από αυτό ακριβώς το θαυμαστό γεγονός πήρε και το χαρακτηριστικό προσωνύμιο «Θαλασσομαχούσα», δηλαδή εκείνη που μάχεται με τη θάλασσα.

Ο ηγούμενος της μονής και οι πατέρες την παρέλαβαν στην ακρογιαλιά με ολονύχτιες δεήσεις και θερμές παρακλήσεις. Με βαθιά συγκίνηση και αληθινή πνευματική χαρά την τοποθέτησαν με τιμή στο Καθολικό της ιστορικής μονής των Στροφάδων. Από τότε η εικόνα έγινε προστάτιδα των ναυτικών και των κινδυνευόντων στις θάλασσες του Αιγαίου και του Ιονίου. Ταις πρεσβείαις της υπεραγίας Θεοτόκου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός μας, ελέησον τους πιστούς σου και σώσον ημάς, αμήν.