Στους πορφυρούς λόφους της Ιερουσαλήμ, εκεί όπου τα βήματα του Κυρίου είχαν σχεδόν συμπληρώσει την επίγεια πορεία τους, μια γυναίκα ακολουθούσε σιωπηλά και αφοσιωμένα τον Διδάσκαλο μέχρι τον Σταυρό. Λεγόταν Σαλώμη και ήταν από τις πρώτες ψυχές που στάθηκαν αμετακίνητες στο μυστήριο του πάθους και της αναστάσεως. Η Αγία Σαλώμη ήταν πρώτη εξαδέλφη της Παναγίας, μητέρας του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, και σύζυγος του ευσεβούς Ζεβεδαίου. Από τον ευλογημένο της γάμο γεννήθηκαν δύο γιοι, ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης, που αργότερα συγκαταριθμήθηκαν στους κορυφαίους αποστόλους του Κυρίου.

Προικισμένη και η ίδια με ένθερμη ευσέβεια, η Σαλώμη ακολουθούσε από μακριά τον Χριστό μαζί με άλλες μυροφόρες γυναίκες. Συνεισέφεραν με τα υπάρχοντά τους στο ταμείο της αποστολικής αδελφότητας και διακονούσαν με αγάπη τις ανάγκες του Διδασκάλου και των μαθητών. Μια από τις πιο γνωστές στιγμές της ζωής της Σαλώμης ήταν εκείνη η μητρική παράκληση κοντά στην Ιερουσαλήμ. Από φιλοστοργία και υπερβολική αγάπη ζήτησε από τον Κύριο πρωτεύοντα αξιώματα για τους δύο γιους της στη μέλλουσα βασιλεία.

Πίστευε στην απλότητά της ότι ο Ιησούς στην Ιερουσαλήμ έμελλε να αναστήσει τον επίγειο θρόνο του Δαβίδ και να μοιράσει θέσεις τιμητικές στους πιστούς ακολούθους Του. Όταν όμως ήλθε η ώρα του φρικτού πάθους, η αγάπη της δοκιμάστηκε στο πιο σκληρό καμίνι. Ενώ πολλοί μαθητές και φίλοι σκορπίστηκαν από φόβο και κρύφτηκαν στις γωνιές της Ιερουσαλήμ, η Σαλώμη παρέμεινε ακλόνητη κάτω από τον Σταυρό μαζί με την Παναγία. Στεκόταν εκεί μαζί με άλλες πιστές γυναίκες, χτυπώντας από οδύνη τα στήθη της και μοιραζόμενη την αγωνία της Θεοτόκου.

Τρεις ημέρες μετά αξιώθηκε να συγκαταλεχθεί στις μυροφόρες, που πρώτες έλαβαν από τον άγγελο τη χαρμόσυνη είδηση της Αναστάσεως. Έγινε έτσι αυτόπτης μάρτυρας και ένθερμη κήρυκας του μεγαλύτερου θαύματος μέσα στην ανθρώπινη ιστορία και την οικονομία της σωτηρίας. Μετά την ίδρυση της χριστιανικής Εκκλησίας στα Ιεροσόλυμα η Σαλώμη συνέχισε να ξεχωρίζει για τον ζήλο και τις ελεημοσύνες της προς τους φτωχούς και τους θλιμμένους αδελφούς. Ο διωγμός εναντίον της εκκλησίας των Ιεροσολύμων προξένησε στην ευγενική καρδιά της τεράστια λύπη και αδιάκοπη προσευχή.

Η μεγαλύτερη πληγή ήρθε όταν ο Ηρώδης αποκεφάλισε τον πρωτότοκο γιο της Ιάκωβο, και το μητρικό της στέρνο πληγώθηκε ανυπολόγιστα. Όμως η ελπίδα στον αναστάντα Χριστό την ενίσχυσε και με την προσδοκία των αιωνίων αγαθών παρέδωσε την ψυχή της ειρηνικά στον Κύριο. Ταις πρεσβείαις της αγίας μυροφόρου Σαλώμης, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.