Στα στρατόπεδα της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, εκεί όπου οι λεγεώνες των αυτοκρατόρων συνέρρεαν για διωγμούς και κατακτήσεις, ένας πιστός στρατιώτης του Χριστού περνούσε σιωπηλά δεκαετίες υπηρεσίας. Λεγόταν Ευσίγνιος και επρόκειτο να ζήσει εξήντα ολόκληρα χρόνια κάτω από πολλούς αυτοκράτορες με αξιοθαύμαστη επιμονή και πίστη. Ο Άγιος Ευσίγνιος γεννήθηκε στην Αντιόχεια και κατατάχθηκε νέος στον αυτοκρατορικό στρατό, υπηρετώντας με αφοσίωση και θάρρος. Στρατεύθηκε όταν βασίλευε ο Κώνστας ο Χλωρός, πατέρας του Μεγάλου Κωνσταντίνου, και έζησε υπό τους διαδόχους του ως μάρτυρας πολλών μεγάλων γεγονότων.

Υπήρξε προσωπικός συνομιλητής του αγίου μάρτυρα Βασιλίσκου και κατέγραψε με ακρίβεια τα φοβερά παθήματα που εκείνος υπέφερε για τον Χριστό. Μετά τον αποκεφαλισμό του αγίου Βασιλίσκου, ο Ευσίγνιος αξιώθηκε να δει μαζί του σχηματισμένο από αστέρια τον Σταυρό στον ουρανό. Οπλισμένος με τη δύναμη του Σταυρού, αγωνίστηκε ανδρείως κατά των αντιπάλων και αναδείχθηκε υπόδειγμα γενναιότητας στις τάξεις του στρατεύματος. Πρόφθασε να ζήσει πολλά χρόνια και ακόμη και τη βασιλεία του Ιουλιανού του Παραβάτη, του διώκτη των χριστιανών.

Στα γηρατειά του εγκατέλειψε τον στρατό και επέστρεψε στην πατρίδα του, αφιερώνοντας τη ζωή του στην προσευχή και τη νηστεία. Με αυτή τη ζωή προσευχής αξιώθηκε να φθάσει στο μαρτύριο και στον δοξασμένο θάνατο για την αγάπη του Χριστού. Όταν κάποτε ο Ιουλιανός έφθασε στην Αντιόχεια, ζήτησε να δει κάποιον γέροντα στρατιώτη εκατόν δέκα χρονών που του είχαν αναφέρει. Από περιέργεια τον δέχθηκε στο παλάτι και έμεινε έκπληκτος βλέποντας τον γέροντα να διατηρεί αλύγιστο ακόμη το σώμα του παρά την ηλικία.

Διέταξε αμέσως να τον περιποιηθούν όσο το δυνατόν καλύτερα και να του δείξουν κάθε σεβασμό και τιμή. Όμως ο Ευσίγνιος δεν ικανοποιήθηκε από αυτές τις περιποιήσεις και δήλωσε ευθέως ότι είναι χριστιανός και ομολογητής του αληθινού Θεού. Είπε στον Ιουλιανό ότι μάταια προσπαθεί να ζωντανέψει ένα πτώμα, όπως είναι η νεκρή ειδωλολατρία των πατέρων του. Τον προέτρεψε λοιπόν να σταματήσει επιτέλους να διώκει τον Χριστό και τους πιστούς ακολούθους της Εκκλησίας του.

Όταν άκουσε αυτά τα τολμηρά λόγια ο Ιουλιανός εξαγριώθηκε και διέταξε αμέσως να αποκεφαλίσουν τον γέροντα ομολογητή. Τότε ο Ευσίγνιος, γεμάτος ουράνια χαρά και βαθιά ευγνωμοσύνη προς τον Θεό, είπε: «Σε ευχαριστώ, βασιλιά της γης». Ο θάνατος, εξήγησε, με σεβάστηκε στα πεδία των μαχών για να με βρει τώρα ως δώρο χάριν του Χριστού. Τέτοιο τέλος είναι άξιο χριστιανού στρατιώτη και ο Ύψιστος ευδόκησε να τον επιφυλάξει για εκείνον ως τιμή.

Έτσι ο Ευσίγνιος έλαβε τον τίμιο θάνατο του μαρτυρίου με αποκεφαλισμό για τον Χριστό το τριακόσια εξήντα δύο. Ταις πρεσβείαις του αγίου Ευσιγνίου του στρατιώτου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.